PASAŻ WSPINACZKOWY

Klasa pierwszego przejścia — TECHNICZNA KAUKAZ CENTRALNY GŁÓWNY GRZBIET KAUKASKI PŁASKOWYŻ USZBIŃSKI

USZBA MAŁA 4309 m PRZEZ GRZBIET PÓŁNOCNO-WSCHODNI

Zalecana kategoria trudności: 3B Różnica wysokości — 200 m (od płaskowyżu) Długość odcinków 5A kat. trudności — 5 m Średnie nachylenie — 55° (odcinki kluczowe) img-0.jpeg

Zastukanych hakówSkałnych
Dla ubezpieczenia19
Dla stworzenia ITO1

Czas przejścia trasy — 7,3 godz. (od płaskowyżu do płaskowyżu). Biwaków na trasie NIE MA.

Kierownik: ANDRIEJEW Nikołaj Foteewicz 1-sza kategoria Uczestnicy:

  • AKIMOW Nikołaj Aleksandrowicz 1-sza kategoria
  • WIDIAKIN Władimir Anatolewicz 1-sza kategoria
  • JAZOWSKICH Giennadij Stepanowicz KMS

Trener: LEWIN Michał Semenowicz MS ZSRR

Data pierwszego przejścia — 29 lipca 1978 r.

FEDERACJA ALPINIZMU OBWODU CZEЛЯBIŃSKIEGO, 1980 r.

img-6.jpeg

  • trasa grupy.
  • trasa A. Sidorenko 1937 r. 2B kat. trudn. przez 3 kontr. S-W grzbiet.
  • trasa N. Kijanica 3A kat. trudn. przez 3 grzbiet. (droga zejściowa) img-1.jpeg

TABELA PODSTAWOWYCH CHARAKTERYSTYK TRASY PIERWSZEGO PRZEJŚCIA: Uszba (M.) przez grzbiet NE

img-2.jpeg

Data, godzinaOdc.: Śr.: Pro÷ nie FDMkr.:cięż.Charakter rzeźby terenuKatego: trudnStanHaki skalneUwagi
29.07.78
08:30–08:50R0–R1 80° 30°3Śnieżno-lodowy stok, przerwany bergschrundem3Twardy firn, miejscami lódWarunki meteorologiczne w pierwszej połowie dnia normalne. 2 kilofii ITO; trzej po poręczach. Na zmianę przez kilofii.
08:40–09:10R1–R2 30° 25Główny kombinowany grzbietLuźne kamienie na wychodniach skalnych. Nawis!Chodzenie, trzymając się rękoma. Jednocześnie przez występy.
09:10–09:45R2–R3 35° 25Ominięcie 2-gich gładkich „żandarmów” z prawej stronyLód na nieprzyjemnych skałach. Kominek 2-go „żandarma” –5 m.410 m ostrożnego wspinania. Poręcze–15 m.
09:25–10:35R3–R4 40° 20Ominięcie 3-go, przewieszonego „żandarma” z prawej strony4Skały odrzucające. Na stromym lądzie 15 cm śniegu.4Na zmianę z robieniem stopni. 20 m poręczy dla 2-giej wiązki.
10:00–10:50R4–R5 45° 20Wyjście na grzbiet po połączonym stoku3Skały zniszczone. W szczelinach i na półkach lód.Swobodne wspinanie. Na zmianę przez występy.
10:20–11:10R5–R6 45° 25Główny kombinowany grzbietGrzbiet pocięty. W zapadliskach śnieżne nawisy.1—"— —"— —"— —"—
10:35–11:25R6–R7 80° 5Ściana skalnaDość gładki monolit2Trzej po poręczach
11:25–11:45R7–R8 40° 40Skalny grzbiet i ominięcie przewieszonego 4-go „żandarma”3–4Nieprzyjemne gładkie skały z lodem. Luźne kamienie!Na zmianę, sprawdzając występy. Poręcze–25 m.
11:45–12:30R8–R9 45° 40Ominięcie przewieszonego 5-go „żandarma”3–4Ciężkie skały: płyty z lodem, luźne kamienie4Poręcze–30 m. Na odcinku swobodnego wspinania-ostrożnie.
12:30–12:50R9–R10 40° 50Wzniesienie się na główny grzbiet3Skały zniszczone. W zapadliskach nawisy.Swobodne wspinanie. Na zmianę przez występy.
12:50–13:30R10–R11 30° 50Przedwierzchołkowy grzbietNawisy na ominięciu 6-go „żandarma”2Poręcze–10 m. Dużo występów
13:40–14:00R11–R12 20° 45Wierzchołkowy grzbiet2Zniszczone skały, luźne kamienie. Śnieżne nawisy.Swobodne wspinanie. Jednocześnie przez występy.
5,3 godz. marszu358 m19 + 1 ITO

