PASAŻ WSPINACZKOWY

Klasa technicznych wejść
Centralny Kaukaz, dolina Kruṃkoł
Travers szczytu Tichonova — Kosz-Tau z podjściem na szczyt Tichonova Południową Ścianą
Proponowane 5B kat. trud., pierwsze wejście Południową Ścianą szczytu Tichonova
Różnica wysokości całego marszrutu: 1595 m, długość: 2310 m, w tym część ścienna: różnica wysokości: 1070 m, długość: 1255 m. Długość odcinków 5–6 kat. trud. całego marszrutu — 870 m, w tym część ścienna — 680 m, z czego 6 kat. trud. — 120 m. Średnie nachylenie części ściennej — 60°
Wbite haki ogółem:
Rodzaj haków Skalnych Zakładek Lądolodowych Śrubowych
118 69 34 -
12 7 - -
W tym część ścienna:
Rodzaj haków Skalnych Zakładek Lądolodowych Śrubowych
--- :---: :---: :---: :---:
101 57 24 -
12 7 - -
Godzin marszu drużyny — 32, dni — 3
Biwaki: 1-szy siedzący w namiocie na wyrubanej platformie, 2-gi leżący w namiocie na grani
Kierownik: Igor Pawłowicz Krajnow KMS Uczestnicy:
- Anwar Nurgałlejewicz Ałparow KMS
- Igor Pawłowicz Kurbatow KMS
- Jewgienij Jurjewicz Sdobnikow KMS
- Anatolij Kuźmicz Jancewicz KMS
Trener: Zasłużony Trener FSRR Igor Borisowicz Kudzinow
Wyjście na marszrutę: 25 lipca 1985 r. szczyt Tichonova: 26 lipca 1985 r. szczyt Kosz-Tau: 27 lipca 1985 r. Powrót: 28 lipca 1985 r.

Rodzaj haków	Skalnych	Zakładek	Lądolodowych	Śrubowych
	118	69	34	-
	12	7	-	-
W tym część ścienna:
Rodzaj haków	Skalnych	Zakładek	Lądolodowych	Śrubowych
---	:---:	:---:	:---:	:---:
	101	57	24	-
	12	7	-	-

Kosz-Tau 5145

Zdjęcie 1. 24.07.85 16:00, obiektyw И-50, odległość 3 km, wysokość 3000 m

Zdjęcie 4. 25.07.85 14:00, obiektyw Helios-44, odległość 4,5 km, wysokość 2700 m (1) marszruta drużyny (2) marszruta 4B 1935 r. (3) marszruta 5B Gałustow 1955 r. (4) marszruta 5B Naumow 1962 r.

Zdjęcie 3. 26.07.85 12:30, obiektyw Helios-44, odległość 1,5 km, wysokość 3800 m

Działania taktyczne drużyny

Podczas tworzenia planu taktycznego wspinaczki założono przejście Południowej ściany szczytu Tichonova w ciągu dwóch dni, a całego marszrutu w ciągu trzech dni. Na podstawie obserwacji, w górnej części ściany dobre biwaki są możliwe tylko w okolicach wierzchołka, a wcześniej około 500–600 metrów ściany nie mają wystarczająco dogodnych miejsc. Dlatego plan został stworzony w oparciu o szybkie przejście głównej części ściany.

W tym celu została wykorzystana organizacja ruchu i współdziałania, która dobrze się sprawdziła w poprzednich skomplikowanych wejściach:

Pierwszy idzie bez plecaka lub z pustym plecakiem
Pozostali mają plecaki o wadze nieprzekraczającej 10–11 kg, co pozwala na podchodzenie po dowolnych poręczach bez wyciągania plecaków
Ubezpieczenie pierwszego odbywa się na stałe za pomocą liny "Elita" 12 mm
Na szczególnie trudnych odcinkach z dużą liczbą punktów pośrednich dodatkowo używa się drugiej liny
Organizowane są poręcze
Wszyscy pozostali uczestnicy podchodzą po poręczach z górnym lub dolnym ubezpieczeniem przez haki
Ostatni stale idzie po poręczach z górnym ubezpieczeniem

Lekkie plecaki i doskonała forma fizyczna uczestników pozwalały bez zwłoki przekazywać do przodu wolne liny i haki.

