Misseсs-Tau po prawemu k.-f. W steny, 5B kat. sl. (Otczjot o woschożdenii)

Od bazy do ploszczadok na poworotie lednika pod postawieniem Ju-W grebnia p. Brno — 2,5–3 cz. Stąd po krawędzi 3 wetwi lednika Miżirgi (Czheget-Miżirgi) do lodospadu.

Dalej:

• Podjóm w werchnyj cirk po «baran'ich lbach» i morennych skłonach spawa ot ruczjow.
• Na grebnie moreny werchnego cirka — miejsce ischodnogo biwaku, od poworotu — 1,5–2 cz.

Od biwaku po skłonie moreny i sneghu (l'du) wyjść na plato lednika pod W. stenoj. Po płato nałewwo wdoł skal k wynosam iz kułuaru między lewym i prawym kontforsammi W. steny. Po ławinowym konuse w górę k gorłu kułuaru. Po «baran'ich łbach» spawa 15 m pod stene — ukrycie. 65–75 m w górę i w prawo po wygladżennych, miestami s trawoj, dosć trudnych skalach, pod nawiszajuszczuju stene prawie potjokow wody. Trawers w lewo (12–20 m) i dale w obchód nawisow takim obrazom, cztoby wyjść na szrokuju zielonuju polkę pod szirokoj stenoj, piererywajuszczoj putj podjoma. Od naczala skal do etogo miejsca 130 m.

Stena w prawoj czasti rassiecziena wertikałnym wnutrennim ugłom. Etu czastj podjoma i dale pierwomu udobno idti w gałoszach. 50 m w górę po wnutrennim ugłu sriedniej i zatem wysokoj trudnosczi pod nawis prawie karkiza. Wychod czereź nawis w ugoł (ochenj trudno), obrazowanij wertikałnoj stienkoj spawa i płitoj. Rjukzak pierwogo wytjagiwajetsja. Wpieredi putj pregrażđajut możnyj karniz, pozalew po płitam, miestami po małenjkjm połoczkam, uchód w prawo-w górę na udobnuju polkę (30–40 m). Za ugłom 20 m w górę po szrokamu wnutrennimu ugłu-kaminu s 3–4-metrowoj nawiszajuszczoj ochenj trudnoj stienkoj (wytjagiwanie rjukzaka pierwogo). Wychod na polkę so snegom, pod pojas wertikalnych skal s potjokami wody. Trawers w lewo 20 m, zatem w górę 20 m po trudnoj stienie. Wniesznij ugoł obchoditsja w lewo-w górę (25 m). Putj w górę na grebienj pregrażđajut absoljutno gładkie skaty, i prichoditsja uchoditj w lewo, pieriesiekaja słożnyj krutoj snieżno-łedowyj kułuar (15 m). Wychod w prowai «pietuszynogo grebnia» kontforsa na snieżnuju pieriemyčku. Zdesj — udobnoe mesto dlja nocziowki. Miest nocziowiek na kontforsie, osobienno sidjacich, dosczatoczno mnogo.

Od prowata marszrut prochodit po jeszczio bolj słożnoj czasti grebnia. 35 m ochenj trudnogo łazanija priamo w górę po gładkim krutym płitach-stienach. Zdesj możno, po-widimomu, trawersirowatj w prawo okclo 30 m s niekotorim snižienijem, a potom podnimaćsja po wnutrennich ugłach. Wychod na skałnyj stolik (2×2 m) w grebnie. Trawers 5 m w prawo po choroszej polkie do 20-metrowogo krutiznoj do 80–85° wnutrennego ugła s uczastkami rastuszcziej trawy wnizhu. Jego gładkie storony, w czastnosti, nawiszajuszczaja w sriedniej i wierchniej czasti prawa grani, ochenj trudny. Pierwyj idjot beź rjukzaka. Czereź 6–8 m posle wychoda na grebienj udobnaja dlja strachowki połoczka. Zdesj kontrolnyj tur.

W 15–20 m wysze grebienj pregrażđajet karniz s wynosom okclo 3 m. On obchoditsja słożnym łazaniem sljedujuszczim obrazom. W górę okclo 3 m, zatem trawers w prawo za stienu (pierwyj idjot beź rjukzaka) i dale w górę okclo 15 m. Wychod na szrokuju, uchodzszczuju w prawo-wniż polkę, po niej primerno 20 m pod wertikałnyj, s żywymi kamniami, wnutrennij ugoł-kamin. 25 m słożnogo łazanija w górę, zatem 15 m bolee łiogkich skal. Dalej sleđujet 80–100 m skal sriedniej trudnosczi, prerywajemyje snieżnikami. Marszrut wypołażiwajetsja i zaworaczivajet w lewo (s werchu nad «zierkałom»), pribliżajasj k stienie SW kontforsa. W to że wremia uchód w prawo pregrażđajet krutoj i ochenj opasnyj, wygljadajuszczij słożnym, kułuar. Dwiżenije po grebniu po trudnym, gładkim, poczti beź treszczin skalam usłożniajetsja snegom. Primerno czereź 60 m putj pregrażđajet żandarm, obojti kotoryj udaotsja spawa (40 m), trawersi- rujaj stienku, zatem po bokowomu krutomu ledowomu kułuaru (80°), prikrytomu snieżnymi nawisami, pieriesiekaja wertikałnyj snieżnyj grebienj-noż, rassiekajuszczij kułuar wdol na dwie czasti, i dale po otwieśnym skalam w górę na «łob». Techniczieski i psihologiczieski wiestma słożnyj uczastok, odno iz kliucziewych miest marszrutu. Rjukzaki wytjagiwa- lisj. Zatem 60 m po grebniu, po skalam i snieżnikam pod nowy wzljot. Primerno 60–70 m słożnych skal, posle czego idjot sierija prostych połok, uwodjaszczich w lewo-w górę w obchód steny SW kontforsa (160–200 m). Dalej 140 m skal sriedniej słożnosczi, miestami słożnych. Etot uczastok charaktieriźujetsja naliczijem żywych płyt, nieriedko wieśma bol'szych, i tribuje osobogo wnimanija pri jego prochożdienii. Na snieżnom plieczkie piered wychodom na 100-metrowyj snieżnyj wzljot, wieduszczij na grebienj SW kontforsa, gruppa organiźowała nocziowku. My poładajem, czto w etom miestie smykajetsja marszrut po wostocznoj stienie B. Garfa. 100-metrowyj snieżnyj wzljot, wieduszczij na grebienj kontforsa, priestawłajet soboj po suszczestwu prawuju storonu szrokogo snieżno-łedowogo kułuaru, spuskajuszczegosja na lednik Miżirgi.

