Pa­spor­t wcho­dze­nia

1. Kau­kaz, do­li­na Ceja, nu­mer sek­cji we­dług ta­bli­cy kla­sy­fi­ka­cyj­nej: 2.7.
2. Chi­can (3600 m), Za­chod­nim Grze­biem z Po­łu­dnia.
3. Pro­po­nu­je się 2B kat. tr., pierw­sze wej­ście.
4. Cha­rak­ter tra­sy jest mieszany.
5. Prze­wa­że­nie wy­so­ko­ści tra­sy: 450 m.

Dłu­gość tra­sy: 1200 m. Dłu­gość od­cin­ków:

• V kat. tr. — 0 m
• VI kat. tr. — 0 m. Śred­ni nachy­le­nie głów­nej czę­ści tra­sy: 20°, ca­łej tra­sy: 25°.

6. Po­zo­sta­wio­no "ha­ków" na tra­sie: wszyst­kich 0; w tym wkrę­ca­nych — 0, za­bi­tych ha­ków lo­dow­ych — 1.
7. Go­dzi­ny pra­cy ze­spo­łu: 9 h, dni — 1.
8. Spu­stek z wierz­choł­ka: trasą 1B kat. tr.
9. Kie­row­nik: Glin­dzicz Dmi­try Pe­tro­wicz, 2. sp. ka­te­go­ria.

Uczest­ni­cy:

• No­sow Alek­san­der Ana­to­lie­wicz, 2. sp. ka­te­go­ria
• Swi­ri­dow Ni­ko­łaj Wła­di­mi­ro­wicz, 2. sp. ka­te­go­ria
• Cho­men­kow Kon­stan­tin Alek­se­je­wicz, 2. sp. ka­te­go­ria
• Sz­elko­wicz An­ton Ana­to­lie­wicz, 2. sp. ka­te­go­ria.

10. Trener: Sz­elko­wicz Ana­to­lij Mi­chaj­ło­wicz, 1. sp. ka­te­go­ria, nr 1275 III kat. tr.
11. Wy­jście na trasę: 3 h, 10 lipca 2010 r.

Wy­jście na wierz­cho­łek: 12:00, 10 lipca 2010 r. Po­wrót na no­czeg: 15:00, 10 lipca 2010 r.

12. Or­ga­ni­za­cja: m. Mińsk, a/k "Na­dir".
13. Od­po­wie­dzial­ny za ra­port: Glin­dzicz D.P., email: hlin­dzich@gmail.com

Fo­to 1. Wi­dok ogól­ny wierz­choł­ka Chi­can i jego Za­chod­nie­go grze­bia z Po­łu­dnia. 9 lipca 2010 r. Fo­to z dol­ne­go pla­to po­łud­ni­owe­go cy­rzu lo­dow­ca Ceja z pod pół­noc­nych sto­ków w. Za­ra­mag.

Z pra­wej na­nie­sio­no trasę pierw­sze­go wej­ścia na w. Chi­can Za­chod­nim Grze­biem z Po­łu­dnia. Z le­wej — trasę 2A kat. tr. na szczyt Ni­ko­łaj­ewa.

Li­nią prze­ry­wa­ną ozna­czo­no wi­docz­ną dro­gę ru­chu po tra­sie, li­nią krop­ko­waną — nie­wi­docz­ną.

Fo­to 2. Pro­fil Za­chod­nie­go grze­bia w. Chi­can z Pół­no­cy-Za­cho­du. 20 lipca 2010 r. Fo­to z gór­ne­go pla­to pół­noc­nej od­nó­ża lo­dow­ca Ceja z pod pół­noc­no-wschod­nich sto­ków w. Czan­cza­chi.

Na fo­to na­nie­sio­no trasę pierw­sze­go wej­ścia na w. Chi­can Za­chod­nim Grze­biem z Po­łu­dnia:

• Li­nią prze­ry­wa­ną ozna­czo­no wi­docz­ną dro­gę ru­chu po tra­sie
• Li­nią krop­ko­waną — nie­wi­docz­ną.

Fotopa­no­ra­ma okolicy. Czer­wo­ną li­nią krop­ko­waną na­nie­sio­no dro­gę wej­ścia na w. Chi­can Za­chod­nim Grze­biem z Po­łu­dnia. Nie­bie­skim ozna­czo­no dro­gę spusz­cze­nia trasą 1B kat. tr.

Strzał­ka­mi wska­za­no miej­sca, kie­run­ki zdjęć i od­po­wia­da­ją­ce im nu­me­ry fo­to­gra­fii.

Sche­mat od­cin­ka

CHARAKTERYSTYKA ODCINKÓW TRASY

Fo­to 3. Fo­to tech­niczne tra­sy. 9 lipca 2010 r. Sfo­to­gra­fo­wa­no z od­cin­ka R2 w kie­run­ku dru­giej ska­ły.

Krót­ki opis przej­ścia tra­sy

Od schro­nis­ka Ceja zejść na lo­dow­iec i po jego pra­wej czę­ści do­jść do dru­giej śnież­nej dro­gi, pro­wa­dzą­cej do prze­łę­czy mię­dzy w. Chi­can i p. Ni­ko­łaj­ewa.

Wspiąć się po­dro­gą (R0) i w jej gór­nej czę­ści, nie do­cho­dząc do prze­łę­czy 100–150 m, skrę­cić w pra­wy od­nó­że. Nie wy­cho­dząc na grze­bień, skrę­cić w pra­wo na ska­łne pół­ki. Od schro­nis­ka 1,5–2 h.

