М­A­Ł­A­J­U­SZ­B­A (4200 m) (175) 5B kat. sł., k., po Ц 10 ścienny szlak Gorodeckiego, 1977 r.

Tak­ty­cz­ny plan wej­ścia. 21.07.1977 — 5:00 — wy­jazd z AUSB „Adył-su”. 13:00 — „Niemiecki nocleg”, bi­wak. 22.07.1977 — 4:00 — Po­d­jazd. 5:30 — wy­jazd.

2:00 — na prze­łącz­ce mię­dzy M.Uszbą i „po­dusz­ką”. 18:00 — ob­ro­bi­li p. Czałaat, bi­wak. 23.07.1977 — 5:00 — roz­po­czę­cie spusz­cza­nia się na l. Czałaat. W dol­nej czę­ści szczelina brze­gowa (15 m). 9:00 — wy­sze­dł na ska­ły grze­bie­nia, bi­wak. 24.07.1977 — ob­ser­wa­cja szla­ku. Ścia­na oświe­tlo­na od 8:00 do 15:00. 25.07.1977 — 8:00 — wy­jazd pier­w­szej grupy.

80 m pro­stych skal znie­kształ­co­ne­go grze­bie­nia, prze­kro­czy­li prze­łęcz od­dzie­la­ją­cą grze­bień od ścian­ki i prze­sze­dł do uko­śnej po­ł­ki w dol­nej czę­ści ścian­ki ( pły­ty).

Poł­ka 40 m w pra­wo ku górze (odc. 3) do stro­mej pły­ty ze szcze­li­ną. Przez szcze­linę (odc. 4) do­jść pod 5-me­trową ścianę wi­sza­ca (odc. 5, ITO).

Da­lej przez pra­wą część we­wnętrz­ne­go ką­ta (odc. 6) — wy­jazd na małą po­wierzch­nię ze śnież­nym na­wie­zie­niem.

Kon­tro­lny tur I.

Z po­wierzch­ni:

• 10 m przez płytę ze szcze­liną (odc. 7) — ota­cza­ją­cy wi­szą­cy ska­l­ny ba­stion z pra­wej stro­ny,
• wy­jazd trud­nym wcho­dze­niem pod nie­wiel­ką wi­szą­cą ścianę (odc. 8) u pod­stawy sze­ro­kie­go ku­lu­aru we­wnętrz­ne­go ką­ta. Ścia­na prze­szła z ITO.
• Da­lej 30 m po wer­ty­kal­nej ścia­nie le­wej kra­wę­dzi we­wnętrz­ne­go ką­ta (odc. 9) pro­sto ku górze z ITO pod wi­szą­cą szarą ścianę z dwiema rów­no­le­gły­mi wer­ty­kal­ny­mi szcze­li­na­mi (odc. 10).
• 20-me­trowy od­ci­nek sil­nie znie­kształ­co­nych skal (odc. 11).
• Da­lej 20-me­trowy wi­szą­cy we­wnętrz­ny kąt (odc. 12) — zło­żone wej­ście, ITO.

Do 18:00 do­sze­dł do nie­wiel­kie­go ska­l­ne­go grze­bie­nia na szczy­cie ba­stio­nu. Nocleg na nie­wiel­kich po­ł­kach grze­bie­nia (siedzący).

26, 27, 28 lipca 1977 r. — nie­po­goda, od­poczy­nek.

Drugi kon­tro­lny tur.

29 lipca 1977 r. — 8:15 — wy­jazd pier­w­szej grupy.

• Po od­cin­ku 10 m znie­kształ­co­nych skal grze­bie­nia (odc. 13) do­sze­dł pod ścianę (odc.

  14 — mało za­cze­pów i pęk­nięć — 30 m.

• Wy­jazd na uko­śną po­ł­kę. Nachy­lo­ne pły­ty po­ł­ki 20 m (odc. 15) w pra­wo ku górze w kie­run­ku ja­sno-żół­te­go kwar­co­we­go ży­ła.

