Mistrzostwa Moskwy w alpinizmie 2016 rok Klasa wysokościowo-techniczna

Sprawozdanie

O zdobyciu szczytu Ushba South (4710 m) lewą częścią południowo-zachodniej ściany (Trasa Myszliajewa) 6A kat. trudności

Zespoły klubu górskiego "Alpindustrija" wraz z Federacją Alpinizmu Obwodu Samarskiego 19–22 sierpnia 2016 r.

Moskwa 2016

Paszport wejścia

1. Klasa — techniczna.
2. Kaukaz Centralny, region Elbrus, grzbiet Ushba Głównego Łańcucha.
3. Ushba South, 4710 m, "Lewą częścią południowo-zachodniej ściany", trasa Lwa Myszliajewa.
4. Kat. trudności 6A.
5. Charakter trasy — kombinowany.
6. Charakterystyka trasy:

• Różnica wysokości trasy (lodowiec — wierzchołek) — 1700 m
• Długość odcinków 5–6 km — 650 m
• Średnie nachylenie odcinka "Słup" R12–R29 — 70°

7. Użyto punktów ubezpieczenia:

8. Czas pracy zespołów — 33 godz.; 3 dni.
9. Wyjście na trasę z obozu bazowego — 19 sierpnia o 6:00. Wysokość 2400 m.

Wyjście na "Polkę Gruzińską" — 19 sierpnia o 18:00. Wysokość 3450 m. Wyjście na nocleg pod wierzchołkiem "Słupa" – 20 sierpnia o 19:00. Wysokość 4050 m. Wyjście na wierzchołek – 21 sierpnia o 16:20. Wysokość 4710 m. Spuścili się do noclegu na wierzchołku Słupa – 21 sierpnia o 23:30. Spuścili się na lodowiec – 22 sierpnia o 18:20.

10. Noclegi:

2 — w namiocie na półkach (pierwsza na R10, druga na R23). Podczas schodzenia również nocleg na R23.

11. Kierownik:

Markiewicz Konstanty (MS). Skład zespołu:

• Skotnikow Dmitrij (KMS)
• Kuroczkin Aleksiej (1-sza kat. sport.)

Opis i schemat rejonu

Góra Ushba ("Szabas wiedźm" w języku gruzińskim) znajduje się na końcu doliny Shkhelda, na granicy Rosji i Gruzji. Masyw Ushby składa się z dwóch wierzchołków — Północnego (4690 m) i Południowego (4710 m). Łączy je Przełęcz Ushbinska lub "rura", taka nazwa nie jest przypadkowa: nawet przy dobrej pogodzie jest tam wietrznie. Ushba jest uważana za jedną z najtrudniejszych "czterotysięczników" na świecie. Najłatwiejsza trasa na Ushbę Północną ma kategorię 4A, na Południową — 5A. Ze wszystkich stron zbocza masywu opadają stromo 1000–1500-metrowymi ścianami, po których poprowadzono:

• trzynaście tras 6A
• osiemnaście tras 5B
• cztery trasy 5A
• dwie trasy 4A

Najbliższą miejscowością do Ushby jest Mazeri. Od niego w górę rzeki Guiliczala prowadzi oznakowana ścieżka. Po drugim przecięciu rzeki ścieżka uchodzi na strażnicę graniczną, od której ścieżka prowadzi w górę, pozostawiając po lewej stronie malownicze wodospady i dochodząc do lodowca Ushbinskiego. Obozowisko bazowe jest położone w morenach na końcu lodowca.

Autor zdjęć Aleksandr Neskorodow. Trasa podejścia i zejścia zespołu.

Działania taktyczne zespołu

Wybór trasy wspinaczki opierał się na kilku pozycjach:

• Bezpieczeństwo podejścia i zejścia;
• Szybkie przejście, minimalizujące ryzyko wpadnięcia w niepogodę;
• Przejście trasy wspinaniem swobodnym, bez użycia skomplikowanych ITO (skayhaki, haki szlambury itp.);
• Dostępność półek do noclegu w namiocie;
• Brak konieczności długotrwałego wypracowywania: na trasie użyto 3 lin.

