Rys. 38

185. Mamisоn (4319 m) przez południowo-wschodni grań (droga kombinowana G. Masłowa, III kat. trudn., rys. 38).

Droga od KSP rejonu Ceju (grupa 4–8 osób) do przełęczy Cej-Mamisоn z wyjściowym biwakiem pod nią na górnym płaskowyżu Południowego odgałęzienia lodowca Ceju jest opisana w opisach marszrutach 83–17–91–82.

Na przełęczy skręcić w prawo i po firnowym stoku podchodzić pod 150-metrową ścianę poniżej dolnego (pierwszego) wzniesienia południowo-wschodniego grzbietu wierzchołka Mamisоn. Ścianę obchodzić z lewej trawersem po wąskim półce (asekuracja) do żlebu. Następnie po stromym zaśnieżonym i oblodzonym żwirowym żlebie wejść na płaskowyż. Z płaskowyżu po skałach powyżej średniej trudności (asekuracja lina) 20–25-metrowej ścianki z małą ilością miejsc do zaczepienia wyciągów, podnieść się na południowo-wschodni grzbiet powyżej pierwszego wzniesienia.

Dalej poruszać się po szerokim, długim prostym zaśnieżonym południowo-wschodnim grzebieniu, pokonując żandarmy frontalnie po silnie zniszczonych skałach średniej trudności (asekuracja). Potem po wąskim śnieżno-lodowym grzebieniu wyjść na przełęcz Ronketti. Po szerokiej śnieżnej przełęczy podchodzić pod wierzchołkowe wzniesienie Mamisоn.

Od przełęczy Cej-Mamisоn — 5–6 godz.

Z przełęczy po stromym, szerokim śnieżnym stoku wejść w wąski lodowo-śnieżny żleb lub wyjść na prawo od niego na proste, przechodzące w śnieżne odcinki skał kontrforsów.

Dalej następująca kolejność:

• stromy, wąski śnieżny żleb,
• proste skały prawego kontrforsów,
• 60-metrowe dachówkowate skały średniej trudności stoku

podnieść się na śnieżny wierzchołkowy grzbiet i po nim 70 m w górę (rynnowy występ — asekuracja) na wierzchołek Mamisоn. Od przełęczy Ronketti 1,5–2 godz.

Zejście do przełęczy Ronketti ścieżką wejściową. Z przełęczy skręcić w lewo i po stromym śnieżnym 250–300-metrowym stoku, z pęknięciem w górnej i szczeliną brzegową w dolnej części (asekuracja), zejść do pierwotnego biwaku na płaskowyżu południowego odgałęzienia lodowca Ceju.

Czas trwania marszruty: 3 dni.

Naumow A. F. Karaułom, Digoria, Cej (Centalny Kaukaz), M., „Fizkultura i sport”, 1976.