• Poł­ka koń­czy się nie­wiel­kim ska­l­nym kar­nizem, któ­ry ota­cza się z le­wej stro­ny przez 10-me­trowy we­wnętrz­ny kąt (odc. 16).

• Wy­jazd na uko­śną scho­dzą­cą po­ł­kę.

2-gi siedzący nocleg.

30 lipca 1977 r. — 9:00 — wy­jazd pier­w­szej grupy.

• Z po­ł­ki 10 m pro­sto ku górze przez wi­szą­cą ścianę (odc. 17, ITO) — wy­jazd u pod­stawy we­wnętrz­ne­go ką­ta ze szcze­li­ną, po­sta­wia­ją­cą się stop­nio­wo w głę­bo­ki wer­ty­kal­ny ka­min (odc. 18) — 25 m, do wy­po­ła­wia­ją­ce­go się od­cin­ka skal pły­to­ob­ra­znej budowy.
• Przez zaśnieżone pły­ty (odc. 19) 15 m trud­ne­go wej­ścia do pod­stawy nie­wy­raź­nie wy­ra­żo­ne­go wer­ty­kal­nie we­wnętrz­ne­go ką­ta 40 m (odc. 20).
• Kąt prze­ry­wa ogrom­ny ska­l­ny odła­mek, za­blo­ko­wa­ny w dol­nej czę­ści lo­dem i śnie­giem.

3 kon­tro­lny tur. Siedzący nocleg.

31 lipca 1977 r. — 8:00 — wy­jazd pier­w­szej grupy.

• Z odłam­ka przez mo­noli­towy we­wnętrz­ny kąt (odc. 21) — trud­ne wej­ście 60 m pro­sto ku górze do ol­brzy­miej szcze­li­ny-ka­mi­na (woda, lód).
• Przez ka­min (odc. 22) 40 m na za­kład­kach i ITO — pod­jazd pod ol­brzy­mi ska­l­ny kar­niz, przy­po­mi­na­ją­cy dziób pta­ka. Ka­min wy­pro­wa­dza na prawą ścian­kę „dzio­ba”.
• Przez stro­mą mo­noli­to­wą ścianę, ota­cza­jąc dziób z pra­wej stro­ny (odc. 23) 30 m pro­sto ku górze z za­sto­so­wa­niem ITO — pod­jazd pod 10-me­trową wi­szą­cą ścian­kę „dzio­ba”.
• Przez ścianę wzdłuż pęk­nię­cia — pod­jazd na ITO na „dziób” (wierz­cho­łek stro­mej ska­ły i punkt prze­gi­nia ścia­ny, odc. 24).

Do 19:00 ca­ła gru­pa na „dzio­bie”. Nocleg w na­me­cie.

1 sierp­nia 1977 r. — 7:00 — wy­jazd.

• Pod­jazd po 80-me­trowych zaśnieżonych i za­la­nych lo­dem ska­łach (odc. 25) w kie­run­ku ska­l­nej ścian­ki pod zaśnieżonym grze­bie­niem (haczy­ko­wa ubez­pie­czal­nia).
• Da­lej 30 m ska­l­nej ścia­ny (odc. 26) z za­sto­so­wa­niem ITO — wy­jazd na pro­sty śnież­ny grze­bień.
• Po nim 200 m do nie­wiel­kiej prze­łącz­ki pod szczy­to­wą turnią (odc. 27).
• Przez ścia­nę szczy­to­wej turni przez we­wnętrz­ny kąt, prze­cho­dzą­cy w lo­do­wo-ska­l­ny ku­lu­ar (odc. 28) pro­sto ku górze do wy­cho­dze­nia na szczy­to­wy grze­bień.

Spu­sz­cza­nie się roz­po­czę­to o 12:40. O 14:00 — na płaskowyżu Uzbinskim. O 16:00 roz­po­czę­to spusz­cza­nie się po Uzbinskim le­do­spa­dzie. O 22:00 — po­wrót do AUSB „Adył-su”.

100-000