Trasa Lwa Myszliajewa jest interesująca przede wszystkim ścianą "Słupa", która stanowi ogromny wewnętrzny kąt przechodzący w komin. Rzeźba terenu jest wystarczająco zróżnicowana, aby wykorzystać cały arsenał punktów ubezpieczenia podczas trad-climbing: zaklinacze, FRIENDs, kotwy. Podejście pod początek części ściennej nie stanowi trudności technicznych, ale jest dość długie, a poruszanie się wymaga jednoczesnego i na przemian ubezpieczenia. Zapas prowiantu został wzięty z uwzględnieniem możliwości przetrwania niepogody na "Polce Gruzińskiej" przez 4 dni. Po przeanalizowaniu raportów wspinaczkowych innych zespołów na Ushbę South przez "Słup", a także po zapoznaniu się ze statystyką warunków pogodowych podczas wspinaczek, wybrano następującą taktykę przejścia trasy:

17 sierpnia dokonano zakrztowania pod początek trasy, a także rozpoznano bezpieczną i najłatwiejszą drogę po lodowcu i podejście na grzbiet.

18 sierpnia:

• Przeleżeli niepogodę w obozie bazowym

19 sierpnia:

• Wyszli z obozu bazowego o 6:00
• O 8:00 dotarli pod początek trasy do zakrztowania
• Poruszając się przeważnie jednocześnie (w górnej części wąskiego grzbietu są 2 odcinki wspinaczki 5 kat. trudności), o 18:00 dotarli do biwakowania ("Polka Gruzińska")
• Opracowali 3 odcinki na Słupie (dotarli pod początek wewnętrznego kąta i wyprostowali perła do biwakowania)
• Podczas obróbki prowadził Markiewicz K.

Dodatkowo:

• Od ściany do biwakowania są stare liny zjazdowe
• Na "Polce Gruzińskiej" pozostawili większą część prowiantu i część sprzętu

20 sierpnia rozpoczęli pracę o 7:00. O 17:00 dotarli do łagodniejszej części — zbocza, po którym przez 4 odcinki dotarli do noclegu pod wierzchołkiem Słupa o 19:00. Prowadził przez cały dzień Markiewicz K. Na Słupie spotkali pozostawione liny zjazdowe. Zbocze po części ściennej jest kamieniołomne i stanowi "baranów czoła" oraz leżące na nich kamienie. Miejsca pod wiarygodne punkty ubezpieczenia są nieliczne. Poruszanie się po wyjściu na zbocze jest logiczniesz — najpierw w lewo w kierunku centrum zbocza, a następnie w prawo w górę w kierunku grzbietu Słupa i noclegu (punkt orientacyjny — półka w grzbiecie na tle nieba).

21 sierpnia, po otrzymaniu przez łączność satelitarną korzystnego prognozy pogody i na podstawie konsultacji, podjęto decyzję o zdobyciu wierzchołka w ciągu jednego dnia i zejściu do noclegu. Biwak i prowiant pozostawili na noclegu №2. Wyszli na trasę o 7:00. O 8:20 rozpoczęli pracę linami mikstowymi. O 12:00 dotarli pod górny skalny bastion. Dalej trasa prowadzi po skośnej wąskiej półce, okrążającej bastion od prawej strony, długości 45 m. Dalej w górę i w prawo jeszcze 2 liny w kierunku śnieżnego żlebu. W trakcie wspinaczki spotykali "rdzewiejące" żelazo. O 15:20 dotarli na przedwierzchołkowy grzbiet. Po ustaleniu miejsca rozpoczęcia zejścia i pozostawieniu zbędnego sprzętu, ruszyli w górę po grzbiecie i po godzinie, o 16:20, byli na wierzchołku. Zdjęli kartę gruzińskich alpinistów (trasa "Charakternik"). Po 10 minutach rozpoczęli zejście.

