img-0.jpeg

  1. Пи­ву­шка

  2. Ска­лы На­стен­ко

  3. Снеж­на — ле­до­вый тренер — ме­ста ночё­вок

    С.

SEWERNAJA UŻBA — 4B кв. тр. Wy­sokość wer­szyny 4694 m.

Mas­sy­w Uż­by zna­j­du­je się nie­co na po­łu­dnie od głów­ne­go Ka­ukaz­skie­go grzbie­tu w Gór­nej Swa­ne­tyi.

Na pół­no­cy–zachód od Uż­by roz­po­ło­żo­ny jest mas­sy­w wer­szyn Szchel­dy, na pół­no­cy — pik Szczu­row­skie­go, na wschód — Cza­tyn–Tou.

Z siod­ła wer­szyn Pół­noc­na i Po­łu­dnio­wa Uż­ba na pół­noc opusz­cza się Guls­ki lodowiec, na wschód od Uż­by zna­j­du­je się za­chod­nia od­no­ża Cze­łowt­skie­go lodow­ca, spu­sz­cza­ją­ce­go się z Uż­bin­skie­go pła­sko­wyżu, na za­chód pły­nie lodowiec Uż­ba.

Pół­noc­na Uż­ba ma je­den grzbiet — pół­noc­ny, spu­sz­cza­ją­cy się ku Uż­bin­skie­mu pła­sko­wyżo­wi, po któ­rym i od­by­wa się wcho­dze­nie z pła­sko­wyżu.

Po­łu­dnio­wy grzbiet łą­czy Pół­noc­ną Uż­bę z Po­łu­dnio­wą i jest siod­łem mię­dzy tymi wer­szyna­mi.

Na pół­noc–wschód i pół­noc–zachód sto­żki masy­wu Uż­by opa­da­ją stromą ścia­ną.

Pierw­sze ra­dziec­kie wcho­dze­nie zo­sta­ło wy­ko­na­ne w 1936 r. przez t. Ki­zie­la i Olej­ni­ko­wa z Uż­bin­skie­go pła­sko­wyżu po pół­noc­nym grzbie­cie.

Dro­ga od ba­zy Spar­tak do Uż­bin­skie­go pła­sko­wyżu (patrz opis piku Szczu­row­skie­go).

dro­ga z Uż­bin­skie­go pła­sko­wyżu na wer­szynę prze­bie­ga naj­pierw na „po­dusz­kę” pół­noc­nej Uż­by. Wcho­dze­nie na nią od­by­wa się w ra­mach.

Prze­jdź „po­dusz­kę”, roz­po­czy­na się tre­wer­so­wa­nie bar­dzo stromego stu­me­tro­we­go fir­no­we­go stoż­ka z prze­j­ściem na nim pod­śneż­ne­go pę­knię­cia.

Prze­jdź pę­knię­cie, wcho­dze­nie na­dal kon­ty­nu­uje się do skał Na­sten­ko w kie­run­ku nie­wiel­kiej za­zę­bia­ją­cej się ska­ły.

Prze­by­cie te­go od­cin­ka prze­pro­wadza się w ra­mach ze stra­chow­ką przez lodo­we ha­czy­ki lub cza­kan.

Ist­nie­je nie­bez­pie­czeń­stwo la­winy z na­wis­nię­tych wy­żej błot­nych śnież­nych ko­zyr­ków.

Pod­niósł­szy się do skał, wcho­dze­nie idzie po znisz­czo­nych ska­łach „Na­sten­ko” ze stra­chow­ką na ha­czy­kach (na ska­łach jest nie­wiel­ki od­ci­nek śnie­gu).

Na­le­ży pod­nosić się do gór­nej czę­ści skał, gdzie moż­na urzą­dzić miej­sce na noc­leg.

Wy­żej od skał dro­ga prze­bie­ga po fir­no­wym i lodo­wym stoku w od­le­gło­ści 50–60 m od ko­zyr­ka do grzbie­tu. Na tym od­cin­ku wcho­dze­nie od­by­wa się w ra­mach ze stra­chow­ką przez cza­kan lub na lodo­wych ha­czy­kach.

Przed wy­j­ściem na grzbiet:

  • stok jest bar­dzo stro­my,
  • na­le­ży wy­rą­bać kil­ka schod­ków.

Wy­żej wcho­dze­nie aż do wer­szyny prze­bie­ga po grzbie­cie, grzbiet ma na swo­jej dro­dze trzy prze­pa­dy.

Na pół­noc–wschód z grzbie­tu na­wisają ogrom­ne śnież­ne ko­zyr­ki, stoż­ki strome ob­ry­wa­ją się aż do Uż­bin­skie­go pła­sko­wyżu.

Stoż­ki w stro­nę Uż­bin­skie­go lodow­ca tak­że bar­dzo strome. Wcho­dze­nie po grzbie­cie prze­bie­ga cały czas po je­go pół­noc–za­chod­niej stro­nie. W miej­scach od­sło­nię­tego lodu od śnie­gu moż­li­wa jest ra­ba­nie schod­ków. Przy wcho­dze­niu uwa­ż­nie ob­ser­wo­wać sil­nie na­wis­nię­ty­mi świe­żymi ko­zyr­ka­mi, bli­sko do kra­wę­dzi nie pod­cho­dzić z po­wo­du nie­bez­pie­czeń­stwa prze­wa­le­nia się pod ko­zyr­ki.

Wer­szyna przed­sta­wia sobą grzbiet z na­wis­nię­tym śnież­nym ko­zyr­kiem.

Tur zna­j­du­je się w od­le­gło­ści 10 me­trów ni­żej na pra­wej stro­nie na ka­mien­nych płytach na dro­dze do prze­łę­czy mię­dzy Pół­noc­ną i Po­łu­dnio­wą Uż­bą.

Wcho­dze­nie z Uż­bin­skie­go pła­sko­wyżu do wer­szyny za­ję­ło 10–11 go­dzin, spu­sz­cza­nie się 6–7 go­dzin i od­by­wa się z pła­sko­wyżu w je­den dzień z roz­li­cze­niem wy­j­ścia bar­dzo wcze­śnie rano; w za­leż­no­ści od śnież­no–lodo­wej po­kry­wy czas moż­na zmie­nić.

Zgod­nie z in­nym wa­rian­tem roz­li­cze­nie cza­su może być na­stę­pu­ją­ce:

  • 1-sza noc na pła­sko­wyżu Ich­heldin­skim,
  • 2-ga na ska­łach „Na­sten­ko”,
  • 3-ta przy spu­sz­cza­niu się z wer­szyny na Uż­bin­skim pła­sko­wyżu.

Do wcho­dze­nia po­trzeb­ne jest wy­po­sa­że­nie:

  • Łyż­wy,
  • Ra­my,
  • Cza­kan,
  • Li­na,
  • Ha­czy­ki za­cze­po­we (2–3 sztu­ki),
  • Lodo­we,
  • Mo­ło­tek,
  • Cie­płe rze­czy,
  • Wore­czek do spa­nia,
  • Na wy­pa­dek ko­sty­le,
  • Okula­ry.

img-1.jpeg

  1. HACCHIK (Gawain)

8 bez­na­zwana. Cen­trge­ne­zis. Um­ba.

Źródła

Komentarze

Zaloguj się, aby zostawić komentarz