Wspinaczka na w. Czatyń (Gł.) po „rombie” ze ściany (Grakowicza) 6B kat. sł. drużyny AUSB „Schhelda” pod kierownictwem Danilczika M.E. w ramach mistrzostw AUSB i KSP Wszechzwiązkowej Rady WDFSO związków zawodowych 1989 r.

1. Klasa: techniczna.
2. Rejon: Kaukaz Centralny, Prielbrusie.
3. Obiekt: w. Czatyń Główna po „romb” ze ściany (Grakowicza) 6B kat. sł. (4368 m)
4. Charakterystyka marszrutu:

5. Zużyto haków:

skałkowych 136/18, lodowych 32, закладок 50/7

6. Godzin marszu: 45 ч 4 dni.
7. Kierownik: Danilczyk Michał Eduardowicz, KMS

Uczestnicy:

• Afanasjew Siergiej Pietrowicz, KMS
• Busche Mierwold Janowicz, KMS
• Boyars Ajwar Michajłowicz, KMS

8. Trener: Żarikowa Anna Timofiejewna, MS
9. Wyjście na marszrutę: 18 lipca 1989 r.

Wierzchołek: 21 lipca 1989 r. Powrót do AUSB 22 lipca 1989 r.

W. CZATYŃ ŚCIANA PÓŁNOCNA „ROMB”. Obiektyw Helios-44 – T Zenit B f 2/58.

Działania taktyczne drużyny

Przed wyjściem drużyny na marszrutę planowano obróbkę 2–3 lin ściany „rombu”.

Ta praca została powierzona łączce Danilczyk-Afanasjew. Oni musieli według możliwości:

• wyprostować liny;
• przeprowadzić „rozpoznanie bojowe”, określając stan ściany;
• wypracować technikę ruchu.

Dla szybszego i bardziej pewnego przejścia podczas obróbki i ruchu całej drużyny pierwszy niezmiennie pracował bez plecaka i w kaloszach. 19 lipca 1989 r. na marszrutę wyszła cała drużyna.

Druga łączka niosła główną część ładunków i przekazywała wyposażenie od czwartego do pierwszego w specjalnych pętlach.

Pierwszy pracował z amortyzatorem i na podwójnej linie, pozostali poruszali się po linach na dwóch zaciskach z górną ubezpieczką. Przez cały czas wspinaczki jak na ścianie „rombu”, tak i na „dachu” (z powodu skomplikowanego stanu nie licząc lodowo-śnieżnego grzbietu przy podejściu pod ścianę na „dachu”) były użyte liny.

Przez cały czas wspinaczki drużyna korzystała z pokarmów z kieszeni, a rano i wieczorem — z gorących posiłków.

W celu bezpiecznego przejścia niebezpiecznych od kamieni odcinków i utworzenia według możliwości bardziej wygodnych biwaków:

• Początek marszrutu i wyjście na „dach” planowano na godziny poranne;
• Noclegi — na „półce Abalakowa” i dwóch linach od wyjścia na „dach” pod przewieszonymi skałami.

Regularnie była łączność radiowa, a przy chmurach i łączność wizualna z obserwatorami, znajdującymi się nieco poniżej przeł. Łożnyj Czatyń. Przez nich utrzymywano stałą łączność radiową z AUSB „Schhelda”. Wypadków, kontuzji, odmrożeń nie było.

Wspinaczka została dokonana w pełnej zgodności z planem taktycznym, jeśli nie brać pod uwagę, że przy zejściu z wierzchołka, w warunkach pogarszającej się pogody, używając dziennego światła i obecności śladów przy zejściu, w celach zapewnienia bezpieczeństwa, zostało podjęte postanowienie nocować nie w rejonie wierzchołka, a na płaskowyżu Uszoinskim.

Do przejścia marszrutu były użyte wszystkie rodzaje haków skalnych, закладные elementy, śrub lodowych, ice-fifi, friendy, skayhaki.

• haki skalne
• закладные elementy
• śruby lodowe
• ice-fifi
• friendy
• skayhaki

Haki szlamburowye nie były wbite.

Podczas drugiego noclegu na ścianie były użyte dwa hamaki.

Pracujący jako pierwsi zmieniali się codziennie.