Na górnym bastionie trasa zejścia prowadzi po "rdzonym kącie". Dalej do biwakowania zeszli po trasie podejścia. Na lodzie używali samowkrętów, ale stan lodu pogorszył się pod wieczór, i zaczęli używać pętli ze sznura na skalnych występach. Od wierzchołka Słupa do biwakowania były zawieszone "rdzne" liny, z których skorzystali, aby przyśpieszyć zejście. Do noclegu zeszli o 23:30. Prowadził przez cały dzień Skotnikow D.

22 sierpnia rozpoczęli zejście o 7:00. Do komina w centrum Słupa po trasie Monogarowa są zawieszone "rdzne" liny. Umacniając stacje i dublując liny własnymi linami, zeszli na "Polkę Gruzińską" o 15:30. O 16:00 rozpoczęli zejście po grzbiecie w stronę lodowca (przewieszone 3 liny poręczowe). Podczas schodzenia trzeba się trzymać lewej strony grzbietu, ale nie oddalać od niego zbyt daleko. Ruch jednoczesny, są 4 dźwierze. Zejście po trasie podejścia. O 18:20 zeszli na lodowiec. O 22:00 zeszli do obozu bazowego.

Łączność z obozem bazowym była utrzymywana przez radio (zakres 144 MHz). Obserwatorem w BL była Natalia Protchenko, która miała możliwość wezwać ratowników z KSP (grupa zarejestrowała wyjście). Dla pewności utrzymywaliśmy łączność radiową z grupą Glebów, Sobolew, Udowienko, którzy wykonywali wejście na Ushbę Północną trasą 4A. Dodatkowo nasza grupa miała telefon satelitarny. Ponad Słupem czasami jest zasięg telefonu komórkowego. Pogoda podczas wspinaczki była pogodna, wiatr słaby, prognoza otrzymana przez łączność satelitarną całkowicie się sprawdziła. Stan skał pozwolił na przejście praktycznie całej trasy wspinaniem swobodnym. (Na odcinku R18–R19 dużo lodu naciekowego). Na trasę warto zabrać przenośne radiostacje dla komunikacji lidera i asekurującego, ponieważ są miejsca, gdzie ciężko się porozumieć z partnerem.

Woda na trasie:

• Na pierwszym biwaku z pod ściany wypływa mały strumyk
• Od "Polki Gruzińskiej" trzeba się wspiąć i zablować w prawo w kierunku początku trasy Monogarowa, około 1,5 liny po skałach 2–3 kat. trudności.
• Na drugim biwaku jest śnieg na zboczu po lewej stronie biwakowania. Ilość śniegu może mocno zależeć od pogody.
• Ponad Słupem woda jest wszędzie.

Dodatkowe noclegi:

• Przygotowane miejsca są przy podejściu z lodowca na początku grzbietu, na wierzchołku "Słupa" i na początku szerokiego przedwierzchołkowego grzbietu.
• Wszystkie noclegi znajdują się na wietrznych miejscach, zaleca się zwrócenie uwagi na zabezpieczenie biwakowania.

Opis trasy po odcinkach

Podejście z lodowca na "Polkę Gruzińską"

R0–R1: Od obozu bazowego wspinać się po morenie, następnie poruszać się po lodowcu Ushbinskim, zbaczając w prawo, przejechać przez morenę i poruszać się w górę w prawo w stronę wierzchołka Mazeri. Po najmniej stromym wzniesieniu lodowca zbliżyć się do ściany Mazeri i, omijając od prawej strony centralną część lodowca, poruszać się w kierunku grzbietu podejściowego Ushby South. Wejście na grzbiet — po szerokim osypowym zboczu o nachyleniu około 30°.

