40. Pik Tichonowa po SZ re­b­ru — 4A kat. sl. (W. Łube­niec, W. Wo­ł­czen­ko, L. Ka­li­sze­wski, I. Ku­na­jew, W. Le­bie­d­zi­ew, W. Ni­ko­ła­jen­ko, A. Ow­czin­ni­kow i A. Sie­wo­st’ja­now — 23 si­er­p­nia 1951 r.).

Droga od obo­zu al­pin­istycz­ne­go „Be­zen­gi” do no­cówek na Po­łud­ni­owym Gre­bie żan­dar­ma Utiug — patrz opis nu­mer 18.

Od no­cówek:

• Spon­to­wa­nie na lo­do­w­cisz­cze wy­żej trze­ciej stu­pie­nia lo­do­pa­du
• Prze­cię­cie lo­do­w­ca w pra­wo ku Pół­noc­ne­mu kon­tr­for­so­wi pi­ku Ti­cho­no­wa
• Przez ber­g­sz­rund — pod­nio­sie­nie się po stromym 150-metro­wym śnież­nym zbo­czu na prze­łę­czy Pół­noc­ne­go kon­tr­for­su pi­ku Ti­cho­no­wa, le­w­e­go ska­li­ste­go żan­d­ar­ma Mi­w­je­d­ź

Na prze­łę­czy — bi­wu­ak. Od obo­zu al­pin­istycz­ne­go „Be­ze­ngi” — 10–12 go­dzin.

Od prze­łę­czy:

• Omi­n­ię­cie ska­li­ste­go wy­so­w­ca po śnież­nym zbo­czu z le­wej stro­ny
• Pod­nio­sie­nie się 400 m do gó­ry po lo­do­wo-śnież­nym zbo­czu kon­tr­for­su (stra­chow­ka na li­nach!) pod czar­ne ska­ły
• Spo­mi­ędzy skał — w le­wo i 90–100 m do gó­ry po pra­wej stro­nie sze­ro­kie­go lo­do­wo-śnież­ne­go żle­bu
• 45–50-met­ro­wy tra­wers żle­bu w le­wo do gó­ry
• Pod­nio­sie­nie się po wą­skim, krót­kim, stromym żle­bie oraz ska­łach śred­ni­ej trud­no­ści przez 60–70 m na ra­mię
• Z ra­mie­nia — pod­nio­sie­nie się po 6-met­ro­wym śnież­nym grze­bie­niu przez 3-met­ro­wy prze­rw­ w ska­łach pod ko­mi­nem głów­ne­go 100-met­ro­we­go ska­li­ste­go wzn­io­sie­nia kon­tr­for­su
• Pod­nio­sie­nie się po 30–35-met­ro­wym ko­mi­nie, a na­stęp­nie po 70–80-met­ro­wych ska­łach śred­ni­ej trud­no­ści z nie­wiel­ki­mi lo­do­wy­mi zbo­czami le­wej stro­ny kon­tr­for­su pod „Pa­lec” (stra­chow­ka na li­nach!)
• Omi­n­ię­cie „P­al­ca” po pół­kach z le­wej stro­ny
• Za nim — 200 m do gó­ry po pro­stych ska­łach kon­tr­for­su lub po jego le­wej stro­nie aż do wierz­choł­ka pi­ku Ti­cho­no­wa

Od wy­j­ścio­we­go bi­wu­aku — 7–8 go­dzin.

Spon­to­wa­nie:

• Po dro­dze pod­nio­sie­nia
• Cz­te­ry 40-met­ro­we dül­fe­ry

Do wy­j­ścio­we­go bi­wu­aku — 4–5 go­dzin.

Re­ko­men­da­cje dla wcho­dzą­cych

1. Li­cz­ba uczest­ni­ków — 4–5 osób.
2. Wy­j­ścio­wy bi­wu­ak — prze­łę­cz Pół­noc­ne­go kon­tr­for­su u żan­d­ar­ma Mi­w­je­d­ź.
3. Po­ra wy­ru­sze­nia — 3–4 go­dzi­na w nocy.
4. Sprzęt: lina głów­na — 2 × 40 m; lina po­mo­cni­cza — 8 m; lina do spon­to­wa­nia — 40 m; haki ska­l­ne — 8–10; haki lo­do­we — 3–4; młot­ki ska­l­ne — 2; ka­rabi­ny — 10–12; ra­chi­t­wy — 4 pa­ry; na­met — 1.
5. Miejs­ca bi­wu­aków — na ra­mie­niu kon­tr­for­su, 30 m ni­żej z po­łud­ni­owej stro­ny Po­łud­ni­owej ko­ron­y pi­ku Ti­cho­no­wa.