Bez tytułu

Rys. 37

183. Ron­ketti Wschod­nia — Głów­na (tras­są kom­bi­no­waną 3B kat. złoż., rys. 37).

Droga od KSP rejonu Ce­j­skiego (gru­pa 4–8 osób) do Wschod­niej Ron­ketti z wyjściowym biwuakiem na płaskowyżu Południowej gałęzi lodowca Ce­j­skiego opisana jest w trasach 83, 179.

Z Ron­ketti Wschod­niej należy schodzić (dülferem i sposobem sportowym) po stromym 180–200-metrowym grzebieniu Zachod­nim, omijając ostrego żandarma z lewej, z wyjściem na piaszczyste platformy przełęczy pomiędzy Wschod­nią i Głów­ną wierz­choł­kami masywu Ron­ketti.

Od przełęczy należy poruszać się prosto w górę po zbutwiałych, prostych i średniej trudności skałach 150-metrowego grzebienia Wschod­niego do przedwierz­choł­kowej ścianki wieży Wschod­niej Głów­nej wierz­choł­ki.

Po skałach średniej trudności 35–40-metrowej ścianki (trudne miejsce trasy — haczykowe ubezpieczenie), dalej po prostym, łagodnym grzebieniu Wschod­nim wchodzi się na wieżę Wschod­nią Głów­nej wierz­choł­ki.

Z wieży Wschod­niej:

• najpierw po prostym skalnym grzebieniu,
• następnie po śnieżnym grzebieniu zjechać należy na wąską śnieżną próg (zwisy).

Przeszedłszy próg, po prostych skałach grzebienia wejść należy na Głów­ną wierz­chołkę Ron­ketti. Od wierz­choł­ki Wschod­niej — 5–6 godz.

Zjazd z Głów­nej wierz­choł­ki po grzebieniu Zachod­nim (patrz trasa 182). Tra­wers od biu­aku do bi­wu­aka — 10–14 godz. Czas trwania trasy — 3 dni. Pożądane są:

• na­met
• cie­płe rze­czy.

Na­umow A. F. Ka­raugom, Di­goria, Cej (Cen­tralny Ka­ukaz), M., „Fiz­kultura i sport”, 1976.