Sprawozdanie

O wspinaczce na wierzchołek Elbrus Wschodni 5621 m.

z wschodu przez lawowy potok Achkeriakol

Przypuszczalnie 2А kat. trud.

Kierownik: Gawriłow Ilja Władimirowicz

2010 r. Adresy: 357500, Kraj Stawropolski, г. Piatigorsk, ul. Ogorodnaja, d. 37 korp. 3, кв. 26 Gawriłow Ilja Władimirowicz, тел. +7-928-829-10-41, djilisutours@rambler.ru 357600, Kraj Stawropolski, г. Jessentuki, ul. Ordżonikidze, d. 84 korp. 3, кв. 43 Maszyn Roman Iwanowicz, тел. +7-928-285-57-46, romashin79@mail.ru 357700, Kraj Stawropolski, г. Kisłowodsk, ul. Olchowskaja, d. 14, кв. 1 Owczarenko Daniła Siergiejewicz, тел. +7-928-008-03-01, ovcharenko911@mail.ru

Pasport wspinaczki

1. Kaukaz, KBR, Rejon Zolski, grzbiet Boczny, rozdział 2.4. Od przełęczy Cziperaza do wierzchołka Gumači
2. Wierzchołek: Elbrus Wschodni 5621 m.
3. Proponuje się: 2А kat. trud., powtórne przejście
4. Charakter trasy: kombinowany
5. Długość trasy: 6800 m. Długość odcinków:

• 1 kat. trud. — 5700 m.
• 2 kat. trud. — 1100 m.
• 3 kat. trud. — 0 m.
• 4 kat. trud. — 0 m.
• 5 kat. trud. — 0 m.
• 6 kat. trud. — 0 m. Średnie nachylenie: kluczowej części trasy — 30°; całej trasy — 25°.

6. Użyto punktów asekuracji: Razem: 5 Pozostawiono punktów asekuracji na trasie: nie
7. Godzin marszu drużyny: 16 ч, 3 dni
8. Kierownik: Gawriłow I.W. KMS Uczestnicy:

• Maszyn R.I. 2-й sp. разряд
• Owczarenko D.S. 3-й sp. разряд

9. Trener: Gawriłow I.W.
10. Trasa rozpoczęta: 9 czerwca 2010 r. Wyjście na wierzchołek: 11 czerwca 2010 r. Spuszczenie się do BL: 12 czerwca 2010 r. Spuszczenie się z wierzchołka: ścieżką wejścia
11. Organizacja: samodzielnie
12. Odpowiedzialny za sprawozdanie: Donskow A.M. тел. +7-962-017-82-09, donskov91@mail.ru Na zdjęciu przedstawiony jest podjazd, podejście i trasa. Obozowiska na wysokościach 3300 m, 3700 m, 4350 m, 4600 m. Przegląd rejonu wspinaczki Elbrusa: dwuwierzchołkowy stratowulkan w bocznym grzbiecie, mający wysokości:

• 5642 m (zachodni)
• 5621 m (wschodni) Tym samym zachodni wierzchołek Elbrusa jest najwyższym punktem Rosji. Za pierwsze wejście uważa się wejście Kilara Chaszirowa 22 lipca 1829 r. w składzie ekspedycji pod dowództwem generała Emanuela G.A. Do wierzchołków Elbrusa prowadzą 7 sklasyfikowanych tras, wśród których największą popularnością cieszą się trasy biegnące z południowych i północnych stoków. Zachodnie stoki wierzchołka są najtrudniej dostępne, tu także przebiegają jedne z najbardziej technicznie skomplikowanych linii podejścia, jakie są na Kaukazie. Techniczna część wejścia na Elbrus z wschodu zaczyna się od przełęczy Irikczat (3667 m). Są kilka sposobów podejścia do przełęczy Irikczat:

1. Tradycyjnie jest to podjazd od osiedla Elbrus i dalej w górę rzeki Irik z wyjściem na przełęcz Irikczat (~ 15 km).
2. Podjazd od termalnych źródeł „Dżyłysu”, do których w 2012 roku doprowadzono asfaltową drogę (~ 11 km).
3. Najszybszym (przy możliwości użycia transportu o dużym przebiegu) można uznać wariant podjazdu z doliny rzeki Subaszy przez przełęcz Czatcara (3557 m) i dalej przez lodowiec Dżykaugenkjez do przełęczy Irikczat. Przez dolinę r. Subaszy (od p. Wierchnij Baksan) prowadzi droga gruntowa do wysokości 3400 m, która kończy się przy starej geologicznej sztolni w kilometrze od przełęczy Czatcara. Od sztolni do przełęczy Irikczat ~ 5 km. Łączność mobilna w rejonie przełęczy Irikczat niestabilna, najstabilniejszy sygnał ma sieć „Megafon”.

