Sprawozdanie z pierwszego wejścia zespołu wielosekcyjnego klubu alpinistycznego „ФРИЛАЙН” z miasta Jessentuki na wierzchołek Lha (Zachodni) 2625 m

przez żleb południowo-zachodniego zbocza. Przypuszczalnie 1B kat. trudn.

Kierownik: Donskow Andriej Michajłowicz Trener: Motienko Nikołaj Iljicz m. Jessentuki

2017 rok

Adresy:

357500, Kraj Stawropolski, m. Piatigorsk, ul. Sowetskaja, d. 137, Motienko N. I. tel. +7-928-361-90-66, nik-motienko@mail.ru

357500, Kraj Stawropolski, m. Piatigorsk, ul. Mira, d. 19, kw. 22, Donskow A. M. tel. +7-962-017-82-09, donskov91@mail.ru Trener: Motienko N. I.

357551, Kraj Stawropolski, m. Piatigorsk, ul. Engelsa, d. 192, Siemionowa O. A. tel. +7-928-252-58-92, rijik001@yandex.ru. Trener: Motienko N. I.

357736, Kraj Stawropolski, m. Kisłowodsk, ul. Borgustanskaja, d. 40, Rubanow W. A. tel. +7-928-300-01-09, darktrone666@yandex.ru. Trener: Motienko N. I.

682489, Kraj Chabarowski, os. Morskoj, ul. Morskaja, d. 7, Rtiszczewa I. A. +7-909-840-67-71, rtishcheva.i@yandex.ru. Trener: Gorochow K. G.

Paszport wejścia

1. Centralny Kaukaz, dolina rzeki Kestanty, rozdział 2.4. Od przełęczy Czipierazau do wierzchołka Gumaczy
2. Wierzchołek 2625 m (Lcha zachodni), przez żleb południowo-zachodniego zbocza
3. Proponowana kategoria — 1B kat. trudn., pierwsze wejście
4. Charakter marszrutu: skalny
5. Różnica wysokości: 460 m (wg GPS)

Długość marszrutu: 1100 m.

Długość odcinków:

• I kat. trudn. — 665 m
• II kat. trudn. — 400 m
• III kat. trudn. — 20 m
• IV kat. trudn. — 15 m
• V kat. trudn. — 0 m
• VI kat. trudn. — 0 m.

Średnie nachylenie: w części kluczowej — 90°, całego marszrutu — 30°.

6. Użyto punktów ubezpieczenia: Łącznie/ITO — 7/0 skalnych haków — 4 elementów zakladanych — 0 Pozostawiono punktów ubezpieczenia na marszrucie: nie

7. Godzin marszu zespołu: 6 godz., 1 dzień

8. Kierownik: Donskow Andriej Michajłowicz, 1-sza sp. kat. Uczestnicy:

   • Siemionowa Olesia Artiomowna, 1-sza sp. kat., instr. 3 kat. ud. nr 1838
   • Rubanow Władimir Anatoljewicz, 3-cia sp. kat.
   • Rtiszczewa Irina Aleksiejewna, b/k

9. Trener: Motienko Nikołaj Iljicz, KMS instr. 1 kat. ud. nr 754

10. Marszrutę rozpoczęto: 13:10 22 kwietnia 2017 r. Wyjście na wierzchołek: 15:30 22 kwietnia 2017 r. Powrót do obozu: 19:10 22 kwietnia 2017 r. Zejście z wierzchołka: na południowy-wschód przez przełęcz Lcha

11. Wielosekcyjny klub alpinistyczny „ФРИЛАЙН” m. Jessentuki

12. Odpowiedzialny za sprawozdanie: Donskow A. M. tel. +7-962-017-82-09 donskov91@mail.ru

Opis rejonu wejścia

Obiekt wejścia znajduje się w Republice Kabardyno-Bałkarii, w rejonie elbruskim, pięć kilometrów na wschód od osiedla Byłym. Bezymienna góra 2625 m należy do skalistego grzbietu systemu Wielkiego Kaukazu. Skalisty bastion, w którym znajduje się góra 2625 m, ma formę kuesty z stromymi skalnymi ścianami o wysokości do 400 m, opadającymi na południe, południowy-zachód, i łagodnymi trawiastymi zboczami w kierunku północnym. Główna góra w tym bastionie — Lcha, ma wysokość 2773 m i jest zaznaczona na mapie topograficznej Sztabu Generalnego (Byłym K-38-015 1:100000 wydania z 1988 r.).

