Bez tytułu

103. Trawers grzbietu Kоштан-Крест od szczytu Канкашева do Герты-Баши z podniesieniem się na szczyt Канкашева przez Wschodni grzbiet — 5А kat. trudn. (А. Naumow, Е. Warfolomeew, I. Kudinow, Е. Sokołowski, В. Szutin, В. Szutow — 16–21 lipca 1961 r.; rys. 34, 35).

Droga od obozu alpinistycznego «Безенги» do Wschodniej krainy szczytu Канкашева zob. w opisie 102.

Ze Wschodniej krainy:

• zjechać po prostych monolitowych skałach 60 m w dół na śnieżny grzbiet w zapadlisko.

Z zapadliska:

• podnieść się po prostych zniszczonych skałach grzbietu na Zachodnią krainę szczytu Канкашева.

Z Zachodniej krainy:

• zjechać na zachód najpierw po prostych skałach,
• następnie sportowymi zjazdami po płytach i stromych skałach średniej trudności na prosty śnieżny grzbiet.

Dalej:

• po horyzontalnym śnieżnym grzbiecie, omijając żandarmy po śniegu z lewej strony, wyjść pod trójkątną ścianę żandarma-wieżę.

Po Centralnym kontroforsie:

• 7–8 m w górę (hak!) na ukośny półkę,
• dalej 20–25 m w lewo-w górę (haczykowata asekuracja!) — wyjście ponad «Palcem» na lewą krawędź żandarma.

Od krawędzi:

• po półkach i skałach średniej trudności południowej strony obejść żandarm,
• po 40–45 m wyjść za nim na śnieżny grzbiet («żywe» kamienie! haczykowata asekuracja!).

Na grzbiecie — biwak.

Od przełęczy Kоштан — 13–15 godz.

Z biwaku po krótkim śnieżnym grzbiecie wyjście pod szczyt XXII zjazdu KPZR. Pierwszy skalny wznoszenie omijać po śniegu z lewej strony. Za nim w prawo i w górę 6–7 m po śnieżnym krawacie i 10–12 m po skałach średniej trudności prawej strony żlebu na kontrofors. Stąd w lewo i w górę 20 m po kontroforsie, dalej 100–120 m po gładkich skałach i płytach ściany («żywe» kamienie! haczykowata asekuracja!) — podniesienie się na ukośną szeroką zaśnieżoną tarasę. Po tarasie pod ścianą 60–80 m w górę-w lewo i po 3–4-metrowej ścianie — wyjście na szczyt XXII zjazdu KPZR. Od biwaku — 5–6 godz.

Ze szczytu w dół po skałach Północnego grzbietu (w prawo) 5–7-metrowy dulfer. Dalej 60–80 m w dół po skalno-śnieżnym grzbiecie i stoku, następnie w lewo i 120–150 m w dół po śnieżnym żlebie i stoku (lawiny! haczykowata asekuracja!) na szerokie śnieżne zapadlisko grzbietu. Z zapadliska 50–55 m w górę po śnieżnym stoku i grzbiecie na śnieżny żandarm i zjazd z niego po ostrym śnieżnym grzbiecie. Dalej po ostrym śnieżnym grzbiecie (ryny!), przeplatającym się ze skalnymi odcinkami i szerokimi polami, wyjście pod skalną wieżę szczytu Oктябрёнок.

Po krawędzi lodu pod dolną ścianą szczytu 30 m w prawo (haczykowata asekuracja!). Następnie w górę 8–10 m po mokrych płytach i 80–100 m po lodowo-śnieżnym stoku, położonym na płytach, do samotnie stojącego kamienia; omijać go z lewej strony i wyjście pod podstawę skalnej wieży szczytu (lody hak!). Po ścianie wieży 3–4 m w górę na półkę i po niej w lewo — omijanie krainy z południowej strony z wyjściem ku Południowo-Zachodniemu śnieżnemu stromemu żlebowi. Po zaśnieżonych skałach prawej strony żlebu 70–90 m w górę na łagodny skalno-śnieżny stok i po nim podniesienie się na szczyt Oктябрёнок.

Ze szczytu zjazd na północny-zachód po śnieżnym łagodnym, następnie stromym 120–150-metrowym stoku prawdzie skalnego ostrzewka. Od ostrzewka — 40-metrowy sportowy zjazd (przez lodowy łuk, hak!). Dalej po śnieżnym grzbiecie (ryny!), drobne śnieżne i skalne żandarmy są przezwyciężane czołowo, wyjście pod skalną ścianę szczytu Pioner. Na śnieżnym grzbiecie przy ścianie — biwak, od poprzedniego biwaku — 10–12 godz.

Pod ścianą trawers w prawo (ryny!), następnie 25–30 m w górę po rozpadlinie (haczykowata asekuracja!) na ścianę. Po mokrych ukośnych 100–120-metrowych płytach krawędzi ściany (haczykowata asekuracja!) i 40–50-metrowym śnieżnym stoku — podniesienie się na szczyt Pioner.

Ze szczytu w dół na wschód po skalno-śnieżnym grzbiecie z 40-metrowym dulferem w zapadlisko grzbietu. Z zapadliska po mocno pociętym ostrym, miejscami szerokim grzbiecie (ryny!) wyjście pod główny śnieżno-lodowy wznoszenie się krainy Герты-Баши. Po ostrym 300-metrowym, stopniowo powiększającym stromość grzbiecie podniesienie się na lodową kopułę i po prostych zniszczonych skałach — wyjście na krainę Герты-Баши. Z krainy zjazd w lewo po śnieżnym płaskowyżu na przełęcz Труд. Na przełęczy — biwak. Od biwaku na grzbiecie — 8–10 godz. Zjazd i powrót do obozu alpinistycznego «Безенги» zob. w opisie 104.

Rekomendacje dla wspinaczy:

1. Liczba uczestników — 4–8 osób.
2. Wyjściowy biwak — przełęcz Kоштан.
3. Czas wyjścia — 4–5 godz. rano.
4. Wyposażenie: lina główna — 2 × 40 m; lina pomocnicza — 10 m; haki skalne 12–14; lody haki — 4–5; młotek skalny — 2; karabinki — 12–14; raki — 4 pary; namiot — 1.
5. Miejsca biwaków — na przełęczy Kоштан, na Wschodnim śnieżnym grzbiecie szczytu Канкашева, przed drugim i trzecim żandarmem Wschodniego grzbietu szczytu Канкашева, przed i za żandarmami Wschodniego grzbietu szczytu Канкашева, na szczycie Канкашева, na wszystkich śnieżno-lodowych grzbietach i stokach i na wszystkich szczytach.
6. Zjazd z przełęczy Труд tylko rano.

Trasy wejścia na szczyt Канкашева — 3920 m