SPRAWOZDANIE

o pierwszym wejściu na wierzchołek Pawła Fitina północno-zachodnią granią o 3A kategorii trudności, przez zespół alpinistycznego klubu „Kaskad”, w okresie od 4 do 6 sierpnia 2020 roku

2020 rok

1. Paszport wejścia

Pawła Fitina

3743,0 m

¹

2. Charakterystyka techniczna odcinków trasy

3. Charakterystyka działań drużyny

3.1 Opis podejścia do trasy

Od miasta Władykaukaz należy jechać do strażnicy granicznej w osadzie Dzinaga, około 125 km. Na strażnicy granicznej otrzymujemy przepustkę do strefy przygranicznej (rejon polany Mikelaj).

Za wsią, wzdłuż rzeki Karauhomdon, rozpoczynamy podjazd drogą. Wysokość 1500 m. Niemal od razu zaczyna się obejście skalistego klifu. Trzeba iść w lewo do góry, po stromym stoku wśród drzew i krzewów, z dalszym zjazdem po półgodzinie na starą drogę. Obejście w warunkach deszczu i z ciężkimi plecakami wymaga maksymalnej ostrożności.

Dalej droga prowadzi przez las, starą i wyraźnie widoczna ścieżką. Ścieżka doprowadza po 1,5–2 h od rozpoczęcia marszu do mostu przez Karauhomdon. Przeszedłszy na prawy brzeg rzeki, kontynuujemy podjazd przez las sosnowy i podchodzimy do bocznej doliny Iśka. Przejście przez strumień, wypływający z tej doliny, odbywa się w bród. Przy dużym poziomie wody – potrzebne jest ubezpieczenie po brzegach.

Przy podejściu do Rajskiej Polany rzekę, wypływającą z doliny Fastag, przechodzimy po dobrym moście. Do Rajskiej Polany od osady Dzinaga 4–5 h. Przewyższenie 500 m.

Z polany idziemy w górę pod drzewami, po stromym stoku starej moreny. Po 1,5 h, wychodząc na grań moreny, już widzimy lodowiec Karauhomski. Na prawo w dole, w morenowych zagłębieniach, widoczne są niewielkie, zabagnione jeziorka. Po trzecim jeziorku trzeba szukać drogi zjazdu na lodowiec, po niezbyt stromym, zarośniętym w tej części, konglomeratowym stoku bocznej moreny lodowca Karauhom.

Zszedłszy na lodowiec, idziemy w stronę najniższego punktu przeciwległego zbocza, prawobrzeżnej moreny lodowca. Za tą moreną znajduje się polana Mikelaj – 2500 m.

Przeszedłszy lodowiec Karauhom, ostrożnie podnosimy się po stromym, miejscami zniszczonym, stoku moreny. Linia podjazdu nieustannie się zmienia, ponieważ stok konglomeratowy często bywa podmywany przez deszcze.

Przez polanę przepływa rzeka z czystą wodą. Tu następuje nocleg. Od osady Dzinaga 8–9 h podejścia.

Łączność komórkowa miejscami jest tylko do Rajskiej Polany (MTS).

Na podejściach zaleca się korzystanie z aplikacji offline dla smartfonów „Maps.Me”. W niej zaznaczona jest ścieżka do trzeciego jeziorka.

Dalsza droga naszego przemieszczania się – wzdłuż rzeki, przepływającej przez polanę. Lepiej iść obok rzeki, po kamieniach, ponieważ trawa jest wysoka i dużo jest porannej rosy.

Najpierw idziemy na Południe, potem Mikelajdon skręca na Wschód, i po godzinie-półtorej znika pod starymi, zarośniętymi trawą, morenami.

Dalej idziemy po piaskach w górę, w stronę głębokiej przełęczy między dwoma pokrytymi lodowcami (gletczerami) wzniesieniami. Za przełęczą zaczyna się skalista grań — odnogą, schodzącą z wierzchołka Pawła Fitina i rozdzielającą dwie doliny.

Lewa dolina wyprowadza pod przełęcz Rigan, prawa – pod przełęcz Sturwcek (Sturuwcek). Obie przełęcze prowadzą przez łańcuch Saudarski, do górnego kotła lodowca Kadurchoschin. My wchodzimy po prawej dolinie.

Dolina jest stroma i dość wąska. W pierwszej połowie lata występują śnieżniki.

W lewej części, widocznych z przodu skalistych ścian, widać dwa usypiskowe żleby, łączące się w dolnej części:

• Najbardziej lewy, ze skalną wyspą w górnej części;
• Prawy żleb — wąski i stromy.

Nasza trasa przebiega lewym żlebem. Na początku żlebu wysokość 3600 m.

3.2 Krótki opis przebiegu trasy

3.3 Rekomendacje

Śladów obecności człowieka na wierzchołku nie stwierdzono. Droga podjazdu grupy na wierzchołek Pawła Fitina jest najbardziej optymalną drogą podjazdu na niego z Zachodu. Zjazd z wierzchołka lepiej realizować ścieżką podjazdową. My zeszliśmy do lewej doliny, pod przełęcz Rigan. Zjazd tam okazał się bardziej skomplikowany — tarasy Zachodniego stoku kończą się skalnymi zbrodzeniami. Dlatego szybciej jest zjechać ścieżką podjazdową.

Uwaga: — Dużo luźnych kamieni!

Przebyta trasa po Północno-Zachodniej grani jest bezpieczna przy odpowiedniej taktyce wspinaczki i jest najłatwiejszą drogą podjazdu na wierzchołek. Trasa odpowiada 3A kategorii trudności.

W raporcie wykorzystano zdjęcia grupy pierwowejścia i zdjęcia z strony https://caucatalog.ru ↗ Górny kocioł lodowca Kadurchoschin. Widok z Północy.

Foto 1. Początek odcinka R0–R1.

Foto 2. Przebieg odcinka R1–R2.

Foto 3. Przebieg odcinka R2–R3.

Foto 4. Przebieg początku odcinka R3–R4.

Foto 5. Przebieg początku odcinka R4–R5.

Na wierzchołku szczytu Fitina.

Logo AK „Kaskad”.

Rząd Federacji Rosyjskiej

Zarządzenie

z dnia 18 lutego 2020 r. № 332-r

MOSKWA

Zgodnie z ustawą federalną „O nazwach obiektów geograficznych” i na podstawie wniosku Parlamentu Republiki Północnej Osetii — Alanii, a także dla upamiętnienia pamięci szefa wywiadu zewnętrznego w latach Wielkiej Wojny Ojczyźnianej generała-lejtnanta Fitina P.M. nadać nazwę „Pawła Fitina” bezimiennej górze o współrzędnych 42°49,3′ szerokości północnej, 43°46,0′ długości wschodniej i wysokości bezwzględnej 4076,4 m, położonej na grzbiecie Saudarskim na terytorium rejonu irafskiego Republiki Północnej Osetii — Alanii.

Przewodniczący Rządu Federacji Rosyjskiej

M. Miszustin

Footnotes

1. Widok z Zachodu, na rejon pierwszowejścia. Sierpień. ↩