Paszport Wspinaczki

1. Klasa technicznych wspinaczek
2. Kaukaz, Rejon Ceja
3. Szczyt Czanczachi (4420 m) przez północno-wschodnią ścianę
4. Kategoria trudności — 5B, kombinowana, trzecie przejście
5. Różnica wysokości — 620 m, długość — 810 m, długość odcinków 5B–6 kat. trudn. — 420 m średnie nachylenie głównej części trasy (3800–4420) — 60° z tego 6 kategoria trudności (4000–4225) — 80°
6. Wbite haki: skalne — 56, śrubowe — 0, закладki — 50, lodowe — 10 dla ITO — 12, — 0, — 8, — 0 — wykorzystanie wcześniej wbitych haków
7. Godzin marszowych zespołu: 18, dni — 2
8. Biwaki: jeden, siedzący na skalnej półce w zawiesisku namiotu
9. Kierownik: Zagirnyak Michaił Wasiljewicz, MS ZSRR uczestnicy: Bragin Władimir Michajłowicz, KMS Dulepow Jewgienij Nikołajewicz, KMS Iwanow Anatolij Kuźmicz, KMS
10. Trener zespołu: Kornejew Walerij Nikołajewicz, KMS instruktor-metodysta II kategorii
11. Data wyjścia na trasę 20 lipca 1986 r. na szczyt 22 lipca 1986 r. powrotu 23 lipca 1986 r.
12. Woroszyłowgradzki oblsportkomitet trasa na w. Czanczachi przez S-W ścianę

Opis trasy po odcinkach

R1–R4 – Śnieżno-lodowy stok z bergschrundem. Dla zapewnienia bezpieczeństwa należy pokonać wcześnie rano przed rozpoczęciem nasłonecznienia ściany. Wszyscy w rakach. Stosowane są śruby lodowe. Na końcu każdej liny – 2, pośrednie pośrodku – 1.

R5 – Ścienka skalna. Charakterystyka na moment przejścia. Pierwszy pracuje na podwójnej linie.

R6 – Ukośna szczelina, wypełniona lodem, w górnej części z przewieszką.

R7 – Kominek, przechodzący we wnętrze kąta, w górnej części z gzymsem. Pierwszy pracuje z zastosowaniem sztucznych punktów podparcia. Ubezpieczenie przez haki i закладки.

R8 – Ścianka z wewnętrznym kątem i gzymsem. Gzyms przechodzi się w lewo– w górę. Ubezpieczenie hakowe. Półka. Punkt kontrolny.

R9 – Żebro i ścianka. Skały zniszczone. Ruch uczestników z niezbędnym interwałem dla zapewnienia bezpieczeństwa, możliwe uderzenie "żywymi kamieniami".

R10 – Gzyms 4 m. Pokonywany jest swobodnym wspinaniem.

R11 – Ukośna szczelina. Pokonywana jest swobodnym wspinaniem z hakowym ubezpieczeniem.

R12 – Kominek z przewieszką. Pokonywany jest z zastosowaniem sztucznych punktów podparcia.

R13 – Zniszczona ścianka, wyprowadzająca na żebro. Ruch uczestników grupy po poręczach z interwałem — "żywe" kamienie.

R14 – Zniszczony grzbiet, wyprowadzający na szczyt. Ruch wiązek samodzielny, z przemiennym ubezpieczeniem.

Schemat trasy na w. Czanczachi przez S-W ścianę w symbolach UIAA

Działania taktyczne zespołu

Planem taktycznym przewidziano przejście trasy z dwoma noclegami. W związku z niestabilną pogodą w rejonie został przewidziany zapasowy dzień na niepogodę.

Trasę przebyto w dniach 15-16 sierpnia w ciągu 19 godz. marszowych bez wstępnego przetarcia.

Przed wyjściem na trasę była piękna słoneczna pogoda, w wyniku czego wzrosła kamienio-dangerous trasy, a także, biorąc pod uwagę zalecenia pierwszych zdobywców, podjęto decyzję wyjścia na trasę w 4 osoby: t. Ajgystow — kapitan, t. Wechter, t. Powietin, t. Riabow. Z uwagi na silny i równy skład została po- zbudowana praca wiązek: Riabow–Powietin, Ajgystow–Wechter. Pierwsi w wiązce pracowali bez plecaków na podwójnej linie. W trakcie przechodze- nia trasy równomiernie następowała zmiana wiązek i prowadzących w wiązkach. Podstawową zasadą wyboru biwaków i przechodzenia trasy — bezpieczeństwo.