UWAGI DO „TABELI PODSTAWOWYCH CHARAKTERYSTYK”

  1. W kolumnie „1” podano: czas rozpoczęcia odcinka przez pierwszego w pierwszej wiązce i czas zakończenia odcinka przez ostatniego w drugiej wiązce. Orientować się na ten czas grupom 3-go i 2-go разряда NIE WOLNO.
  2. W „Tabeli” nie odzwierciedlono podniesienia się na płaskowyż Uszbiński, które może następować zarówno po stopniach zachodniego lodospadu (między Uszbą a Wschodnią Szheldą), jak i po północno-zachodnim lodospadzie między Wschodnią Szheldą a szczytem Szczurowskiego. Te odcinki zostały opisane wielokrotnie; ponadto co roku, a nawet w ciągu sezonu lodowa rzeźba terenu znacznie się zmienia.
  3. Przy dokonaniu opisywanego pierwszego przejścia grupa od obozu podstawowego u rzeki Dolra (zob. „Mapę”) za 6 godz. podniosła się na biwak „Bolszewik”, a następnego dnia, 29 lipca, od 5:00 do 8:30 w lekkim stroju pokonywała zachodni lodospad i przerwania płaskowyżu Uszbińskiego (używając śladów zwiadowczej dwójki G. Berdiugin—G. Jazowskich z 23 lipca 1980 r.). Zejście z wierzchołka Małej Uszby trasą 2B kat. trudn. na płaskowyż Uszbiński przeprowadzono od 14:30 do 16:30. W sumie trasa zajęła ponad 12 godz. („Bolszewik”—wierzchołek—„Bolszewik”).
  4. Trasę zaproponował grupie kierownik Czeliabińskich kursów wyższego mistrzostwa alpinistycznego tow. LEWIN M. S., który w 1958 r. odstąpił od 3-go przewieszonego „żandarma”. Na początku odcinka R3–R4 został znaleziony pozostawiony przez niego wtedy hak zjazdowy, który grupą został wytyty jako pamiątka. Śladów pobytu innych grup na całej długości grzbietu północno-wschodniego aż do odcinka R11–R12 nie stwierdzono.

WNIOSKI KWALIFIKACYJNE

W sumie trasa jest psychologicznie bardzo napięta, a technicznie bardziej pracochłonna niż znane grupie trasy 3B kat. trudn. — takie, jak:

  • szczyt Kirowa („Ała-Arcza”);
  • Sarykoł (dolina A dyr-Su);
  • szczyt Aristowa (Mało-Almaatińska dolina).

Sam grzbiet północno-wschodni Małej Uszby (R0–R12) już przewyższa pod względem koncentracji trudności trasy 3B kat. trudn. na:

  • szczyt Manszuk Mametowej (Mało-Almaatińska dolina);
  • szczyt Spartakjada („Ała-Arcza”).

Ale prosić o 4A kat. trudn. za niego to jednak nie można — obok stoi Północna Uszba z „poduszki”...

Dlatego grupa prosi o włączenie pokonanej przez nią trasy do Tabeli Klasyfikacyjnej jako:

  • Uszba (M.) 4309 m, 3B komb. przez grzbiet NE N. Andriejew, 1978.

img-3.jpeg

Foto №3. Grzbiet Północno-Wschodni Uszby (M.). Fasad. Odcinek R0–R9 foto №№ 3;6;7. img-4.jpeg

Foto № 9. ODCINEK R3–R4. Ominięcie 3-go żandarma. img-5.jpeg

Foto № 10. ODCINEK R6–R7. (do połączenia. Przejście Ściany.) Foto № 11. ODCINEK R7–R8. Ominięcie 4-go przewieszonego „żandarma” z gładkimi skałami. img-7.jpeg

Foto № 12. ODCINEK R7–R9. (do połączenia zob. foto № 13.)

Uszba (P.) 4694 m

Foto № 17. ODCINEK R11–R12.

Załączone pliki

Źródła

Komentarze

Zaloguj się, aby zostawić komentarz