Zmiana lidera odbywała się 1–2 razy dziennie. Pierwszego dnia pierwsi pracowali:

Krajnow (przejście lodospadu, R0–R1)
Sdobnikow (R1–R6)
Ałparow (R5–R7)

Drugiego dnia:

Ałparow (R7–R18)
Sdobnikow (R18–R21)

Trzeciego dnia:

Kurbatow (R21–R27)
Jancewicz (R27–R33)

Codziennie w środku dnia była robiona półgodzinna przerwa na przekąskę i herbatę.

Łączność była utrzymywana regularnie z grupą w Dychsu, a po wyjściu na grań — z bazą "Bezenigi".

Plan taktyczny wspinaczki został wykonany w całości. Nie było wypadków ani kontuzji podczas wspinaczki.

Schemat marszrutu w symbolach (skala 1:2000)

Razem 32 godziny marszu, haków sk. 118/12, zakł. 57/7, lod. 24

Opis marszrutu po odcinkach

0–1. Stromy śnieżny stok. Szczelina brzeżna przechodzi się przez most. 1–2. Śnieżno-lodowy stok z występami skał. Niewielkie ścianki. 2–3. Stromy lodowy żleb. Ubezpieczenie początkowo w skałach prawego brzegu, potem przejście na lewo. Lód miejscami bardzo cienki. 3–4. Z żlebu wyjście na prawy brzeg przez ściankę 20 m. 4–5. W prawo-w górę wzdłuż krawędzi skał i lodu pod przewieszonym murem. 5–6. Wyjście spod przewieszenia po pionowym wewnętrznym kącie (wiele "żywych kamieni") i następnie po 10-metrowej ściance. Wspinaczka bardzo trudna. Konieczne jest używanie kaloszy od tego miejsca aż do wierzchołka Tichonova. Miejsca dla pośrednich punktów ubezpieczenia są niewygodne. 6–7. Niewyraźna grań ze ściankami. Wyprowadza na niewielką przełączkę, gdzie we lodzie można wyrznąć platformę dla siedzącego biwaku. 7–8. Stroma płyta, mało pęknięć. Miejscami występuje lód naciekowy. 8–9. Wewnętrzny kąt. Środkowe 10 metrów jest pionowych i zalanego lodem. Dolna część w galoszach na tarciu. 9–10. Płyty z pojedynczymi fragmentami lodu. Pęknięć mało, zaczepy są wygładzone. 10–11. 20-metrowy stromy śnieżny stok, następnie trawers po stromych płytach w prawo 20 m i po pionowym wewnętrznym kącie wyjście na półkę. 11–12. Pionowa ściana, mało pęknięć i zaczepów. Niewielkie przewieszenie 2 m. Wspinaczka bardzo trudna. 12–13. Z niewielkiej przełączki po lewej ścianie pionowego wewnętrznego kąta. "Żywe kamienie". 13–14. Pionowa ściana. W dolnej części 3 m brak pęknięć — wyjście z barków partnera. Dalej pęknięcia dla ubezpieczenia są niewygodne. Wspinaczka bardzo trudna. 14–15. Wewnętrzny kąt. Zaczepy wygładzone. Przejście na tarciu. 15–16. Płyty przeplatają się ze ściankami 2–3 m. "Żywe kamienie". 16–17. Przez przełączkę w grzebieniu wyjście na prawy brzeg stromego lodowego żlebu, schodzącego na zachodnią ścianę. 17–18. Przejście na lewą stronę żlebu i po ścianie z odłamanym blokiem wyjście na pograniczny grzbiet. Mało pęknięć i zaczepów. Przejście z odłamanego bloku na ścianę — przez przewieszenie, drabinka. 18–19. Po skałach średniej trudności wyjście na południowy wierzchołek Tichonova. 19–20. Zejście z południowego wierzchołka 20 m i przez 5-metrową ściankę wejście na Główny wierzchołek Tichonova. 20–33. Grań Tichonova — Kosz-Tau. Wchodzi w skład znanego marszrutu 5A kat. trud.