Opis podejścia do trasy Opiszmy wariant wyjścia do przełęczy Irikczat przez doliny rzek Kyrtik i Subaszy. We wsi Wierchnij Baksan za mostem przez r. Syłtransu skręcamy w lewo na drogę gruntową wijącą się w górę wzdłuż rzeki Kyrtik. Dalej trzymając się głównego koryta rzeki Kyrtik wyjeżdżamy na szerokie (2 km) pole, na końcu którego droga, robiąc dwa ostre zakręty serpentyny, wyprowadza nas w dolinę rzeki Subaszy (na rozwidleniu dróg po drugim zakręcie trzymać się lewej). Tu zbiegają się dwie rzeki Subaszy i Mkara tworząc rzekę Kyrtik. Wzdłuż rzeki Subaszy droga prowadzi do starej geologicznej sztolni. Wysokość tu 3232 m. Dalej drogi nie ma. Od s. Wierchnij Baksan ~ 25 km. Droga jest odpowiednia dla samochodów typu Uaz, Niva, i zajmuje około 3 godz. Tu możliwa jest instalacja obozu, jest woda o każdej porze roku. Dalej możliwy jest podjazd na przełęcz Dżykaugenkjez (3572 m) lub na przełęcz Czatcara (3557 m), rozdzielone niewielkim wzniesieniem. Od sztolni ~ 1 godz. Spuszczenie się z przełęczy na lodowe płaskowyż Dżykaugenkjez i dalej wzdłuż stoku g. Czatcara wyjście na przełęcz Irikczat lub do noclegu pod „rudym wzgórzem”. Od przełęczy Czatcara 2 godz.

Opis trasy R0–R1. Z przełęczy Irikczat u podnóża „rudzielca” ruch w parach po zamkniętym lodowcu w stronę początku lawowego potoku Achkeriakol. R1–R2. Wyjście na lawowy potok Achkeriakol po stromym osypiskowym stoku i dalej w górę po śnieżno-osypiskowym stoku lawowego potoku wyjście do dobrych stanowisk pod noclegi. Wysokość ~ 4600 m. R2–R3. Od noclegu ruch po łagodniejącym śnieżnym stoku w stronę bocznego krateru, wychodząc na lawowy potok, owijający się wokół prawego bocznego krateru. R3–R4. W górę po stromej osypie wyjście ponad boczny krater. W zależności od śnieżno-lodowej sytuacji na danym odcinku może znajdować się lód, twardy firn. W takim przypadku obowiązkowa jest organizacja poręczowania. R4–R5. Po bardziej łagodnym stoku ruch w kierunku widocznej skały i omijając ją z prawej strony, wyjście do krateru wschodniego wierzchołka Elbrusa. Tu jest najwyższy punkt. Spuszczanie się ścieżką wejścia, odbywało się na nartach.

Wnioski i rekomendacje co do trasy Rekomendowane grupom, posiadającym wiedzę i doświadczenie w zakresie przemieszczania się i organizacji asekuracji na nieskomplikowanym terenie górskim. Trasa jest przeważnie kombinowana i w zależności od czasu wejścia może zawierać rozległe odcinki lodowe. Szczególną uwagę należy zwrócić na spuszczanie się z wierzchołka:

• W warunkach słabej widoczności i przy braku zapisanego GPS-tracka trzymać się lawowego potoku.
• Obawiać się wychodzenia na zsypy bocznego krateru. Trasa odpowiada zadanej podkategorii trudności i reprezentuje sobą bardziej skomplikowany wariant wejścia na w. Elbrus (W) niż trasy biegnące po południowych i północnych stokach g. Elbrus. Drużyna na wierzchołku Widok na boczny krater i górną część lawowego potoku Noclegi na lawowym potoku Achkeriakol na wysokości 4350 m.