R1–R2: W górę po dużym osypowym zboczu, zaczynając bardziej w prawo, a następnie traversując w lewo po prostych skałach 200–250 m, w górę wyjść na ostrze grzbietu. 400 m, 2 kat. trudności.

R2–R3: Skręcić w prawo, twarzą do "Słupa", i, trzymając się ostrza grzbietu 300–350 m (2–3 kat. trudności), podejść do 1-szego 40-metrowego wzniesienia grzbietu.

R3–R4: W górę po prostym szerokim kominie (4A–4B) 10–12 m, następnie proste (2–3 kat. trudności) skały 12–15 m, następnie w lewo-w górę 15–20 m takich samych skał prowadzą na wierzchołek wzniesienia.

R4–R5: 20–25 m prostego zejścia na północny wschód, na równy śnieżnik. Tu jest dobry biwak.

R5–R6: 100 m po prostym poziomym grzbiecie, podejść do 2-giego wzniesienia.

R6–R7:

• Na początku 30 m prostych (4A–4C) skał,
• następnie travers w lewo przed wewnętrznym kątem i dalej w lewo w górę 10–12 m (5B–5C, są haki).

R7–R8: Dalej, trzymając się lewej strony grzbietu po skałach średniej trudności 70–80 m (4 kat. trudności), wyjść na bardziej łagodną część grzbietu.

R8–R9: Po grzbiecie, maksymalnie trzymając się jego ostrza (2–3 kat. trudności), podejść do monolitnego "Noża". 50 m.

R9–R10: Po lewej ścianie "Noża" 20–25 m wspinaczki średniej trudności (5B — jest lokalna lina poręczowa), prowadzi na jego ostrze 50–70 cm szerokości. Stojący przed nim w 12–15 m "Kogutek" przejść po lewej stronie i jak najwyżej, następnie prosto 20–25 m prostych (4B–4C) skał prowadzą do najbezpieczniejszej i najwygodniejszej platformy pod "Słupem" — "Polka Gruzińska". 70 m, 4–5 kat. trudności.

R10–R11: 20–25 m prostych (4 kat. trudności) skał kończą się rozszerzeniem i łagodniejszym grzbietem podejściowym. Po prostych nachylonych płytach z żywymi kamieniami (1 kat. trudności) 60–70 m podejść do groty u podstawy "Słupa".

Słup

R11–R12: Traversując w prawo 30 m po płytach, dalej po niewielkim wewnętrznym kącie i ściance (4 kat. trudności) w górę i w lewo omijamy grotę. 50 m, 60°, 4 kat. trudności. FRIENDs, kotwy.

R12–R13: Prosto w górę 7 m skomplikowanej wspinaczki (możliwe ITO A1) (5–6 kat. trudności), dalej zbaczając w lewo po stromonachylnej półce, podejść do poziomej półki z kontrolnym kopczykiem i tabliczką. Stacja na "rdzewiejącym żelazie". Ubezpieczenie na kotwach i FRIENDs. 40 m, 5–6 kat. trudności.

R13–R14: Dźwignica 8 m na poziomą półkę, dalej pieszo po półce 20 m, nie dochodząc 10 m do podstawy dużego wewnętrznego kąta. Stacja na "rdzewiejącym żelazie". 30 m, 2 kat. trudności.

R14–R15: W lewo w górę 10 m do wewnętrznego kąta, dalej w górę po kącie (po prawej części podejść pod karniz — nie dochodząc 10 m do niego). Wspinaczka po szczelinach — możliwy lód naciekowy. 5–6 kat. trudności., 70°. Ubezpieczenie na kotwach, FRIENDs i zaklinaczach. 45 m.

R15–R16: W górę po kącie do karniza, karniz omijany jest po lewej stronie. Dalej wyjść w podstawę dużego komina (są żywe kamienie). Trudna wspinaczka, możliwe ITO A1, 5–6 kat. trudności., 90°. 30 m. Na tym odcinku wiszą liny poprzednich zespołów.

