
-
Пивушка
-
Скалы Настенко
-
Снежна — ледовый тренер — места ночёвок
С.
SEWERNAJA UŻBA — 4B кв. тр. Wysokość werszyny 4694 m.
Massyw Użby znajduje się nieco na południe od głównego Kaukazskiego grzbietu w Górnej Swanetyi.
Na północy–zachód od Użby rozpołożony jest massyw werszyn Szcheldy, na północy — pik Szczurowskiego, na wschód — Czatyn–Tou.
Z siodła werszyn Północna i Południowa Użba na północ opuszcza się Gulski lodowiec, na wschód od Użby znajduje się zachodnia odnoża Czełowtskiego lodowca, spuszczającego się z Użbinskiego płaskowyżu, na zachód płynie lodowiec Użba.
Północna Użba ma jeden grzbiet — północny, spuszczający się ku Użbinskiemu płaskowyżowi, po którym i odbywa się wchodzenie z płaskowyżu.
Południowy grzbiet łączy Północną Użbę z Południową i jest siodłem między tymi werszynami.
Na północ–wschód i północ–zachód stożki masywu Użby opadają stromą ścianą.
Pierwsze radzieckie wchodzenie zostało wykonane w 1936 r. przez t. Kiziela i Olejnikowa z Użbinskiego płaskowyżu po północnym grzbiecie.
Droga od bazy Spartak do Użbinskiego płaskowyżu (patrz opis piku Szczurowskiego).
droga z Użbinskiego płaskowyżu na werszynę przebiega najpierw na „poduszkę” północnej Użby. Wchodzenie na nią odbywa się w ramach.
Przejdź „poduszkę”, rozpoczyna się trewersowanie bardzo stromego stumetrowego firnowego stożka z przejściem na nim podśneżnego pęknięcia.
Przejdź pęknięcie, wchodzenie nadal kontynuuje się do skał Nastenko w kierunku niewielkiej zazębiającej się skały.
Przebycie tego odcinka przeprowadza się w ramach ze strachowką przez lodowe haczyki lub czakan.
Istnieje niebezpieczeństwo lawiny z nawisniętych wyżej błotnych śnieżnych kozyrków.
Podniósłszy się do skał, wchodzenie idzie po zniszczonych skałach „Nastenko” ze strachowką na haczykach (na skałach jest niewielki odcinek śniegu).
Należy podnosić się do górnej części skał, gdzie można urządzić miejsce na nocleg.
Wyżej od skał droga przebiega po firnowym i lodowym stoku w odległości 50–60 m od kozyrka do grzbietu. Na tym odcinku wchodzenie odbywa się w ramach ze strachowką przez czakan lub na lodowych haczykach.
Przed wyjściem na grzbiet:
- stok jest bardzo stromy,
- należy wyrąbać kilka schodków.
Wyżej wchodzenie aż do werszyny przebiega po grzbiecie, grzbiet ma na swojej drodze trzy przepady.
Na północ–wschód z grzbietu nawisają ogromne śnieżne kozyrki, stożki strome obrywają się aż do Użbinskiego płaskowyżu.
Stożki w stronę Użbinskiego lodowca także bardzo strome. Wchodzenie po grzbiecie przebiega cały czas po jego północ–zachodniej stronie. W miejscach odsłoniętego lodu od śniegu możliwa jest rabanie schodków. Przy wchodzeniu uważnie obserwować silnie nawisniętymi świeżymi kozyrkami, blisko do krawędzi nie podchodzić z powodu niebezpieczeństwa przewalenia się pod kozyrki.
Werszyna przedstawia sobą grzbiet z nawisniętym śnieżnym kozyrkiem.
Tur znajduje się w odległości 10 metrów niżej na prawej stronie na kamiennych płytach na drodze do przełęczy między Północną i Południową Użbą.
Wchodzenie z Użbinskiego płaskowyżu do werszyny zajęło 10–11 godzin, spuszczanie się 6–7 godzin i odbywa się z płaskowyżu w jeden dzień z rozliczeniem wyjścia bardzo wcześnie rano; w zależności od śnieżno–lodowej pokrywy czas można zmienić.
Zgodnie z innym wariantem rozliczenie czasu może być następujące:
- 1-sza noc na płaskowyżu Ichheldinskim,
- 2-ga na skałach „Nastenko”,
- 3-ta przy spuszczaniu się z werszyny na Użbinskim płaskowyżu.
Do wchodzenia potrzebne jest wyposażenie:
- Łyżwy,
- Ramy,
- Czakan,
- Lina,
- Haczyki zaczepowe (2–3 sztuki),
- Lodowe,
- Mołotek,
- Ciepłe rzeczy,
- Woreczek do spania,
- Na wypadek kostyle,
- Okulary.

- HACCHIK (Gawain)
8 beznazwana. Centrgenezis. Umba.
Komentarze
Zaloguj się, aby zostawić komentarz