Dalej — sogłasno opisaniju 1. Prajdionnyj marszrut łogicznio raźbiwajetsja na sljedujuszczie uczastki (sm. foto i tablicu):

• R1
• R2
• R3
• R4
• R5

R0–R1: snieżnyj putj ot nocziowiek k gorłowinie; R1–R2: 4 wierjowki po prawej czasti gorła; R2–R3: wnutrennij ugoł, pod nawis; R3–R4: wychod od nawisa w prawo; R4–R5: ugoł-kamin s 3–4-metrowoj nawiszajuszczoj stienkoj; R5–R6: snieżnaja polka 20 m s wychodom pod stienu; R6–R7: 2-metrowaja stienka słożnogo łazanija s liesiendkami; R7–R8: wniészniej ugoł 25 m; R8–R9: krutoj snieżno-łedowyj kułuar, 15–20 m słożnogo łazanija; R9–R10: krutaja płita-stiena 20 m, słożnoje łazanije s liesienkami; R10–R11: wnutrennij ugoł 15 m, słożnoje łazanije s liesienkami; R11–R12: ochenj trudnyj 5-metrowyj kamin, trawers w prawo 5 m, wnutrennij ugoł so szczieljju, wychod na «stolik», trawers w prawo 5–7 m po choroszej polkie pod słożnyj wnutrennij ugoł; R12–R13: wnutrennij ugoł-kamin s miestami nawiszajuszczymi graniami; R13–R14: sriednije, miestami słożnoje łazanije ot kontr. tura 25 m do polki, po polkie w prawo 20 m; R14–R15: wnutrennij ugoł-kamin, 25 m słożnogo łazanija, 15 m bolee łiogkich skal; R15–R16: skaty sriedniej słożnosczi so snieżnikami; R16–R17: krutaja płita do osnowanija żandarma; R17–R18: obchód żandarma spawa po skałnoj stienkie i wertikałnomu snieżno-łedowomu kułuaru; R18–R19: 70–80 m słożnych skal; R19–R20: trawers w lewo-w górę nad «zierkałom steny» 160–180 m po prostych skalach; R20–R21: 140 m skał sriedniej słożnosczi s słożnymi i trudnymi uczastkami (żywye kamni); R21–R22: 100-metrowyj wychod na grebienj kontforsa po snieżnomu ławinoopasnemu skłonowi; R22–R23: 200 m snieżnogo skłona pod basznju; R23–R24: 40 m słożnogo łazanija po centru baszni; R24–R25: 40 m w górę i trawers w lewo po razruszennych skalach; R25–R26: 40 m trudnogo łazanija s liesienkami — wnutrennij ugoł-kamin s żywymi kamniami; R26–R27: 40 m w naczalie słożnogo, zatem sriedniej słożnosczi łazanija po razruszennych skalach; R27–R28: snaczala 40 m po razruszennym skalam sriednej słożnosczi, zatem wychod na snieżnyj grebienj, wieduszczij k wierczinie; R28–R29: 50 m po snieżnomu grebniu k wierczinie.

Pasport

woschożdienija na Misseсs-Tau po prawomu k.-f. W steny (czempi- onat Leningrada po alpiniźmu 1976 g.)

1. Klass woschożdienija — tehniczeskij.
2. Rajon woschożdienija — Centr. Kawkaz, Bezeńgijskoje uszczelje, a/ł «Bezeńgi».
3. Marszrut woschożdienija — Misseсs-Tau (4320 m) po prawomu k.-f. W steny, orijentirowoczno 5B kat. sl.
4. Harakteristika woschożdienija: protiagonnoscz marszruta 1850 m; pieriepad wysokośtej 1000 m; sriedniaja krutiźna marszruta — 53°, stiennych uczastkow — 70°; protiagonnoscz słożnych uczastkow 750 m.
5. Zabit kroczjew: skałnych — 124, ledowych — 3, szljamburnych — nie primienia- lisj.
6. Kolliczestwo hodowych dniej — 3 (nie czitaja 1 dnia obrabotki i 1 dnia spuska)
7. Kolliczestwo hodowych czasow — 30
8. Kolliczestwo nocziowiek i ich harakteristiki — 3.