R16–R17: W górę po kominie, który stopniowo się rozszerza pod nawieszającą prawą część. Stacja na własnych punktach. 80°, 40 m, 5–6 kat. trudności. FRIENDs, kotwy.

Sprzęt:

• FRIENDs
• Kotwy

R17–R18: W górę od stacji do dużej rozwidlenia kominów, od rozwidlenia w lewo w górę. Wspinaczka miejscami po dużych żywych blokach. Stacja powyżej rozwidlenia na własnych punktach. 85°, 5–6 kat. trudności., 45 m. FRIENDs, zaklinacze, kotwy.

Sprzęt:

• FRIENDs
• Zaklinacze
• Kotwy

R18–R19: W górę po kominie przez nawisy po systemach pęknięć, wyjście na osypną półkę. Dalej wyjście z półki przez nawieszenie po lewej jego części na nachyloną płytę, która wyprowadza na następną półkę, w górnej części której jest niewielka grota. Stacja na początku półki po prawej stronie na FRIENDs i kotwach. Wspinaczka trudna, dużo mokrych miejsc, możliwy lód naciekowy. Jest prawdopodobieństwo strącenia kamieni, które po kominie lecą prosto na niżej stojących uczestników. Lina idzie przez załamania i na końcu odcinka jest z trudem wyciągana.

• 5–6 kat. trudności.
• 50 m
• 85°
• FRIENDs, kotwy, skrzynki, zaklinacze.

R19–R20: W górę po półce, dalej przez grotę (żywe kamienie), wyjście w komin — wewnętrzny kąt po systemie pęknięć. Dalej po kącie, w górnej jego części wyjść na lewą ścianę i, traversując powyżej w prawo, wyjść na łagodniejsze nachylenie — ogromne zbocze. Stacja na dużych blokach na półce, jest stary hak z pętlą.

• 5–6 kat. trudności.
• 80°
• 50 m.

R20–R21: Zbaczając w lewo, dalej w górę po dużych blokach, miejscami przysypanych śniegiem, poruszać się po najbardziej logicznym szlaku. Punkt orientacyjny — prawy komin w bastionie. 4 kat. trudności., 40°. Stacja na dużym monoliticznym bloku.

R21–R22: Travers w prawo 10 m, dalej w górę, zbaczając w lewo po "baranich łbach". 40°, 4 kat. trudności., 50 m.

R22–R23: Travers w prawo. Punkt orientacyjny — grzbiet Słupa na tle nieba z widoczną półką na nim, również widać stare liny poręczowe przewieszone przez nocleg. Po tej półce widać ściankę z logicznym wspinaniem. Niewiele miejsc pod ubezpieczenie, dużo żywych kamieni. Aby wyjść na półkę, trzeba po traversie podnieść się 10 m po nieskomplikowanych skałach. Na odcinku są miejsca z lodem naciekowym i śniegiem. Półka pod jeden namiot, z trzech stron otoczona skalnymi ścianami. Punkt orientacyjny — wiszące liny poręczowe na tle nieba dalej w górę po Słupie. Stacja 5 m powyżej półki dla namiotu — na małej półce. 4 kat. trudności., 50 m. FRIENDs i kotwy.

Góra Słupa i do wierzchołka po 2 noclegach

R23–R24: Najpierw po skalnej płycie z pęknięciami, następnie po wewnętrznym kącie, uchodzącym w niewielki karniz. Karniz omijany jest po prawej stronie. Dalej po półce zbaczając w lewo w kierunku ściany. Dalej po ścianie 25 m. Stacja na kamieniu. 5–6 kat. trudności., 45 m, 85°.

R24–R25: W prawo w górę po ściance pod karniz (omijany po lewej stronie), dalej zbaczając w prawo po logicznym reliefie i orientując się na "rdzne liny poręczowe", wychodzimy na dużą półkę z oddzielnie leżącymi dużymi kamieniami. To jest wierzchołek Słupa. Stacja "rdzna" na szwelach i szlamburach. 5 kat. trudności., 75°, 40 m.