Ten odcinek skalistego grzbietu:

• od wschodu jest omywany przez rzekę Czegem,
• od zachodu — przez rzekę Baksan.

Rzeki płynące wzdłuż zboczy bastionu:

• rzeka Kestanty — wzdłuż południowo-zachodnich zboczy,
• rzeka Kektasz — wzdłuż południowo-wschodniego zbocza.

Północne zbocza w. Lcha dają początek rzece Kaczkortasz.

Bazowy obóz wygodnie jest rozbić przy drodze gruntowej prowadzącej do przełęczy Aktoprak, bezpośrednio naprzeciw południowej ściany wierzchołka 2625 m (8 km od os. Byłym).

Dalej podjazd odbywa się:

• obok farmy,
• na lewo od wyraźnie widocznej szarej osypiska,
• w kierunku widniejącej się w południowej ścianie jaskini (1,5 godz.).

Od jaskini:

• na lewo wzdłuż południowo-zachodniej ściany,
• przeciąć dwie belki,
• wyjść pod początek żlebu, uchodzącego w górę-w prawo.

W początkowej części żlebu — zaklinowany „korki kamienne”, tu jest początek marszrutu (15 min od jaskini).

Zejście z wierzchołka 2625 m najwygodniej odbywa się przez przełęcz Lcha (2466 m). Przez przełęcz prowadzi droga, dawniej używana przez miejscową ludność do przeprowadzania jucznych zwierząt.

Kontrolnego turu i wiadomości na wierzchołku nie znaleziono. Łączność mobilna niestabilna (Bejlijn, Megafon).

Droga przez przełęcz Aktoprak, łącząca doliny Baksanu i Czegemu, ma dobre podłoże gruntowe. Zimą najczęściej jest nieprzejezdna.

Mapa rejonu wejścia

Opis marszrutu

R0–R1: Żleb, rozpoczynający się kominem, z zaklinowanym w jego górnej części „korkiem kamiennym”. Przechodzi się przez komin do góry aż do korka i dalej na lewo. Kluczowe miejsce całego marszrutu.

R1–R2: Ruch po osypisku w żlebie, przez nieskomplikowane wyjścia skalne. Ubezpieczenie w razie potrzeby za pomocą występów reliefu. Wyjście do zwężającego się żlebu z „korkiem kamiennym”.

R2–R3: Do góry przez korek i dalej przez żleb — wyjście do łagodnej, niezbyt stromej ścianki. Ubezpieczenie za pomocą występów reliefu.

R3–R4: Przez ściankę, wyjście do rozszerzającego się żlebu, i, trzymając się jego lewej części, wyjście na zachodni grzbiet wierzchołka.

R4–R5: Po grzbiecie, omijając występy skalne na lewo w miarę ruchu, wyjście na wierzchołek.

Zdjęcia głównych odcinków marszrutu

Na odcinku R0–R1. Wyjście pod „korek”

Na odcinku R2–R3. Wyjście przez „korek”

Na odcinku R4–R5. Ruch po grzbiecie

Zdjęcie grupy na wierzchołku 2625 m.

Droga zejścia z wierzchołka 2625 m.

Droga zejścia z w. 2625 m przez przełęcz Lcha

Wnioski i zalecenia dotyczące marszrutu

Marszrut odpowiada zadanej półkategorii trudności. Występowanie na marszrucie odcinków o stromiźnie do 90° wymaga od uczestników wejścia dobrej znajomości podstaw alpinizmu. Trudność technicznych odcinków odpowiada marszrucie drugiej kategorii trudności, lecz, biorąc pod uwagę niewielką długość marszrutu, wysokość wierzchołka poniżej 3000 m i dobrą dostępność wierzchołka do wejść, grupa prosi o przypisanie tej linii 1B kat. trudn.

Oficjalnej nazwy wierzchołka 2625 m ustalić się nie udało. Przy decyzji Komisji Klasyfikacyjnej o wpisaniu danego marszrutu do klasyfikatora marszrut na górskie wierzchołki, grupa wnosi propozycję, zgodnie z listem informacyjnym A. N. Odincowa, o zapisaniu w klasyfikatorze w takim brzmieniu: 2625 (Lcha zachodni).