Przejdź do treści

Bez tytułu

141. Pik ЦДСА przez Południową ścianę Południowo-wschodniej grani

(trasa kombinowana, 4B kat. sł.)

Od noclegu Uiłpatynskich w górę lodowcem, omijając Południowo-wschodnią ścianę pika ЦДСА, podchodzimy pod początek trasy. Po śnieżnym stoku podchodzimy 150–200 m, podchodzimy do skał południowego kontraforta. Wspinaczka po skałach średniej trudności, zostawiając po prawej „Suchej”. Po 120–150 m wchodzimy do śnieżno-lodowego żlebu, który prowadzi do 20-metrowej ściany, podjazd po której odbywa się bez plecaka (to pierwsze kluczowe miejsce). Na tej ścianie wbito 2 haki. Po tej ścianie 30–50 m w lewo-w górę po osypiskowych skałach pod „Bastionem” znajdujemy miejsce z kopczykiem, gdzie była zdjęta notatka 1963 roku pierwszej grupy na tej trasie. Od kopczyka po prawej stronie po lekkich skałach podchodzimy pod szeroki śnieżno-lodowy żleb. „Przecinamy go i po prawej stronie wychodzimy na grań. Po grani 30 m, skały lekkiej trudności, podchodzimy do śnieżno-lodowej przełączki (na przełączce — nawisz). Przeszedłszy przełączkę, obchodzimy „Bastion” z prawej po mocno zniszczonych skałach. I dalej 100–120 m w górę po zaśnieżonych skałach wychodzimy na przełączkę między „Bastionem” i Pierwszym żandarmem. Żandarm obchodzimy po lewej i po grani podchodzimy pod 2-gi żandarm (drugie kluczowe miejsce).

Żandarm — 50-metrowa ściana o stromości 80–90° z małą ilością chwytów. Na górze znajduje się placek do organizacji ubezpieczenia (na tym odcinku wbito 5 haków). Dalej po mocno zniszczonej grani z licznymi żandarmami, które są przechodzone frontalnie, ruszamy w górę:

  • Na grani — 2-gi kontrolny kopczyk z notatką 1952 r. grupy pionierów pod przywództwem MC Kołomenskiego W.
  • Żandarm „Zub” jest przechodzony frontalnie przez szczelinę z zatyczką — odcinek [m]. Przy podjeździe i zjeździe z żandarma „Zub” wbito 5 haków (zjazd siedząc na linie).
  • Zaraz po żandarmie „Zub” — żandarm z rdzawymi skałami, jest obchodzony z prawej po żlebie z czarnymi skałami.

Wyjście na grań — trudna wspinaczka po skałach powyżej średniej trudności z małą ilością chwytów — 4 haki (trzecie kluczowe miejsce trasy), 30–40 m. Dalej po grani 100–120 m podchodzimy do osypiskowych stoków podwierzchołkowej grani, gdzie grupa zrobiła przerwę. Od noclegu Uiłpatynskich do miejsca na podwierzchołkowej grani — 14 godz.

Zjazd z wierzchołka po Północnej grani według trasy 2B kat. sł.

Źródła

Komentarze

Zaloguj się, aby zostawić komentarz