Opis trasy

2 grudnia 2025

0

wspinaczka techniczna noclegi alpinizm zjazd wspinaczka skalna relacja

Powiązany z

EurazjaWestern AsiaKaukazWielki KaukazЦентральний КавказCentral North CaucasusCentral North Caucasus

Trasa:центр. кф.ЮЗ стены

Gora Karakaya3646 m

Mistrzostwa Sankt Petersburga w Alpinizmie 2012

OPIS WSPÓŁCZESNEGO WSPINANIA NA SZCZYT KARA-KAJA (3646 m npm) WZDŁUŻ CENTRALNEGO KONTROFORSA ŚCIANY POŁUDNIOWO-ZACHODNIEJ, 6A kat. trud., (J. Połtawec, 2010)

Trasa została pokonana przez zespół alpinistyczny klubu "Politechnik"

Kaukaz Centralny, Przełom Bezengi, rozdział nr 2.5 klasyfikatora tras na szczyty górskie, punkt 2.5.226 (Protokół posiedzenia komisji klasyfikacyjnej nr 6 z 28 grudnia 2010 r.)
Nazwa szczytu: Kara-Kaja (3646 m), nazwa trasy: wzdłuż centralnego kontroforsa ściany południowo-zachodniej (J. Połtawec, 2010)
Kategoria trudności: 6A
Charakter trasy: skalna
Różnica wysokości trasy: 700 m (wg wysokościomierza)

Długość trasy: 1151 m.

Długość odcinków: 5 kat. trud. — 245 m, 6 kat. trud. — 491 m.

Średnie nachylenie:
- pierwszego bastionu: 76°,
- drugiego bastionu: 81°,
- trzeciego bastionu: 87°,
- całej trasy: 68°.
Użyto haków (w mianowniku dla punktów asekuracyjnych):

skalnych: 127/71, elementów zaklinowanych: 144/57, śrub wmurowanych stacjonarnych: 10, w tym dla punktów asekuracyjnych — 1 (wszystkie zostały przez pierwszych zdobywców). Użyto w sumie 128 sztucznych punktów asekuracyjnych. Haków pozostawionych na trasie: 0
Czas przejścia zespołu: 6 godz., 6 dni
Kierownik: Władimir Aleksandrowicz Mołodożen, Mistrz Sportu.

Uczestnicy:
- Dmitrij Tieptow, 1-sza kat. sport.
- Aleksandr Łukowkin, 1-sza kat. sport.
Trenerzy: Jewgienij Aleksandrowicz Łobaczew, Kandydat na Mistrza Sportu, instruktor 2 kategorii; Tatiana Iwanowna Timoszenko, Mistrz Sportu, instruktor 2 kategorii
Wyruszyli na trasę: 7:00 4 stycznia 2012 r.

Doszli na szczyt: 12:00 9 stycznia 2012 r.

Powrócili do Bazy: 18:00 9 stycznia 2012 r.
Osoba odpowiedzialna za raport: W.A. Mołodożen ([email protected])

Zdjęcie ogólne szczytu

szczyt Kara-Kaja od południa

Zrobione ze stoków przełęczy Думала z wysokości około 2600 m, luty 2011 r. Żółtą linią oznaczono trasę przez centrum południowo-zachodniego bastionu («Kraina mgieł»), J. Połtawec, 2009 r., 5B (6A dla grupy).

Czerwoną linią oznaczono trasę wzdłuż centralnego kontroforsa ściany południowo-zachodniej, 6A (J. Połtawec, 2010), którą pokonał zespół.

Zdjęcie profilu trasy z lewej strony

Profil pierwszego bastionu od zachodu. Zrobione latem 2010 r. przez J. Połtawca.

