Gadyl przez Wschodni grań (trasa O. Aristow, 3А kat. trud.). Droga od
alplagery „Dżantugan” (grupa 4–5 osób) do szczytu
Lekzyr-Dżantuganski z wyjściowym biwakiem na skałach przełęczy Dżantugan
opisana w trasie 146. Ze szczytu Lekzyr-Dżantuganski zjazd na zachod po
śnieżnym, następnie skałistym grzebieni pod skalną wieżę 1-szego żandarma długej
poziomej zaśnieżonej skały Wschodniej grani szczytu Gadyl. Wieżę ominąć po śnieżnych zboczach (ubezpieczenie!) z lewej. Dalej po długiej
skałisto-śnieżnej grani (rysy!), obie wieże na nim z lewej strony, wyjść
pod skalisto-śnieżne wznniesienie Wschodniej grani szczytu Gadyl. Po zaśnieżonych
skałach średniej trudności podjazd do ściany (węzłowe miejsce trasy). Po ścianie trawers w prawo, następnie prosto do góry po stromych średniej trudności skałach do
skalistego żlebu (koryta). Po korycie trudny podjazd na skalistą powierzchnię
(na ścianie hakowe ubezpieczenie!). Z powierzchni (bez plecaków) po prostych
skałach grani 30–40 m do góry na południową wieżę. Z wieży po prostym
skalisto-śnieżnym grzebieni podjazd na szczyt Gadyl. Od biwaku na przełęczy
8–10 godzin. Na powierzchni pod południową wieżą biwak. Zjazd po drodze podjazdu z
rapelem od powierzchni na półki prawej strony grani. Po półkach trawers
40–50 m w prawo, następnie zjazd po prostych, kruchych skałach na śnieżnik. Stąd
ruszać w lewo i po granicy śniegu i skał wyjść w lewo na Wschodni
grań. Z powierzchni można zjechać do kruchego koryta i po nim 120–130 m
w dół. Z koryta rapel na śnieżne zbocze i po zboczu, trzymając się skał,
trawers w lewo na Wschodni grań. Dalszy zjazd po drodze podjazdu.
Można zjechać na plato, nie wychodząc na szczyt Lekzyr-Dżantuganski, po
śnieżnym zboczu. Od szczytu Gadyl do Dżantuganskiego plato 5–6 godzin.
Czas trwania trasy 3 dni. Specjalne sprzęty na 4 osoby:
liny główne — 2×30 m, lina pomocnicza — 2 m, haki skałne — 5–7,
haki lodowe — 2–3, młotki — 2, karabiny — 8–10, rachy — 4 pary,
namet — 1. Miejsca możliwych biwaków — na plato, szczycie
Lekzyr-Dżantuganski, śnieżnych częściach poziomej Wschodniej grani.
(«Backa dolina», A.F. Naumow).
Komentarze
Zaloguj się, aby zostawić komentarz