- Klasa wspinaczki — techniczna
- Rejon wspinaczki — Kaukaz, pasmo Sugan
- Nachaszbita Główna (4390 m) po Południowej ścianie
- Orientacyjnie 5A kat. trudn.
- Trasa jest kombinowana, całkowita długość ściany ~500 m, średnie nachylenie ściany — 60–65°
- Wbite haki: ~70 szt.
- Liczba godzin marszu: od podstawy Południowej ściany do Południowego wierzchołka 12–14 godz., od poprzedniego biwaku na południowym grzebieniu do wierzchołka 4–6 godz.
- Nadzienia: a) możliwe nadzienie w miejscu wyjścia na kant, obrzeżający południową ścianę; б) na grzebieniu po wyjściu ze śnieżnego żlebu; в) na Południowym wierzchołku.
- Skład uczestników: a) Szewandrin Nikołaj Iwanowicz, MS; б) Stiepina Natalja Nikołajewna, 1-sza kat.
- Trener — Arciszewski Mrij Oriewicz
- Wyjście na trasę — 8 lipca 1981 r.
Powrót — 9 lipca 1981 r.

45 n.p. pr. 539 p. 20 24 kwietnia 1984 r.
1-sze przejście:
- Szewandrin M.I., MS, 9–11 lipca 1981 r. (lub 8–9 lipca według paszportu)
- Stiepina N.N., 1-sza kat.
2-gie przejście:
- Pietrakow W.F., 1-sza kat., 9–13 lipca (wg loo chid)
- Dobrokwaszin S.S., 1-sza kat.
- Wernyszwiew O.N., 1-sza kat.
- Pogorelow W.T., KMS
3-cie przejście:
- Suchariew W.P., KMS, 30–31 lipca 1981 r.
- Kremień A.A., 1-sza kat.
4-te przejście:
- Bielecki W.D., 1-sza kat.
- Sudarkin Ju.A., 1-sza kat., 4 sierpnia 1981 r.
Tabela podstawowych charakterystyk trasy wspinaczki