Profil trasy ze wschodu ze stoków szczytu Ak-Kaja. Widoczne:

górna część pierwszego bastionu
drugi bastion
trzeci bastion, luty 2010 r. (fotografia A. Ławrinienko)

Rysunkowy profil trasy

Schemat trasy w symbolach UIAA

Kara-Kaja 3646 m przez Centralny kontrofos Ściany południowo-zachodniej, 6A (J. Połtawec, 2010)

Nr odcinka	Haki	Elem. zakl.	Śruby dla asek./szt. pkt. asek.	Długość, m	Nachylenie, °	Trudność
R28–R29	–	3	–	130	50	2
R27–R28	1	6/2	–	8	90	6 A1
				15	50	2
				20	50	3
R26–R27	1/1	3/2	–	8	90	6 A1
				15	50	2
R25–R26	7/6	12/10	–	40	90	6 A2
				10	45	1
R24–R25	5/3	7/3	1/0	35	90	6 A1
R23–R24	9/7	10/10	1/0	20	85	6 A1
				25	95	6 A2
R22–R23	1	5	–	25	90	3
R21–R22	–	3	–	30	50	1
R20–R21	6/4	5/3	–	15	95	6 A1
				35	50	2
R19–R20	4/2	5/2	–	10	90	6 A1
				10	60	3
R18–R19	4/2	9/3	–	25	85	6 A1
				15	60	4
R17–R18	4/3	8/6	1/0	20	90	6 A2
				10	80	5+
R16–R17	13/12	3/2	1/1	30	95	6 А3+
R15–R16	10/10	6/5	1/1	15	100	6 А3+
				15	80	6
R14–R15	8/8	5/4	1/0	35	85	6+А2
R13–R14	7	5	1/0	25	90	6
				20	60	5
R12–R13	3	4	–	15	60	4
				20	30	2
R11–R12	–	–	1/0	35	60	3
R10–R11	4	4	1/0	35	80	5+
R9–R10	7/5	8/5	–	10	70	4
				40	90	6 A2
R8–R9	6	5	–	40	75
R7–R8	5	5	1/0	30	80	6
R6–R7	4	6	–	25	75	5
				15	65	3
R5–R6	6/5	9/4	–	40	90	6 A2
				10	80	5
R4–R5	4/3	6/1	1/0	30	85	6 A1
R3–R4	4/2	5/1	–	25	85	6 A1
R2–R3	3	4	1/0	30	75	5
R1–R2	3	6	–	15	80	5
				15	60	3
				15	90	5
R0–R1	4/3	9	–	45	80	5+А1

Opis przejścia trasy

Pierwszy dzień

R0–R1. Początek trasy — charakterystyczny kąt wewnętrzny dziesięć metrów na lewo od krawędzi osypiskowego żlebu. Do góry przez kąt wewnętrzny. 45 m. 5+ A1.

R1–R2. Przez szczelinę w górę w prawo 15 m, potem 15 m po nieskomplikowanych skałach w kierunku pionowej ściany. Po ścianie w górę na półkę pod karnizem. 15 m. 5; 15 m. 3; 15 m. 5.

R2–R3. W górę przez kąt na dużą półkę. Stanowisko pod karnizem. Śruba. 30 m. 5.

R3–R4. Wzdłuż zepsutej, miejscami przewieszonej szczeliny w prawo w górę. Żywe kamienie! 25 m. 6, A1.

R4–R5. Wzdłuż zepsutej, miejscami przewieszonej szczeliny w prawo w górę. Wejście do komina. U podstawy komina śruba. 30 m. 6 A1.

R5–R6. Obchodzimy korek, wychodzimy z komina. Wzdłuż stromej, przewieszonej ściany w prawo-w górę na półkę. 10 m. 5, 40 m. 6+, A2. Zejście na nocleg pod ścianą.

Drugi dzień

R6–R7. Wzdłuż półki trawersem w lewo podchodzimy do "Palca". Wzdłuż lewej krawędzi "Palca" w górę po ścianie. 15 m 3, 25 m 5.

R7–R8. W górę po ścianie 30 m. Stanowisko na skośnej półce ze śrubą. 30 m. 6.

R8–R9. W górę na dogodną półkę. 40 m. 5+.

R9–R10. W prawo do śruby, potem wzdłuż stromej, zepsutej ściany w prawo w górę w kierunku kąta wewnętrznego. Wzdłuż kąta w górę na półkę. 20 m 6, 30 m 5.

R10–R11. Wyjść na grań, nocleg na półce na wierzchołku pierwszego bastionu. Wzdłuż grani podchodzimy pod drugi bastion, "Żelazko". 20 m 3, 15 m 1.

Trzeci dzień

R11–R12. Wzdłuż płyt podchodzimy pod przewieszoną ścianę, dalej trudny trawers wzdłuż skośnej półki w prawo do śruby (za załomem, nie widać od razu). 20 m. 5; 25 m. 6.

