Kosztan, prawemu żebru Ściany Północnej (Kołczin, 1989)
Pierwotny biwak na czwartym stopniu lodowiska Kundium-Miżirgi pod Ś. ścianą Kosztana. Wysokość 4000 m.
Trasa zaczyna się od przejścia przez bergszrunda pod skałną ostrową pośrodku między skałami trasy Simonika i skałami granicy Kaliszewskiego. Po bergszrundzie lodowy stok w górę w lewo od skałnej ostrowy (odc. R0–R1, 200 m, 50°, 5 kat. trud.)
Po skałach zalanych lodem (odc. 1–2, 20 m, 70°, 5B kat. trud.) trasa przecina skałny wał i w prawo w górę nad wałem po lodowym stoku (odc. 2–3, 150 m, 50°, 5 kat. trud.) z przecięciem granek odchodzi pod duży skałny bastion. Bastion od punktu 3 może być pokonywany wprost, ale pierwszoprzechodnienie go częściowo ominęli prawoskrętnym żlebem z naciekłym lodem, przyciskając się do skał bastionu (odc. 3–4, 70 m, 70°, 6 kat. trud.) i po skałnych półkach (odc. 4–5, 40 m, 60°, 5 kat. trud.) wyszli na granę bastionu.
Prosty niewyraźny zaśnieżony grabień (odc. 5–6, 50 m, 45°, 3 kat. trud.) przechodzi w lodowy grabień (odc. 6–7, 30°, 3 kat. trud.)
Na grabień za 2 godz. roboty można wyrubać pełną platforme dla nametu. Nocówka.
Po grabieniu podchod zejście pod skałny pas, który przecina się w prawo w górę (odc. 7–8, zalane lodem skały, 60 m, 60°, 6 kat. trud.). Prosto w górę po niewyraźnym skałnym żlebie przechodzić przez pas jest niebezpiecznie.
W tym miejscu ścienna część trassy się kończy. Wysokość około 4500 m. Następnie po lodowym stoku w górę i nieco w lewo aż do wyjścia na lodowy grabień, wyżej jego skałnej części (odc. 8–9, 250 m, 30°, 3 kat. trud.). Tu trasa zlewa się ze wszystkimi pozostałymi trasami po Ś. ścianie Kosztana.
Następnie po śnieżym stoku (200 m, 2–3 kat. trud.) do śnieżnego płaskowyż i dalej po śnieżno-lodowym stoku między walemi skał (200 m, 2 kat. trud.) na wierzchołek.
Zejście po grabieniu NE 4B kat. trud.
Komentarze
Zaloguj się, aby zostawić komentarz