| Data | Oznaczenie | Średnie nachylenie | Długość, m | Charakter reliefu | Trudność | Stan | Warunki pogodowe | Haki skalne |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 8 lipca 1981 r. | R0–R1 | 35–40° | 30 | Wewnętrzny kąt | 2–3 | Monolit | Dobre | 3 |
| R1–R2 | 60° | 80 | Wewnętrzny kąt – kant | 3–4 | Monolit | — | 6–8 | |
| R2–R3 | 75° | 25 | Ścianka | 3–4 | Monolit | — | 3 | |
| R3–R4 | 65–70° | 80 | Wewnętrzny kąt – ścianka | 3–5 | Monolit | — | 10 | |
| R4–R5 | 50° | 20 | Półka | 2–3 | Półrozpad | — | Występy | |
| R5–R6 | 35° | 30 | Półka | 2 | Półrozpad | — | Występy | |
| R6–R7 | 10–80° | 30 | Ukośna półka – Wew. kąt | 2–4–5 | Monolit | — | 5 | |
| R7–R8 | 40° | 40 | Kant | 2–3 | Półrozpad | — | 1–2, występy | |
| R8–R9 | 80° | 35 | Ścianka | 5 | Monolit | — | 6 | |
| R9–R10 | 70° | 40 | Kant | 4–5 | Monolit | — | 5 | |
| R10–R11 | 80° | 35 | Wewnętrzny kąt | 5 | Monolit | — | 5 | |
| R11–R12 | 60° | 40 | Płyta | 4–5 | Monolit | — | 4–5 | |
| R12–R13 | 60° | 40 | Ukośna półka – płyta | 3–4 | Monolit | — | 3–4 | |
| 9 lipca 1981 r. | R13–R14 | 10–75° | 600–700 | Półzrujnowany grzebień | 2–4 | Półrozpad | Zamieć, wiatr | 15–20 |
Opis trasy na wierzchołek Nachaszbita Główna po Południowej ścianie 5A kat. trudn.
(Pierwoprzjście)
Z zakończenia lewobrzeżnej moreny trawersem w lewo w górę po «baranich łbach» do wewnętrznego kąta u podstawy 150-metrowego śnieżno-lodowego stoku o stromości 35–40°, wyprowadzającego pod ścianę. Ze śniegu, naprzeciw centralnej części ściany, w lewo w górę po wewnętrznym kącie i półce (30 m) do podstawy niewyraźnie zaznaczonego kanty, utworzonego na styku dwóch szeroko rozwartych wewnętrznych kątów-żlebów, którymi spływa woda. Po lewej stronie «kanty» z półki podjazd w górę po mokrym 4-metrowym kącie na małą półeczkę, skąd 4 m w górę i dalej po niewyraźnym kantcie w prawo w górę (70 m) po skałach średniej i powyżej średniej trudności do miejsca styku dwóch skalnych kątów-żlebów, zewnętrznie wyglądających jak otwarte książki. Przecinając skalny kąt-żleb w prawo w górę, w kierunku przewieszonej skały, poruszać się w obejściu jej po 4-metrowej ściance po prawej i dalej po skalnym kancie (15 m) średniej trudności do 10-metrowej półki, gdzie zawieszony jest kontrolny kopiec.
Od kontrolnego kopca trawers po półce w lewo (5 m), dalej po lewej części mokrego wewnętrznego kąta po skałach średniej i powyżej średniej trudności (40 m) do ścianki na lewo od wewnętrznego kąta, którym spływa woda. Ściankę objechać po lewej po wewnętrznym kącie powyżej średniej trudności, w lewo w górę (40 m). Stąd po wewnętrznym kącie i skałach typu «baranich łbów» (z lewej na prawo 20 m) podejść do zaśnieżonej półki, którą przeciąć prosto w górę (30 m). Dalej po półkach i skałach średniej trudności podejść pod podstawę 5-metrowego wewnętrznego kąta powyżej średniej trudności, który wyprowadza na lewe po drodze kant, obrzeżający południową ścianę. Tutaj możliwy jest biwak. Dalej po 30-metrowym kancie średniej trudności i 10-metrowej półce z lewej na prawo w górę do trudnej ścianki, wyprowadzającej na grzebień.
Po grzebieniu 15 m w górę, dalej w lewo po półce (10 m, dużo «żywych» kamieni) za kąt ściany w obejściu żandarma-łba po trudnych skałach wewnętrznego kąta (20 m, t.j. drabinki). W górnej części kąta w lewo po płycie 4 m i w prawo w górę po 5-metrowej ściance, następnie po 10-metrowej płycie i skałach średniej trudności (15 m) na kant. Po kancie w górę i na prawo po śnieżnym żlebie na grzebień (70 m), gdzie możliwy jest biwak.
Z biwaku 30 m na południowy grzebień po skałach średniej trudności. Po grzebieniu, przezwyciężając żandarmy czołowo, wejść na południowy wierzchołek po śnieżnym stoku. Na wierzchołku kontrolny kopiec. Zjazd po grzebieniu (możliwe są nawisające gzymsy!) na przełączkę, z niej po skałach powyżej średniej trudności grzebienia na wierzchołek żandarma, skąd zjazd na linie. Ostatni żandarm przed wyjściem na zachodni grzebień objechać po zaśnieżonej półce i żlebie.
Od miejsca styku południowego i zachodniego grzebienia do wierzchołka poruszać się trasą 3A kat. trudn. (od miejsca biwaku do zachodniego grzebienia 500–600 m).
Charakter trasy: kombinowana
Całkowita długość ściany: ~500 m
Średnie nachylenie ściany: ~60–65°
Liczba wbitych haków: ~70 szt.

Komentarze
Zaloguj się, aby zostawić komentarz