Zgodnie z planem taktycznym wyjście na trasę było zaplanowane na godz. 4:00, ale z powodu niepogody zostało przeniesione na 8:00.

Zespół szedł trasą ściśle według trasy Rusiajeва. Jednak na R2 naszym odkryto odchylenie grupy Rusi- ajeва od trasy, odnotowanej w raporcie, o czym świadczą pętla zjazdowa i haki śrubowe, wbite przy przejściu na trasę Poliowego.

Odchylenie od trasy wyniosło 3 liny. Biorąc pod uwagę niebezpieczeństwo przejścia górnej części trójkąta ze względu na zwisające "żywe" bloki, zespół podjął decyzję o przejściu na trasę Poliowego według drogi grupy Rusi- ajeва.

Należy odnotować nieetyczne podejście do sporządzenia raportu grupy Rusi- ajeва.

Podczas ruchu zespołu po trasie Poliowego nie było odchyleń od planu taktycznego.

Środkami bezpieczeństwa przejścia trasy były:

1. Wysoka fizyczna, techniczna i psychologiczna pod- gotowość zespołu.

2. Plan taktyczny przejścia trasy.

3. Zabezpieczenie materialne, w tym wykorzystanie nowego sprzętu: haki tytanowe i karabinki, zakładki różnej konstrukcji, liny NRD.

4. Stabilna łączność radiowa za pomocą radiostacji R-147.

Na trasie było przewidziane dwukrotne gorące posiłki i "kieszonkowy" przekąski. Wyżywienie z obliczenia 400 g na 1 osobę na dzień.

Opis trasy po odcinkach

Odcinek R0–R1 Odcinek przedstawia sobą śnieżno-lodowy wzniesienie, przecięte w dolnej części bergschrundem, 80 m do 70°, 5. Odcinek R1–R2 Stromy wewnętrzny kąt-odszczepienie, wyprowadzający na ukośną śnieżną półkę 20 m, 80°, 5. Odcinek R2–R3 Ukośna śnieżno-lodowa półka, przechodząca w wer- tykalny wewnętrzny kąt. Kąt przechodzi się po pra- wej pionowej ścianie. 34 m, 80–90°, 5. Odcinek R3–R4 Zwisający wewnętrzny kąt z gzymsami. 25 m, do 100°, 6. 1-szy punkt kontrolny. Odcinek R4–R5 Mokre płyty z żywymi kamieniami. 40 m, 70°, 5. Odcinek R5–R6 Wewnętrzny kąt-kominek. 25 m, 80°, 6. 2-gi punkt kontrolny. Odcinek R6–R7 Pionowa płyta, dalej wewnętrzny kąt pod ochroną gzymsów. 15 m, 90°, 6. Odcinek R7–R8 Travers w prawo na lewo do wewnętrznego kąta. 35 m, 90–95°, 6. Odcinek R8–R9 Z kąta kominka po prawej ściance, pokonując nie- wielki gzyms. 30 m, 90°, 6. Odcinek R9–R10 Płyta 55 m, 70°, 5. Biwak. Odcinek R10–R11 Travers w prawo na lewo po płycie pod zwisającym gzymsem. 40 m, 80°, 5. Odcinek R11–R12 Wewnętrzny kąt. 80 m, 70°, 5. Odcinek R12–R13 Seria wewnętrznych kątów, uchodzących w lewo na prawo, stromo w górę. 80 m, 65°, 5. Odcinek R13–R14 Wewnętrzny kąt, wyprowadzający na półkę. 40 m, 65° 5. Odcinek R14–R15 Strome skalne żebro ze śnieżnymi zaspami, 200 m, 50°, 4. Odcinek R15–R16 Śnieżny grzbiet, zjazd na przełęcz, 20 m, 40°, 2. Odcinek R16–R17 Stromy śnieżny wzniesienie. 80 m, 50°, 2. Odcinek R17–R18 Silnie rozczłonkowane zaśnieżone skały wyprowadzają na główny grzbiet. 80 m, 60°, 4. Odcinek R17–R18 Travers 40 m, 60 m, 20°, 2. Odcinek R18–R19 Zjazd "dółferem" na przełęcz, 20 m, 90°. Odcinek R19–R20 Po śnieżno-lodowym grzebiecie ze wzniesieniami wyjście na wierzchołek. 200 m, do 45°, 2.