R25–R26: Dalej omijamy po prawej stronie po kamieniach bastion i wychodzimy na dużą osypną półkę, po której, trzymając się "Słupa", podchodzimy pod podstawę lodowo-śnieżnego zbocza. Stacja na kamieniu. 150 m, 2 kat. trudności., 30°.

R26–R27: Po lodowym zboczu travers w prawo w wąski przejście w "baranich łbach". Dalej w górę po zboczu. 45°, 60 m. Stacja na śrubach lodowych.

R27–R28: Dalej po zboczu, zbaczając w prawo, przez skalny pas (może być zasypany śniegiem), wychodzimy w podstawę żlebu. 60 m, 45°. Stacja na śrubach lodowych.

R28–R29: Po żlebie wychodzimy pod podstawę górnego śnieżnego pola. Stacja na niewielkiej ściance-stopniu (kotwy). 50°, 60 m.

R29–R30: Od stacji w lewo w górę na śnieżno-lodowe pole i, trzymając się prawej granicy śniegu i skał, idziemy w górę. 45°, 50 m, 4 kat. trudności. Stacja na "baranich łbach" (kotwy i FRIENDs).

R30–R31: Dalej po zboczu wychodzimy na skały po prawej stronie i po skałach poruszamy się wzdłuż krawędzi grzbietu. 45 m, 4 kat. trudności., 45°. FRIENDs i kotwy.

R31–R32: Od stacji w górę po płytach do ścianki u podstawy przedwierzchołkowego bastionu, ściankę przelazimy po prawej stronie po pęknięciu. Dalej po płytach do nachylonej półki. Stacja na niej – "rdzne" haki i pętla. 4 kat. trudności., 40 m. "Rdzawy kąt" pozostaje po lewej stronie.

R32–R33: Od stacji, traversując po wąskiej półce (wyżej i niżej półki pionowo), poruszamy się w prawo, omijając przedwierzchołkowy bastion. Po 30 m półka się zwęża i jest od góry nawieszona. Można:

• przelaznąć nieco niżej i wyjść do wewnętrznego kąta,
• iść wyżej po szerokiej szczelinie w prawo (dla ubezpieczenia bardziej preferowany wariant).

Po zaklinowanym kamieniu (trzyma się dobrze) w prawo jeszcze 10 m do stacji na nachylonej półce. Pod nawieszeniem po prawej stronie. Półka wąska i skośna — 45°. Ściany pionowe. 5 kat. trudności. FRIENDs, stopery, kotwy. Dla ostatniego uczestnika konieczne jest pozostawienie punktów — możliwe są duże wahadła. Spotykają się "rdzne" haki.

R33–R34: W górę przez nawieszenie (3 m), dalej po logicznym reliefie w górę i w prawo, starając się ominąć bastion, poruszamy się w kierunku żlebu z wodospadem. Lepiej nie wychodzić na pełną linę. Bardzo ciężko się porozumieć z partnerem, wskazane jest posiadanie przenośnej radiostacji.

• 5 kat. trudności.
• 50 m
• 80°

Stacja naprzeciw początku wodospadu w żlebie, po lewej stronie od niego.

R34–R35: W górę i w prawo po nieskomplikowanych skałach wychodzimy na wielkobloczną sypkość na zboczu i po niej w prawo w górę wychodzimy na początek przedwierzchołkowego zbocza-grzbietu. 150 m, 2–3 kat. trudności.

Ruch wzdłuż krawędzi grzbietu, który jest po naszej lewej stronie. Na końcu odcinka jest kilka miejsc pod nocleg. Tu trzeba wizualnie zorientować się względem punktu początku zejścia. Znajduje się on po lewej stronie z tyłu na granicy nieba i grzbietu ("czarna skała").

