PASPORt WSPINACZKI

1. Klasa wspinaczki: techniczna

2. Rejon wspinaczki: Kaukaz Centralny, dolina "Шхельда"

3. III zachodnia Шхельда (4229 m) po północnej ścianie północno-zachodniego żebra (wariant Кенсицкого).

4. 5B kat. trudn.

5. Charakterystyka trasy: różnica wysokości — 1129 m, różnica wysokości części ściennej trasy — 320 m, długość trasy — 1630 m, długość części ściennej trasy — 340 m, długość 5–6 kat. trudn. — 300 m, średnie nachylenie głównej części trasy — 52°, średnie nachylenie części ściennej trasy — 72°.

6. Zakotwiczono haki: skalne — 74, śrubowe — 118, закладок — 0, lodowe — 10.

7. Liczba noclegów: 1-szy: w namiocie pod trasą. 2-gi: w namiocie w zapadlisku (3800 m). 3-ci: w namiocie na płaskowyżu Шхельдинском.

8. Kierownik: Усас В.И., KMS.

   Uczestnicy:

   • Пундзюс Э.В., KMS
   • Пундзювене В.П., KMS
   • Паплаускас В.Н., KMS

9. Trener: Гудялис А.В.

10. Wyjście na trasę: 7 lipca 1988 r., 5:00. Wierzchołek: 8 lipca 1988 r. Powrót: 9 lipca 1988 r.

11. Reprezentacja Lit. SRR.

Ogólne zdjęcie wierzchołka Шхельда (3-ci zach. — 4229 m). (0) — miejsce biwaku; — — — trasa wspinaczki.

Zrobione 25 lipca 1988 r. Odległość — około 3000 m. Aparat fotograficzny "Зенит II", obiektyw "HELIOS-44" 2/58. Wysokość punktu zdjęcia — około 3000 m.

Działania techniczne drużyny

Drużyna pokonała trasę bez znaczących odchyleń od planu taktycznego w czasie i miejscach noclegów.

Widok z UMC "Эльбрус" o 14:00. Drużyna założyła biwak pod trasą na lodowcu w bezpiecznym miejscu o 17:00. Do 20:00 prowadzono obserwację ściany. Ustalone zostały:

• miejsca spadających kamieni;
• bezpieczne miejsca asekuracji pod osłonami.

Na trasę drużyna wyszła 7 lipca 1988 r. o 5:00 rano.

Od samego rana była dobra pogoda. Śnieg był w dobrym, twardym stanie. Do skalnego grzbietu i wzdłuż skalnego grzbietu drużyna posuwała się w raczkach. Dzięki temu, że śnieg był w twardym stanie, zorganizowano niezawodną asekurację przez lodoryty.

Drugi skalny pas był przebyty po skałach. Pod ścianną część trasy drużyna podeszła o 9:00, bez odchyleń od planu taktycznego.

Z powodu obiektywnych przyczyn (deszcz, śnieg) pogorszył się stan trasy, dlatego na miejsce noclegu w zapadlisku, na wysokości 3800 m, drużyna dotarła o 21:00, z odchyleniem od planu taktycznego o 1 godzinę.

8 lipca 1988 r.:

• wyszła z noclegu o 6:00;
• o 11:30 drużyna osiągnęła wierzchołek.

Cały dzień był mglisty.

Na wszystkich stromych odcinkach ściennych drużyna pracowała w następujący sposób:

Pierwszy — na podwójnej linie (jedna z markerem UIAA). Po zorganizowaniu niezawodnego punktu asekuracji pierwszy przyjmuje drugiego z górną asekuracją, poruszającego się po poręczach. W tym samym czasie drugi przeciąga trzecią linę, przepinając ją przez karabiny.

Po przybyciu drugiego do punktu asekuracji:

• on przyjmuje trzeciego z górną asekuracją;
• pierwszy doprowadza do porządku swoje wyposażenie i przygotowuje się do wyjścia.

Trzeci:

• podnosi się z górną asekuracją i po linie poręczowej;
• poprawia poręcze;
• wyjmuje zbędne elementy zakładkowe, haki.

Prowadzący i ostatni na trasie zmieniali się raz dziennie, po około 5–6 godzinach pracy.

Na odcinkach:

• R0–R10 — Паплаускас В.Я.;
• R11–R16 — Пундзюс Э.В.;
• R17–R20 — Усас В.И.;
• R21–R42 — Пундзювене В.П.

Punkty asekuracji były wybierane w miejscach osłoniętych — pod występami, daszkami.

Apteczka — u drugiego w drużynie, a także każdy ma indywidualny pakiet medyczny.

Pierwszy na trasie pracował bez plecaka.

Wszystkie punkty asekuracji były organizowane na trzech-czterech zablokowanych punktach mocowania (stacjach).

Tryb ruchu zapewniał maksymalną bezpieczeństwo i szybkość, biorąc pod uwagę rzeźbę terenu i zagrożenie kamieniami. Odpoczynek — około 7,5–8 godzin snu.

Wyżywienie — 450 g na osobę dziennie wysokojakościowych produktów, sublimatów, koncentratów.

Organizacja noclegów:

• wszystkie noclegi — w bezpiecznych miejscach.

Wynik:

• nie było upadków i kontuzji;
• drużyna pokonała trasę z rezerwą sił fizycznych i psychicznych.

Łączność była utrzymywana za pomocą radiostacji "Кактус".

Praca łączności:

• nie było ani jednej opuszczonej obowiązkowej łączności radiowej.

Asortyment, ilość, waga zabranego na trasę wyposażenia, paliwa, produktów żywnościowych odpowiadały trudności trasy.

Na trasie:

• inwentarz, rzeczy itp. — nie zostały pozostawione;
• drużyna, dbając o środowisko, nie pozostawiła śmieci.

Drużyna pokonała trasę z jednym noclegiem w dobrym tempie i z zachowaniem środków bezpieczeństwa.

Schemat trasy