Po ła­twych pół­kach po­ru­szać się pa­ra­le­l­nie do grze­bnia, nie wcho­dząc na nie­go i omi­ja­jąc pierw­szą ska­łę z po­łu­dni­owej stro­ny (R1). Da­lej, prze­kra­cza­jąc śnież­nik (za­śnie­żone ska­ły), po ła­twych ska­łach po­ru­szać się w górę na­uko­sz do po­dłuż­nej gład­kiej ścia­ny pod dru­gą ska­łą (R2–R3).

Po­ru­sza­jąc się wzdłuż ścia­ny (R4), wy­jść na ra­mię ska­ły i po ła­twym i śred­niej trud­no­ści ska­łach (R5), spu­ścić się ku le­we­mu kra­ńcowi ku­łua­ru. Stąd, po­ru­sza­jąc się w górę (R6) po ska­łach le­wej czę­ści ku­łua­ru (do ku­łua­ru nie wcho­dzić!), prze­kro­czyć 3 m ścian­kę śred­niej trud­no­ści (R7) i po ła­twym ska­li­stym te­re­nie wzdłuż ku­łua­ru wy­jść na prze­łę­czy­nę mię­dzy dru­gą i trze­cią ska­łami za­chod­nie­go grze­bia w. Chi­can (R8). Od schro­nis­ka 3,5–4 go­dzi­ny.

Na prze­łę­czy­nie w pra­wo, tra­wers po sil­nie znisz­czo­nych ska­li­stych pół­kach pół­noc­nej stro­ny trze­ciej ska­ły (R9). Nie­bez­pie­czeń­stwo spad­nię­cia ka­mie­nia («ży­we» ka­mie­nie ( pły­ty ))! Ru­chy po­je­dyn­cze, ubez­pie­cze­nie przez wy­stę­py!

Da­lej:

• po za­śnie­żo­nych ska­łach śred­niej trud­no­ści zejść ku zwę­żeniu (syp­ka pół­ka!) śnież­no-lo­dow­ego ku­łua­ru (R10),
• tra­wer­so­wać i przejść na ska­ły jego le­wej stro­ny (R11).

Po ku­łua­rze ( ra­chy, ubez­pie­cze­nie przez lo­do­ru­by ( ha­ki lo­dow­ce!)) wejść 70–80 m (R12) ku jego gór­nej wą­skiej czę­ści z za­klin­ka­mi mię­dzy ścia­na­mi ku­łua­ru ska­li­stych płyt («korek»).

Prze­cho­dząc pod «korkiem»:

• przejść wą­ską lo­dową ścian­kę (3–4 m, 60", ubez­pie­cze­nie przy uży­ciu lo­do­bu­rów!)
• opie­ra­jąc się na ska­łach z le­wej i pra­wej, wej­ście wy­żej śred­niej trud­no­ści — klucz tra­sy (R13)
• wy­jść na duże ła­twe pół­ki za­chod­nie­go grze­bia za trze­cią ska­łą.

Tutaj sta­cja (za duże osob­no le­żą­ce z pra­wej pły­ty) dla zor­ga­ni­zo­wa­nia ubez­pie­cze­nia i li­nii porę­czy.

Da­lej ru­szać się po ła­twych pół­kach po­łu­dni­owej stro­ny grze­bia 30–40 m (R14) i na­stęp­nie po ła­twych ska­łach (moż­li­wie śnieg) wejść na grze­bień (R15). Po ła­twych ska­łach grze­bia — wy­jście na wierz­cho­łek (R16–R17). Od schro­nis­ka 6–6,5 h. Spu­stek trasą 1B kat. tr.

Zda­niem gru­py przej­dzie­nie tra­sy od­po­wia­da 2B kat. tr.

Uwaga 1: pod ko­niec lata śnież­no-lo­dowy ku­łuar R12–R13 mo­że roz­to­pić się, w tym przy­pad­ku przej­ście od­cin­ków R12–R13 mo­że zmie­nić się.

Uwaga 2: mo­że być, trasa na od­cin­kach R11–R17 po­kry­wa się z czę­ścią tra­sy 3B po Pół­noc­nej ścia­nie. W tym przy­pad­ku, jak wy­ni­ka z opi­su tra­sy 3B, roz­to­piony od­ci­nek R12–R13 mo­że przed­sta­wiać so­bo­ju «stromy zie­mi­sty ku­łuar», 85 m, III kat. III tr.

Po­przed­ni spo­sób po Za­chod­nim grze­bieniu do od­cin­ka R11 na­szej tra­sy nie miał żad­nych śla­dów in­nych wcho­dzą­cych.

Fo­to 4. Od­ci­nek R5. Sfo­to­gra­fo­wa­no z od­cin­ka R4.

Fo­to 5. Od­ci­nek R9. Sfo­to­gra­fo­wa­no z po­cząt­ko­wej czę­ści R9 w kie­run­ku R10 i śneż­no-lo­dow­ego ku­łua­ru (ukry­ty za ka­mie­nia­mi z pra­wej).

Fo­to 6. Od­cin­ki R9–R13. Sche­mat ob­ra­ma­nia trze­ciej ska­ły z pół­no­cy. Fo­to z pod w. Czan­cza­chi (ana­lo­gicz­nie z Fo­to 2). 20 lipca 2010 r.

Fo­to 7. Od­cin­ki R14–R17. Sfo­to­gra­fo­wa­no z wierz­choł­ka.

Fo­to 8. Gru­pa na wierz­choł­ku Chi­can.