Aby rozpocząć zejście, trzeba:

• Przejść 50 m pieszo od miejsc możliwych noclegów,
• Przeciąć przy tym niewielki śnieżny żleb z lewa na prawo,
• Dalej zjechać do półki otoczonej ściankami.

Na ściance są pętle. Stąd zaczyna się zejście z górnego bastionu. Zejście jest możliwe w wodospadzie, zależy to od pogody i pory roku.

R35–R36: W górę od półek pod noclegi, ruch jednoczesny, po lewym brzegu dużego lodowego żlebu dochodzimy do szczytu żlebu i po grzbiecie, odchodzącym w prawo, idziemy do wierzchołka.

W różnych porach roku stan przedwierzchołkowego grzbietu może być różny. W sprawozdaniach spotyka się opisy śnieżnych zasp. W naszym przypadku grzbiet był prosty i pieszy. Szliśmy jednocześnie, związani jedną liną, punktów nie używaliśmy. Od początku odcinka do wierzchołka 1 godz. spokojnego marszu. Spotykają się skalne występy 3 kat. trudności. Wierzchołek jest wyraźnie zaznaczony, kontrolny kopczyk w kamieniach na wierzchołku. W złą pogodę schować się na grzbiecie nie ma gdzie. Zejście do początku dźwignic — po trasie podejścia.

Trasa zejścia z przedwierzchołkowego bastionu była przeprowadzona na wprost po linii spadania wody. Punktem orientacyjnym jest opisana powyżej "czarna skała". Od przedwierzchołkowego bastionu do "Słupa" zejście po śnieżno-lodowym zboczu i dalej po trasie podejścia do noclegu №2. Od noclegu zejście było przeprowadzone po trasie Monogarowa do centralnego komina "Słupa" i dalej w dół po trasie "Charakternik" do "Polki Gruzińskiej". Od wierzchołka Słupa do komina na trasie "Charakternik" są zawieszone stare liny poręczowe. Stan jest wątpliwy, konieczne jest dubelowanie własnymi linami i organizacja ubezpieczenia dla zjeżdżającego. Możliwe jest zejście po trasie Myszliajewa, ale zbocze od wewnętrznego kąta Myszliajewa do noclegu №2 jest kamieniołomne. Od noclegu №1 zejście po trasie podejścia.

Schemat UIAA

Odcinek R11–R25 Słup

R24–R25: 40 m, 74° IV–V R23–R24: 45 m, 85° V–VI R22–R23: 50 m, 50° IV R21–R22: 50 m, 40° III R20–R21: 50 m, 40° III R19–R20: 50 m, 80° V R18–R19: 50 m, 85° V–VI R17–R18: 45 m, 85° V–VI R16–R17: 40 m, 80° V–VI R15–R16: 30 m, 90° VI A2; karniz, omijany po lewej stronie R14–R15: 45 m, 75° V–IV R13–R14: dźwignica 8 m, 20 m travers po półce II R12–R13: 7 m, 90° VI, 30 m, 80° V R11–R12: 30 m, 45° III, 30 m, 60° IV

Schemat UIAA

Od góry Słupa do wierzchołka R25–R36

R35–R36: 400 m, 45° II R34–R35: 150 m, 45° III–I R33–R34: 50 m, 80° V R32–R33: 50 m, 80° V R31–R32: 40 m, 80° IV R30–R31: 45 m, 45° IV R29–R30: 50 m, 45° IV R28–R29: 60 m, 50° IV R27–R28: 60 m, 45° IV R26–R27: 60 m, 45° IV R25–R26: 100 m, 30° II

Słup

Kontrolny kopczyk

Zdjęcia z odcinków

Obozowisko bazowe

Podejście i grzbiet do "Polki Gruzińskiej"

![img-9.jpeg]({"width":1395,"height":1857,"format":"Jpeg","uri":"https://summitx.info/media/1/Cl3drg738wqT9q ↗