R12–R13. Trawersem w prawo w kierunku przewieszonej szczeliny, wzdłuż niej w górę, potem wzdłuż ściany w prawo-w górę do śruby (luźna skała, punkty mogą być niewiarygodne!!!). 35 m. 6+ A2+–A3.

R13–R14. Trawersem w prawo-w górę w przewieszony kąt wewnętrzny. Wzdłuż kąta w górę (jest śruba), przechodzimy karniz, dalej trudnym wspinaniem w górę na półkę ze śrubą. 15 m. 6 A3+; 15 m. 6. Zejście na nocleg na wierzchołku pierwszego bastionu.

Czwarty dzień

R14–R15. Wzdłuż kąta 10 m., potem wzdłuż płyty do przewieszonego kąta (jest śruba). Wzdłuż kąta w górę 15 m. Stanowisko niewygodne. 30 m. 6 A3+.

R15–R16. W górę, pod karniz. Przechodzimy karniz i wychodzimy na półkę ze śrubą. 20 m. 6 A2; 10 m. 5+.

R16–R17. W prawo w kąt wewnętrzny, wzdłuż kąta trudnym wspinaniem na półkę. Wzdłuż półki przechodzimy w lewo na kontrofos. 25 m. 6 A1; 15 m. 4.

R17–R18. Przechodzimy ściankę i wzdłuż łagodnych skał w lewo na półkę. 10 m. 6 A1; 10 m. 3.

R18–R19. Przez przewieszony kąt wewnętrzny przechodzimy ściankę, wychodzimy na łagodne, zniszczone skały. Dalej aż do dogodnej półki w środkowej części osypiska, idącego od podstawy trzeciego bastionu. Na półce — wygodny nocleg. 15 m. 6 A1; 35 m. 2.

Piąty dzień

R19–R20. Od miejsca noclegu w górę pod podstawę trzeciego bastionu. 30 m. 1.

R20–R21. Wzdłuż wąskiej półki trawersem w prawo do przewieszonego kąta wewnętrznego. Stanowisko niewygodne. 25 m. 3.

R21–R22. W górę przez kąt wewnętrzny podchodzimy pod karniz, przechodzimy go i dalej poruszamy się w prawo-w górę na prawo od kontrofosa na półkę ze śrubą. 20 m. 6 A1; 25 m. 6 A2.

R22–R23. Wzdłuż ściany w górę do "Czapa". W dolnej części "Czapa" trawersem w prawo do odłamu. Śruba. 35 m. 6 A1. Zejście w dół na nocleg pod trzecim bastionem.

Szósty dzień

R23–R24. 5 m w prawo w kąt. Wzdłuż kąta pod karniz. Przechodzimy karniz i poruszamy się w górę, zbaczając w lewo pod duży karniz (żywe bloki, bardzo kamienioodporne!). Ten karniz przechodzimy w lewej części. Dalej w górę 8 m przez pionową ściankę na osypiskową półkę. 40 m. 6 A2; 10 m. 2.

R24–R25. Przechodzimy krótką, trudną ściankę i wzdłuż osypiska podchodzimy pod kolejny wznos kontrofosa. 8 m. 6 A1; 15 m. 2.

R25–R26. W prawo za róg. Wzdłuż półki podchodzimy do kąta wewnętrznego. Wzdłuż kąta w górę, potem wzdłuż silnie zniszczonych skał do monolitycznej ściany. 15 m. 2, 8 m. 6 A1; 20 m. 3.

R26–R29. Poruszamy się w górę po prostych, silnie zniszczonych skałach. Czasem trafiają się krótkie, strome ścianki. Wychodzimy na grzbiet wierzchołkowy. 130 m. 2. Wzdłuż grani wchodzimy na szczyt Kara-Kaja 3646 m. Ze szczytu zejście na zachód po północnej stronie stoku.

W 100 metrach na zachód od przełęczy między Kara-Kaja główną i Kara-Kaja zachodnią — wygodne zejście na 50 metrów po stromym stoku, do dużego kamienia z zatęchłą pętlą. Z niego — seria wyciągów przez zlodowaciałym żlebem, wyprowadzającym na łagodne trawiaste stoki u podstawy ściany.