Protokół

rozpatrzenia wyczynu wspinaczkowego zespołu reprezentacyjnego SA i WM w ramach Mistrzos- twa ZSRR w alpinizmie (klasa techniczna) na w. Mamiszon przez centrum trójkąta pół- nocnej ściany 5B kat. trudn.

18 sierpnia 1984 r. Obecni: zespół w pełnym składzie; przedstawiciele jury: Korshunow D.M., Lewin M.S., Parfenenkow W.S.; kierownik KSP Gierasimow W.A., st. instruktor KSP Sierdiukow I.I. Rozbiórka przeprowadzona przez st. trenera, 1-szego wychowawcę, MS Timofiejew A.W. Kierownik zespołu Ajgystow G.A.: "Planem taktycznym przewidziano wyjść w składzie 4 osób. Przewidziano 2 noclegi i jeden rezerwowy — na niepogodę. Przeszliśmy trasę. "Białą plamą" był górny skalny trójkąt".

15 sierpnia o godz. 8:00 wyszliśmy z bazy. O 10-tej rozpoczęliśmy pracę na trasie. 2 liny na lodzie jako pierwszy przepracował t. Powietin A.A. Następnie rozpoczęliśmy pracę na dolnym trójkącie. 7 lin skalnych średniego stopnia trudności 30°. Z nich trzy liny 6 kat. trudn. Po wyjściu na trójkąt 1-szy biwak. Biwak "półsiedzący". Za 9 godz. marszowych przeszliśmy 10 lin. Z wieczora, podczas gdy dwóch organizowało biwak, dwóch przetarło jedną linę po skale. Droga przez górny trójkąt taka, jak narysowano w ra- porcie Rusi- ajeва, obiektywnie jest niebezpieczna z powodu niezwykle silnego zniszcze- nia skał. Przez grupę Rusi- ajeва nie została ona przebyta, tzn. ślady, wbite haki, pętle zjazdowe prowadzą w lewo, na trasę Poliowego. Z powodu obiektywnego niebezpieczeństwa tej drogi zespół podjął decyzję o przejściu na trasę Poliowego.

16 sierpnia o godz. 8:00 przeszliśmy przetartą linę i przełączyliśmy się na trasę Poliowego. Na tej trasie dość trudne są 7 lin (60–70°). Następnie wyjście na żebro i grzbiet, wyprowadzający na wierzchołek.

W drugim dniu za 10 godz. przebyto 20 lin. Co do uczestników: Powietin i Wechter uczestniczą w Mistrzostwach ZSRR po raz trzeci, Riabow — po raz pierwszy. Przed Mistrzostwami ZSRR został przeprowadzony zbiór w Fanckich górach, gdzie zespół przeszedł trasy 5–6 kat. trudn. W wiązkach zostało wypracowane współdzia- łanie. 2-ga wiązka nie opóźniała przechodzenia 1-szej, szybko przechodzi- ły przez poręcz. Wszyscy uczestnicy na poszczególnych odcinkach pracowali jako pierwsi. Gzymsy przechodziły się w kaloszach, pozostała część — w rakach. Trasa jest dość trudna, odpowiada 5-tej kat. trudn. z za- pasem. Długość trasy wyniosła 1200 m. Z tego 5–6 kat. trudn. 600 m, 6-tej — 120 m. Podczas przechodzenia były wykorzystane haki śrubowe, pozostawione przez poprzednią grupę. Wbite 10 haków lodowych, wykorzystano 8 haków śrubowych, wbitych przez poprzednią grupę, wbito 53 skalne haki i wykorzystano 88 закладок.

Timofiejew A.W.: "Czym wytłumaczyć późne wyjście grupy?" Ajgystow G.A.: "Niestabilną pogodą".

Korshunow D.M.: "Dlaczego na trasę wyszła grupa w składzie 4 osób, a nie 6-ciu?" Ajgystow G.A.: "Biorąc pod uwagę podwyższoną kamienio-dangerous trasy w sierpniu i zalecenia pierwszych zdobywców, podjęto decyzję o wyjściu na trasę w czwórkę".

