Komitet ds. Kultury Fizycznej i Sportu przy Radzie Ministrów ZSRR

XXXVI Mistrzostwa ZSRR w alpinizmie 1985 r.

Klasa wejść śnieżno-lodowych

Sprawozdanie

Z wejścia na wierzchołek Szoty Rustaweli, 4960 m, północną ścianą, 5B kat. trud., wykonanego przez drużynę RFSRR – II.

Działania taktyczne drużyny

Dzień przed wyjściem przeprowadzono obserwację trasy i zbadano przebieg dolnej części trasy. Taktyka została opracowana tak, aby bezpiecznie i szybko przejść rozległą trasę śnieżno-lodową.

Dla wczesnego wyjścia na trasę zorganizowano biwak pod początkiem trasy. Zgodnie z planem taktycznym, wyjście z biwaku nastąpiło 12 sierpnia o godz. 2:00. Pod trasę podszli o godz. 2:30.

Ścianę lodową przeszli o godz. 5:00 z użyciem "ajs-fi-fi".
Pierwszy szedł na podwójnej linie z amortyzatorem, wkręcając haki lodowe co 2 m.
Następnie równoczesne poruszanie się po śnieżno-lodowych wzniesieniach.
Najkrótszą drogą przekroczyli żleb, dotarli do bergschrund o godz. 5:20.

Na płycie lodowej, aby przyspieszyć ruch, pracowały autonomicznie trzy zespoły. Zespoły poruszały się jednocześnie, równolegle, w odległości 10–15 m między zespołami. Haki lodowe wkręcano co 5 m. Nie znajdowali się jeden nad drugim. Kapitan drużyny był w środkowym zespole.

Trasa wymaga dużej wytrzymałości fizycznej. Szczególnie duże obciążenie pada na staw skokowy.

Aby odciążyć nogi, zrobiono postój na skalnej wyspie. Po odpoczynku i przekąsce poruszano się według tego samego schematu.

Nachylenie przy podejściu do grani nieco wzrosło. Na grań wyszli o godz. 15:00.

Po grani poruszali się przez 5 godzin. Miejsami grań jest mocno zniszczona, występują śnieżne gzymsy. Przy przechodzeniu grani potrzebna jest ostrożność.

Od godz. 17:00 do 18:00 była silna gradobicie.

Na nocleg stanęli o godz. 20:20 zgodnie z planem taktycznym.

12 sierpnia wyszli z biwaku o godz. 7:30 i podczas porannej łączności o godz. 8:00 byli na wierzchołku Sz. Rustaweli.

Zjazd trasą 4B kat. trud. na Wschodnią Dżangi-tau. Zgodnie z planem taktycznym drużyna była na noclegu "Dżani-kosz" o godz. 18:15.

W ten sposób taktyka szybkiego i bezpiecznego przejścia rozległej trasy śnieżno-lodowej została zrealizowana.

Środkami bezpieczeństwa na trasie były:

Wczesne wyjście na trasę, co minimalizowało zagrożenie kamieniami i lawinami;
Odpoczynek przed wyjściem na trasę i odpoczynek na skalnej wyspie i na grani;
Praca na podwójnej linie;
Użycie amortyzatora przez pierwszego na trudnych odcinkach;
Na płycie lodowej autonomiczna praca trzech zespołów i zmiana prowadzącego co 20 m;
Niezawodna łączność radiowa;
Dobry przegląd trasy przez obserwatorów;
Obecność w okolicy innych grup.

SCHEMAT TRASY W SYMBOLACH UIAA. M 1:2000 odcinki R0–R1; R2–R5 w skali 1:10000

Opis trasy po odcinkach

Odcinek R0–R1: Lodospad, reprezentujący system śnieżno-lodowych wzniesień. Ruch równoczesny po lewej części lodospadu pod podstawę wielkiej ściany śnieżno-lodowej.

Odcinek R1–R2: Ściana śnieżno-lodowa (30 m, 90°); przechodzi się pionowo w górę z użyciem ajs-fifi. Ubezpieczenie przez haki lodowe.

Odcinek R2–R3: Wzniesienia śnieżne, wyprowadzające pod bergschrund. Ruch w górę, trzymając się lewej bezpiecznej części. Przetrasować żleb lodowy w najwęższym miejscu w kierunku środkowej części płyty lodowej. Ubezpieczenie równoczesne i na przemian przez czekan.

Odcinek R3–R4: Płyta lodowa. Ruch na przemian w kierunku skalnej wyspy w górnej części płyty. Ubezpieczenie przez haki lodowe (co 5 m). Użycie czekana i "ajs-fi".

Odcinek R4–R5: Bardziej stromy odcinek płyty lodowej. Ubezpieczenie przez haki lodowe (co 5 m). Ruch na przemian. Użycie czekana i "ajs-fi".

Odcinek R5–R6: Najbardziej stromy odcinek płyty, wyprowadzający na grań (40 m, 60°). Uwaga! Na grani możliwy jest gzyms, który pokonuje się w najwęższym miejscu.

Odcinek R6–R7: Grań w kierunku wierzchołka Szoty Rustaweli. Zniszczona. Gzymsy w stronę lodowca Wschodni Bezengi. Ubezpieczenie graniowe. Występuje kilka sportowych zjazdów.

Trawers skalnego masywu wierzchołka z prawej strony. Ostrożnie - gzymsy!

Wyjście na śnieżny płaskowyż między wierzchołkiem Sz. Rustaweli a Wschodnią Dżangi-tau. Podjazd na wierzchołek Sz. Rustaweli z płaskowyżu po nietrudnych skałach i dalej w lewo po śnieżnej grani. Wyraźnie zaznaczonego punktu zwrotnego nie ma.

Zjazd: