Bez tytułu

Rys. 37

184. Ronkietti Głownaja — Wschodnia (trasa kombinowana G. Masłowa, 3B kat. sł., rys. 37).

Droga od KSP rejonu Ceju (grupa 4–8 osób) do Głównej Ronkietti z pierwotnym biwakiem na górnym płaskowyżu Południowego odgałęzienia lodowca Ceju została opisana w marszrutach 83, 179, 182.

Z wierzchołka Główna Ronkietti po prostych skałach Wschodniego grzbietu zjechać na wąską śnieżną (wystające nawisy) przełączkę pod Wschodnią wieżą. Za przełączką:

• po śnieżnym, a następnie skalnym grzbiecie wejść na Wschodnią wieżę Głównego wierzchołka.

Z Wschodniej wieży zjazd 30–40 m po łagodnym Wschodnim grzbiecie. Następnie zjazd 70–80 m z grzbietu w prawo po wąskim, stromym skalnym żlebie („żywe” kamienie — hakowanie) do skalnego zrzutu. Nad zrzutem wyjść ze żlebu i, przechodząc niewielkim trawersem w lewo, dülferem 20 m zjechać po ściance na płyty. Po nie stromych, z dużą ilością miejsc do zaczepienia płytach wyjść trawersem w lewo na Wschodni grzbiet i po mocno zniszczonym skalnym grzbiecie zjechać na piaszczyste płaskowyż siodła między Głównym i Wschodnim wierzchołkiem masywu Ronkietti.

Zjazd z Wschodniej wieży możliwy jest po Wschodnim grzbiecie z dülferem 40 m po ścianie.

Z siodła 50–60 m w górę po prostych skałach Zachodniego grzbietu wierzchołka Wschodnia Ronkietti. Następnie po szerokiej rozpadlinie na prawo od wąskiego żlebu podjazd po ścianie na 25–30 metrów (kluczowe miejsce trasy — haki ubezpieczające) na półkę.

Z półki:

• po prostych i średniej trudności skałach obejść żandarma z prawej strony;
• wyjść na przełączkę.

Z przełączki:

• po prostych, ale stromych skałach Zachodniego grzbietu;
• po gładkiej płycie z dużą ilością dobrych miejsc do zaczepienia wspiąć się na Wschodni wierzchołek masywu Ronkietti.

Zjazd z wierzchołka Wschodniego po Wschodnim grzbiecie (patrz marszruta 179). Trawers od biwaku do biwaku zajmuje 10–12 godz. Czas trwania marszrutu 3 dni.

Wskazane:

• namiot
• ciepłe rzeczy

Naumow A. F. Karaułom, Digoria, Cej (Centralny Kaukaz), M., „Fizkultura i sport”, 1976.