PASAŻPORT

1. Klasa techniczna.
2. Kaukaz, Dolina Cejska.
3. Wierzchołek Uilpata południową granią południowo-zachodniego grzebienia.
4. Proponowana 4B kat. trudn., kombinowana, pierwsze wejście.
5. Przewyższenie 1000 m, długość — 1400 m. Długość odcinków 5A kat. trudn. – 40 m, 4B kat. trudn. – 200 m. Średnie nachylenie zasadniczej części trasy (właściwa grań) 55–60° (3700–4500).
6. Na trasie brak było haków i nie zostały pozostawione.
7. Godzin marszowych grupy — 22, dni — 3, w tym 1 dzień — „odsiedzenie”.
8. Nocy dwie — przy wyjściu na przedwierzchołkowy kopułę (druga w związku z silną niepogodą).
9. Kierownik: Remeniuk Waleryj Adolfowicz, KMS. Uczestnicy: Kriuczkow I.N. — 1-sza kat. sport., Kuczumow A.K. — KMS, Kuczumowa R.Ch. — 1-sza kat. sport., Smirnowa J.K. — 1-sza kat. sport., Czaliej A.S. — 1-sza kat. sport.
10. Wydający: Anoszyn G.G.
11. Wyjście na trasę: 20 lipca 1990 r. Wierzchołek Uilpata. Powrót: 30 lipca 1990 r.
12. Organizacja: AUSB „Torpedo”.

2. REKOMENDACJE DLA WSPINACZY

2.1. Rozpoczynać przemieszczanie się po trasie nie później niż o 6:00 w związku z zagrożeniem obsunięcia się lodu z lodospadu z lewej strony.

2.2. Wyposażenie dla grupy złożonej z 4 osób:

• Namiot „pamirka”
• liny 40 m – 3 szt.
• młotki – 2
• haki skalne: cienkie – 10, korytkowe – 10
• śruby lodowe – 5
• закладки №1–5 – 10 szt.
• pętle hamujące – 10
• karabinki – 15
• palnik turystyczny
• latarki – 2
• drabinki – 2
• radiostacja
• apteczka
• wyposażenie osobiste
• raki – 4 pary.

2.3. Obejście trudnych odcinków skalnych w górnej części trasy możliwe, ale niebezpieczne ze względu na zagrożenie zejścia lawin i spadających kamieni z grani i przedwierzchołkowych skał.

2.4. Na wypadek niepogody niezbędne jest posiadanie zapasu produktów i benzyny na 3 doby.

Fot. 3. Profil części wyżynnej, widok z prawej.