SPRAWOZDANIE

o pierwszym wejściu na wierzchołek Ušba Mała południowo-zachodnią ścianą, Kaukaz, 5B kat. trudn., dokonane przez zespół Komitetu Sportowego USRR pod kierownictwem Grigorienko-Prigoda Yu.I.

1981 r.

Profil M. Ušby

TABELA głównych charakterystyk trasy na w. Ušba M. południowo-zachodnią ścianą

Krótki opis podejścia do trasy

Z doliny Adył-Su przez dolinę Šcheldyńskiego do "Niemieckich biwaków" 6 godz. Przez lodospad na płaskowyż Ušby 4 godz. Z płaskowyżu przez przełęcz Čalaat zejść na lodowiec Čalaat 2 godz. Biwak.

PROTOKÓŁ

rozpatrzenia wejścia zespołu CS DSO "Awangard" na w. Ušba Mała południowo-zachodnią ścianą 5B kat. trudn. (orientacyjnie), dokonane 20–21 lipca 1981 r. Obecni: Uczestnicy zespołu:

• Grigorienko-Prigoda Yu.I. — kierownik
• Sławiński P.F. — kierownik wypuszczenia
• Griszczenko W.A.
• Owczarenko W.D.
• Bierszowa T.A.
• i.o. Naczelnik Służby Ratunkowej Gołubenko M.N.

Grigorienko-Prigoda Yu.I. — Wyjście zespołu było uzgodnione z planem pracy zespołu Ukr sportkomitetu. Obiekt wejścia Ušba Mała jest położony w bezpośredniej bliskości obiektu mistrzostw ZSRR. Jednym z zadań wejścia było wykonanie zdjęć profilu trasy mistrzostw kraju.

• 17 lipca — a/l "Elbrus" — "Niemieckie biwaki"
• 18 lipca — "Niemieckie biwaki" — płaskowyż Ušby
• 19 lipca — przełęcz Čalaat — lodowiec Čalaat — obserwacja trasy
• 20 lipca — przebyli przez niezbyt trudne skały pod główną ścianę i obrobili 150 m skał 5–6 kat. trudn.
• 21 lipca — przebyli obrobiony odcinek, następnie ścianę, wyszli na wierzchołek, zeszli na płaskowyż i dalej na "Niemieckie biwaki"
• 22 lipca — wrócili do obozu.

Po ścianie Ušby M. z lodowca Čalaat były wytyczone trasy Kęsińskiego 1971 r. i Gorodeckiego 1977 r. Trasa Kęsińskiego jest logiczną, wyraźną trasą po Południowej ścianie. Do wad trasy można zaliczyć dużą ilość sztucznych punktów oparcia w postaci śrubowych haków. Trasa Gorodeckiego nie jest wyraźną trasą. Nasza trasa jest poprowadzona po Południowo-Zachodniej ścianie, co widać na zdjęciu. Cała ściana z lodowca Čalaat ma długość 400 m, o nachyleniu bliskim 90°. Wyznacznikiem naszej trasy po ścianie jest żleb, którym płynie woda; na początku lata prawdopodobnie ten żleb jest wypełniony lodem. W pierwszym dniu przebyli przez skały III kat. trudn. pod ścianę, urządzili biwak i obrobili 150 m trudnych skał. Do obróbki wychodzili Owczarenko — Grigorienko-Prigoda — Griszczenko. Skały trudne, strome, dość monolityczne. Wspinaczka była wykonywana w galoszach, szeroko wykorzystywano różne elementy zaklinowania. W drugim dniu przebyli obrobiony odcinek i pracowali dalej. Drużyny pracowały wyraźnie, umiejętnie. O godz. 17:00 byli na wierzchołku, zeszli na płaskowyż i dalej na "Niemieckie biwaki".

Griszczenko W.A. — Trasa spodobała mi się swoją zakonczonością. Z punktu widzenia bezpieczeństwa wszystko było zorganizowane wyraźnie, z zapasem wytrzymałości. Trasa odpowiada 5B kat. trudn.

Bierszowa T.A. — Co do trudności, to jest to u mnie najtrudniejsza trasa, ale dzięki wyraźnej organizacji czułam się pewnie.

Owczarenko W.D. — Zespół jest zaprzyjaźniony. Taktycznie i technicznie poprawnie przebyli trasę. Trasa pod względem stromości i trudności nie ustępuje trasom Kęsińskiego i Gorodeckiego, ale stylem przejścia różni się — została przebyta bez użycia śrubowych haków i w ciągu 2 dni.

Sławiński P.F. — Kierownictwo i wejście grupie zaliczyć. Przygotować sprawozdanie na klasyfikację i na mistrzostwa USRR.

Kierownik wypuszczenia: P. Sławiński Protokół prowadził: T. Bierszowa

Odcinek R3–R4

Górna część odcinka R2–R3