Paszport wejścia.

1. Klasa wejść zimowych.
2. Kaukaz, Digoria, grzbiet Suhański.
3. Gałdor Główny ścianą południowo-wschodnią.
4. Kategoria trudności 5B.
5. Przewyższenie części ściennej — 380 m. Długość części ściennej — 500 m. Długość odcinków 5 kat. trudn. — 170 m. Długość odcinków 6 kat. trudn. — 20 m. Średnie nachylenie części ściennej — 73°.
6. Wbite haki: skalne 37/0, закладок 23/0, lodowe 2/0, szlamбур 0/2.
7. Godzin marszu zespołu: 14 godz, 2 dni.
8. Biwaki: 1-szy na półce skalnej, leżący, wygodny.
9. Kierownik: Iwanow Witalij Walentinowicz KMS, RSO-A 362019, m. Władykaukaz, ul. Szmulewicha 16/6, m. 98. tel. 54-29-49. Uczestnicy: Bondarenko Igor Olegowicz KMS, Jegorin Siergiej Władimirowicz KMS, Stadeew Nikołaj Grigoriewicz 1-szy sp. razr.
10. Trener: Korablin Boris Nikołajewicz MS, Zasł. tr. RF. Tawasiiew Rusłan Andriejewicz.
11. Wyruszyli na podejście: 21 stycznia 1999 r. Wyruszyli na trasę: 23 stycznia 1999 r. Na szczycie: 24 stycznia 1999 r. Powrót na bazę: 25 stycznia 1999 r.
12. Północno-Osetyjska republikańska Służba Poszukiwawczo-Ratownicza MSR Rosji.

OGÓLNE ZDJĘCIE SZCZYTU. Wykonano z piku Botkina 22 stycznia 1999 r.

1. Gałdor Główny granią południową 4A kat. trudn.
2. Gałdor Główny ścianą południowo-wschodnią 5B kat. trudn.

Profil trasy po lewej. Filmowanie z helikoptera (klatka uzyskana za pomocą komputera). Panorama. Narysowany profil Gałdor Główny. M 1:2000. 4130 m. 3750 m.

FOTOPANORAMA OKOLICY

Wykres wejścia.

Opis trasy według odcinków.

Do południowo-wschodniej ściany dojść stromym lodowym żlebem.

• R1–R2: Po zniszczonej ścianie 30 m, 60°, 3 kat. trudn., do niewielkiej półki.
• R2–R3: Z półki po wewnętrznym kącie prosto do góry.
• R3–R4: Dalej w prawo 3 metry i po stromym (w jednym miejscu przewieszonym) kominie wyjść na dużą półkę u podstawy dużego kąta wewnętrznego.
• R4–R5: W prawo po niezbyt stromej ściance.
• R5–R6: Następnie po bardziej stromym kącie wewnętrznym, w górnej części przez mały gzyms, wyjść na półeczkę.
• R6–R7: Z prawej strony od żebra po stromym kącie wewnętrznym (żywe kamienie) w górę do dużego występu.
• R7–R8: Stąd w lewo–w górę po niezbyt stromych skałach do półki.
• R8–R9: Z półki po pionowej ścianie z małymi uchami podejść do gładkiej stromej płyty, dalej po lewej krawędzi stromych płyt wyjść na małą półeczkę (stacja wisi).
• R9–R10: Po gładkim kącie wewnętrznym w prawo–w górę pod przewieszony komin.
• R10–R11: Po przewieszonym kominie w górę na małą półeczkę.
• R11–R12: Dalej po silnie zniszczonym kącie wewnętrznym na dużą skalną półkę. Tu biwak.
• R12–R13: Z półki po kącie wewnętrznym wyjść na wierzchołek uskoku.
• R13–R14: Dalej prosto w górę po stromym monolitnym kącie wewnętrznym.
• R14–R15: Stąd po monolitnej ścianie z małą liczbą pęknięć w górę.
• R15–R16: Ściana stopniowo „kładzie się”, ale skały są monolitne, a uchy bardzo małe i pochyłe, po ścianie wyjść na wschodni grań wierzchołka.
• R16: Po wąskiej grani średniej trudności wyjść na wierzchołek.

Zjazd z wierzchołka granią południową 4A kat. trudn., 8 zjazdów do lodowego żlebu.

Zdjęcie techniczne

Gałdor Główny ścianą południowo-wschodnią 5B kat. trudn.

Zdjęcie № 5. Przejście odcinka R2–R3, 25 m, 75°, 4 kat. trudn.

Zdjęcie № 6. Przejście odcinka R4–R5, 15 m, 70°, 4 kat. trudn.

Zdjęcie № 7. Przejście górnej części odcinka R8–R9, 20 m, 85°, 6 kat. trudn. А2.

Zdjęcie № 8. Uczestnik na odcinku R9–R10, 10 m, 75°, 5 kat. trudn. Wykonano z punktu R11.

Zdjęcie № 9. Odcinek R12–R13, 15 m, 70°, 4+ kat. trudn., wyżej ruch po odcinku R13–R14, 10 m, 80°, 5 kat. trudn.

Przewodniczącemu Komisji Klasyfikacyjnej FAR T. Šataiewowi W.N.

Uprzejmie proszę o ponowne rozpatrzenie materiałów klasyfikacyjnych trasy na Gałdor Główny ścianą południowo-wschodnią (7-me przej.). Zgodnie z opinią Komisji Klasyfikacyjnej doliny Digorii ta trasa — 5B kat. trudn. To potwierdzili wszyscy, którzy ją przebyli. Od czasu pierwszego przejścia w 1983 r. tę trasę przeszli:

1-sze przejście: 4 lipca 1983 r., kier. Pogorelow A.G. 2-gie przej.: 1991 r. — dw. Moisieiew–Połochow 3-cie przej.: dw. Spiridonow–Liwicki 4-te przej.: dw. Kostin A.–Milner W 5-te przej.: grupa Niemców 6-te przej.: marzec 1994 r. — kier. Moisieiew A. 7-me przej.: 8 lipca 1994 r. — kier. Moisieiew A.A. +5

Według oceny grupy pierwszoprzechodniów (kier. Pogorelow A.G.): długość trasy 490 m, śr. nach. 5–6 kat. trudn., H=376 m; średnie nachylenie głównej części trasy — 77°, w tym 104 m 80–95°.

Grupa z 1994 roku pokonała tę trasę jako nieklasyfikowaną „dla duszy” i „w ramach przygotowań do mistrzostw”. W 1994 r. alpiniści USW „Płanieta” przeszli tę trasę specjalnie w celu przygotowania materiałów do Komisji Klasyfikacyjnej. Ogólna opinia wszystkich, którzy przebywali tę trasę: ta trasa — 5B kat. trudn., dla grup o dobrej technice skalnej i przygotowaniu fizycznym.

Zastępca przewodniczącego Komisji Klasyfikacyjnej (A. Tykczienkow) Komisji doliny Digorii.