XXXV Mistrzostwa ZSRR klasa skalna

Sprawozdanie

Z wejścia na p. Szczurowskiego (4259 m) północno-wschodnią ścianą 5B kat. sł. drogi W. Abalakowa zespołu SA i WMW

Kierownik zespołu Żak W.W., trener zespołu Dżibrajew Ju.G.

Przy opracowywaniu planu działań taktycznych na trasie zespół uwzględniał następujące czynniki:

• zakres informacji o trasie, którą dysponował zespół przed wyjściem;
• charakter warunków meteorologicznych w rejonie wejścia;
• czas podejścia pod trasę;
• poziom gotowości uczestników zespołu.

W celu poszerzenia zakresu wiedzy o trasie zespół podjął decyzję o obserwacji za nią w ciągu dnia poprzedzającego wejście. 21 lipca uczestnicy zespołu prowadzili ciągłą obserwację trasy (patrz dziennik obserwacji i łączności radiowej). Wyniki obserwacji pozwoliły na dokonanie pewnych uściśleń zgłoszonego planu taktycznego, zgodnie z którym zespół planował przebyć trasę w ciągu 10–11 godzin marszu.

Decyzja ta została podjęta z uwzględnieniem:

• doświadczenia wspólnych szybkich wejść, dokonanych przez zespół wcześniej: w. Bodchena trasą Blodarczyka, 1 nocleg; w. Moskiewskiej Prawdy trasą Sołonnikowa, 2 noclegi; p. Engelsa trasą Malcewa, 2 noclegi; w. Zamyn-Karor 1-sza Zap. trasą Jefimowa, 2 noclegi. Wszystkie trasy — 6 kat. sł.;
• a także z uwzględnieniem dobrego poziomu przygotowania fizycznego i technicznego wszystkich uczestników zespołu w bieżącym sezonie.

W celu ułatwienia osiągnięcia postawionego celu zespół przedsięwziął następujące środki:

• szerokie zastosowanie na trasie elementów zaklinowanych, pozwalających bez zmniejszenia stopnia niezawodności ubezpieczenia znacznie skrócić czas potrzebny do jego organizacji;
• organizacja ruchu na trasie:
  • oddzielnymi wiązaniami;
  • zwartą grupą;
  • jednocześnie;
• zmiana wiązań idących pierwszymi i zmiana liderów w wiązaniach;
• wyposażenie każdego wiązania w komplet sprzętu, pozwalający mu samodzielnie poruszać się na wszystkich formach rzeźby górskiej.

Realizacja tych przedsięwzięć pozwoliła zespołowi przebyć trasę z pewnym wyprze-dzeniem planu taktycznego — w ciągu 7 godz. 45 min. Ruch uczestników zespołu na trasie był zorganizowany w następujący sposób: na odcinkach nr 0–14 pierwszą pracowała wiązka Chak-Głuszkow, na odcinkach nr 14–27 — wiązka Nosow-Trofimow, na odcinkach nr 27–33 — wiązka Ajwazow-Owsiannikow. Przez cały czas trasy następowała zmiana uczestników idących pierwszymi w swoich wiązaniach. Punkty ubezpieczenia wzdłuż trasy organizowała wiązka idąca pierwsza. Następne wiązania ich używały. Odcinki nr 23–24, nr 26–27, nr 30–31 zespół przebywał z użyciem poręczowania. Z uwzględnieniem możliwości kamiennych lawin na trasie i licznego składu grupy (co zazwyczaj utrudnia łączność na trasie między uczestnikami), podjęto decyzję o przebyciu trasy na podwójnych 20-metrowych linach. To pozwoliło przejść trasę zwartą grupą, polepszyło sterowność ruchem grupy i w sumie podniosło bezpieczeństwo przejścia trasy. Bezpieczeństwo uczestników idących pierwszymi w każdej wiązce, na wypadek ich możliwego zwisu, było zapewnione dzięki użyciu na trasie lin marki „Edelrid”, a także odciągów ze zszywanymi amortizatorami.

Przebywanie trasy przez zespół było skomplikowane przez szereg czynników:

• występowaniem na szeregu odcinków skał dużej ilości mchu;
• nietrwałością skał w dolnej i środkowej części trasy;
• kombinowanym charakterem górnej części trasy;
• złą pogodą (od 8:00 do 12:00 grupa pracowała pod deszczem i śniegiem).

Najbardziej niebezpieczne (ze względu na stopień możliwości spadania kamieni) odcinki trasy były przebywane przez każdą wiązkę z osobna, z przerwami czasowymi, określonymi tempem przebycia danego odcinka przez poprzednią wiązkę. Każda wiązka w zespole miała apteczkę. Łączność z obserwatorami była utrzymywana za pomocą radia typu „Pribój”. Nie było przerw w łączności. Jako awaryjne środki łączności zespół miał 2 rakiety czerwonego światła. Na wypadek noclegu na trasie (patrz zapasowy wariant planu taktycznego) wszyscy uczestnicy zespołu mieli biwakowe worki. Grupa miała kuchnię gazową.