129. Uiłpata. Czwarty filar Południowego Grzbietu

(trasa kombinowana 4B kat. sł.) Z nocowisk Uiłpatyńskich (wyjście o 5:00) przez śnieżne plateau północnego odgałęzienia lodowca Ceji, przekroczyć lodowiec Worobiowa. U podstawy grzbietu schodzacego ku północnemu odgałęzieniu na prawo od filarów Południowego Grzbietu wierzchołka Uiłpaty i na lewo od lodowca Worobiowa, skręcić w prawo. Dalej podnosić się szerokim śnieżnym żlebem pomiędzy filarami Uiłpaty na lewo i długim grzbietem na prawo, otaczającym żleb. Tu skręcić w lewo i wyjść na skały prawej części filara. Wejście przez półki idące w lewo i do góry. Pod ścianą znajdują się platformy. Ścianę ominąć na prawo. Dalej po skałach średniej trudności (200 m) wyjść na platformę (znak kontrolny) pod pionową ścianą. Od nocowisk około 3–4 godz.

Ścianę ominąć na lewo, za nią i podnieść się na czwarty. Po stromych i średniej trudności monolitowych miejscach, zniszczonych, dojść aż pod drugą ścianę, którą ominąć po skałach powyżej średniej trudności na prawo. Po stromych i średniej trudności zniszczonych skałach — na platformę pod „żandarm” z czarną ścianą (godz. 16:00).

„Żandarm” ominąć na prawo. Na początku zjazd w dół na 15 m, następnie ze wspinaniem się do góry (60+30 m) powyżej średniej trudności. Następnie przez żleb wyjść na skały pod następną ścianę. Tam znajdują się platformy na nocleg. Ścianę ominąć na prawo i dalej po prostych i średniej trudności skałach lewej strony filara — podjazd na grzbiet Południowy, gdzie łączą się drogi z R1–R3 (godz. 19:00). Wygodna platforma na nocleg.

Dalej po prostych skałach pod „żandarm” grzbietu Południowego. „Żandarm” ominąć na lewo. We wchodzeniu był lód. (Niezbędne są raki.) Następnie po śnieżnym 150–200-metrowym wzniesieniu wyjść na wierzchołek Uiłpaty.

Zjazd po grzbietu Południowo-Zachodnim, omijając nawisy na przesmyku, obchodząc na lewo skalne wysepki na lodowiec. Na drodze — kilka bergschrundów, które należy przebyć. Dalej — przez przełęcz Chican ku chatce w a/u „Torpiedo”.