Korshunow D.M.: "Czy trasa odpowiada 6 kat. trudn.?" Ajgystow G.A.: "Dolny trójkąt w pełni odpowiada".

Parfenenkow W.S.: "Jaką trasą schodziła grupa?" Ajgystow G.A.: "Grupa schodziła trasą 3A kat. trudn. Na zjeździe były ślady grupy wyładowców a/l «Cej»".

Korshunow D.M.: "Jak oceniasz trasę w porównaniu z innymi trasami, które przebyliście wcześniej?" Ajgystow G.A.: "Trasa jest trudniejsza od wielu, które przebyliśmy wcześniej. Trudność można ocenić na 5B kat. trudn.".

Gierasimow W.A.: "Jak uważasz, trasa jest logiczna? Czy warto ją zostawić w klasyfikacji jako wariant?" Ajgystow G.A.: "Trasa jest całkiem logiczna".

Korshunow D.M.: "Jak pracowały wiązki na trasie?" Ajgystow G.A.: "Podczas przechodzenia trasy wiązki regularnie zmieniały się".

Parfenenkow W.S.: "Jakimi linami się posługiwaliście?" Ajg., "4 niemieckimi linami: 2 niebieskie i 2 czerwone".

Korshunow D.M.: "Czy wykorzystano cały zabrany na trasę sprzęt?" Ajgystow G.A.: "Wszystko, oprócz haków śrubowych".

Powietin A.A.: "Szybkiemu przejściu trasy sprzyjał jakościowy sprzęt. Ciężar sprzętu był stosunkowo niewielki dla każdego uczestnika. Uważam, że przebyta trasa odpowiada 5B kat. trudn.".

Lewin M.S.: "Jak osobiście Pan obserwował trasę?" Powietin A.A.: "W przededniu wejścia znaleźliśmy początek trasy, wytyczyliśmy wytyczne, miejsca planowanych biwaków, odnotowaliśmy kamienio- niebezpieczne odcinki. W górnej części trasa jest bardziej zniszczona niż w dolnej. Tego dnia u nas jeszcze były wątpliwości — czy uciec spod ściany (od drugiego trójkąta) czy nie".

Gierasimow W.A.: "Rusi- ajeв 2-gi trójkąt nie przeszedł. W raporcie jest on podany jako przebyty. Proszę dać Waszą konkluzję i sklasyfikować trasę tak, jak Wy ją przeszliście".

Korshunow D.M.: "Wydawało mi się, że bardziej racjonalny jest przejście w prawo?" Ajgystow G.A.: "Tam wiszą "żywe" bloki. Bardziej logiczna i bezpieczna jest droga po lewej".

Riabow S.G.: "Było mi miło obserwować wyraźną pracę chłopaków na trasie. Uważam, że przejście dolnej części trójkąta przyniesie pełne zadowolenie dla alpinistów wysokiego poziomu. Wspinanie jest bardzo trudne, monolityczne. Łączność była ustalona dobrze. Górna część trasy jest niezbyt trudna, ale iść jednocześnie jest niemożliwe, kamienio-dangerous".

Wechter W.W.: "W tym składzie chodzę 3-ci rok. Zespół jest silny. Riabow pierwszy rok jest w naszym zespole. Cudowny wojownik. Atmosfera w zespole jest zdrowa. Na Kaukazie jestem po raz pierwszy. Trasa bardzo mi się spodoba- ła. Co prawda, nie dopisało nam szczęście z pogodą. Trasę przebyliśmy z "zapaseм проч- ności"". Cechy charakterystyczne przejścia:

• Pierwszy uczestnik szedł całą trasę na podwójnej linie.
• Wyżywienie zostało dobrane niezłe, wysokokaloryczne.

Trasa odpowiada 5B kat. trudn. z dużym zapasem, szczególnie dolna część.

Gierasimow W.A.: "Namiot wzięliście?" Ajgystow G.A.: "Namiot, 4 "nogi", puchowki, 3 płaszcze, palnik, benzyna w zaplombowanych butelkach".

Timofiejew A.W.: "Uważam, że zespół z zadaniem sobie poradził. Przewodnictwo i wejście zaliczyć. Zespołowi przygotować raport i przedstawić odpowiedniej organizacji dla zaliczenia 2-go przejścia trasy".

Rozbiórkę przeprowadził 1-szy wychowawca Rozbiórkę spisała K. Sierowa