Pasport wejścia:

1. Klasa technicznych wejść.
2. Kaukaz Centralny, Prielbrusje.
3. Bżeduch, kier. Ściany NW.
4. Przypuszczalnie 5A kat. trudn., Pierwsze wejście.
5. Trasa kombinowana.
6. Różnica wysokości: 700 m, długość trasy: 950 m. Długość odcinków kategorii trudności 5 — 140 m. Średnie nachylenie trasy — 50°. Średnie nachylenie ściany — 70°.
7. Pozostawiono haki na trasie: skalne — 1.
8. Godzin marszowych zespołu: 8 h.
9. Kierownik: Koszełenko J.W. — ZMS; Uczestnicy:
   • Politiko I.E. — 1-szy sp. rozrjad
   • Sidorow A.W. — 1-szy sp. rozrjad
10. Trener: Koszełenko J.W.
11. Wyruszyli na trasę 2 sierpnia 2003 r. Doszli na wierzchołek: 2 sierpnia 2003 r. Powrócili do AUSB "Elbrus": 3 sierpnia 2003 r.
12. Organizacja: Rostowska Obwodowa Federacja Alpinizmu i Wspinaczki.

Zdjęcie ściany z nitką trasy

Zielony — trasa Distela gr. N 3B, Fioletowy — trasa Romanova Ścianą NW 4A. Czerwony — trasa zespołu. Zdjęcie ze stoków nad prawym brzegiem Lodowca Szheldyńskiego zimą 2002 r. Zdjęcie ze stoków nad lewym brzegiem Lodowca Szheldyńskiego latem 2003 r.

Profil trasy z lewej strony

Profil trasy z prawej strony (zdjęcie z Piku Kaukazu)

Opis rejonu wejścia

Wielokrotnie wijąc się, zmieniając kierunek to na północ, to na południe, od Północno-wschodniego Grzbietu Piku Szczurowskiego na zachodzie do zachodnich stoków Ułłukary na wschodzie ciągnie się grzbiet Głównego Kaukazu. W centrum tej części grzbietu wznosi się czapa lodowa wierzchołka Bżeduch — 4270 m. Na wschód od Bżeduha na krótkim odcinku grzbietu skalnym szpicem wznosi się Wolna Hiszpania — 4200 m. Na zachodzie od Bżeduha w grzbiecie znajdują się piki: Kaukazu — 4037 m, Wulleya i Żeleznodorożnikow — 3900 m. Na północ prawie ze wszystkich odcinków grzbietu schodzą lodowo-śnieżne stoki, przerywane licznymi skalnymi odnogami, grzbietami i kontraforsami. I tylko Wolna Hiszpania urywa się skalnym zrzutem na górny płaskowyż lodowca Kaszkatasz. Od południowej strony grzbiet stromymi skalnymi ścianami wznosi się nad lodowcami Czałaat i Lekzyr.

Fotopanorama rejonu wejścia

Taktyka i technika działań zespołu

Wejście odbyło się w trójkę, bez użycia poręczowania. Pierwszy szedł na podwójnej linie Ice Line (Beal), drugi i trzeci poruszali się niezależnie, wspinaczką z lodowym narzędziem, każdy na swojej linie, z niewielkim odstępem, co zapewniało szybkość przemieszczania się, bliską szybkości dwójki. Bardzo przydatną dla takiej taktyki okazała się krążek Gi-Gi (Kong), pozwalająca liderowi efektywnie asekurawać od razu dwóch partnerów.

Wszyscy członkowie grupy szli z plecakami, w których znajdował się lekki biwak na wypadek noclegu, woda i produkty. Dla asekuracji używano śrub lodowych, friendów, skalnych haków. Na "dachu" asekuracja odbywała się przez czekany.

Od obozu "Szhelda" podjazd wzdłuż ścieżki prawego stoku Doliny Szheldyńskiej, najpierw przez las, następnie po trawiastych stokach; powyżej jęzora lodowca wyjście na powierzchniową morenę Lodowca Szheldyńskiego i po nim w górę. Następnie przejść lodowiec w lewo do potoku, wypływającego spod Lodowca Bżeduch, i po stromym trawiastym stoku prawego brzegu potoku wspiąć się na grzbiet prawobrzeżnej moreny Lodowca Bżeduch. Wdrapać się na lodowiec i po jego prawej stronie wyjść na górny płaskowyż Lodowca Bżeduch (lodowiec mocno popękany). Na płaskowyżu — biwak.

Od biwaku, omijając szczeliny, podejść pod centrum Ściany NW Bżeduha. Początek trasy znajduje się pod charakterystyczną trójkątną przewieszką w centrum północno-zachodniej ściany. Trasa prowadzi przez system lodowych żlebków na prawo od tej skały.

Nowa trasa (18 odcinków) została pokonana w ciągu 8 godzin od bergschrund aż do wierzchołka i obejmowała sześć technicznie skomplikowanych odcinków (kategorii trudności 5) o łącznej długości 140 m (R6 — 10 m, R7 — 15 m, R8 — 25 m, R9 — 30 m, R10 — 50 m i R11 — 10 m). Wysoka szybkość wejścia była uwarunkowana, przede wszystkim, dobrymi warunkami na trasie (dość gruba warstwa śniegu i firnu na stromych skałach) i zastosowaną taktyką wejścia. Taki stan bywa nie zawsze i w innych warunkach trasa może okazać się o wiele bardziej skomplikowana.

Zejście z wierzchołka odbyło się Grzbietem Północnym (po "trąbie"), w stronę Przełęczy "Technicznej inteligencji".

W trakcie wejścia utrzymywano łączność radiową ze Szheldyńskim Oddziałem Ratunkowym.

Opis trasy

2 sierpnia 2003 r. Rozpoczęcie pracy na trasie o 7:00.

Odcinek R1–R5 (250 m): śnieżno-lodowy stok o nachyleniu od 30° w dolnej części i do 50° w górnej. Asekuracja na czekanych.

Odcinek R6 (50 m): Skały typu "baranich łbów", pokryte cienką warstwą lodowej skorupy. Nachylenie do 70°. Dla asekuracji użyto śrub lodowych.

Odcinki R7–R9 (150 m): Mikst kategorii trudności 4–5. Nachylenie 60–80°. Asekuracja na śrubach lodowych i friendach. Dla orientacji na odcinku R9 pozostawiono skalny hak.

Odcinek R10 (50 m): Skalno-lodowy żleb kategorii trudności 5, nachylenie 65–80°. Asekuracja — śruby lodowe i friendy.

Odcinek R11 (50 m): Wyjście na "dach". Dolne 10 m — kategoria trudności 5, 75°, potem łagodnieje do 45°. Asekuracja — śruby lodowe, czekany.

Odcinki R12–R16 (250 m): Śnieżny stok 40–45°. Asekuracja na czekanych. Wyjście na Zachodni Grzbień Bżeduha.

Odcinek R13–R18 (150 m): Skalny grzbiet kategorii trudności 3. Na wierzchołku o 15:00. Na wierzchołku została napotkana grupa, która weszła na Bżeduch Grzbietem Południowo-wschodnim (trasa 2B kat. trudn.).

Zejście z wierzchołka odbyło się Grzbietem Północnym (trasa L. Distela 3B) w stronę Przełęczy "Technicznej inteligencji".

19:00 Zjazd na górny płaskowyż Lodowca Bżeduch do biwaku. 3 sierpnia 2003 r. Powrót do AUSB "Elbrus".

Schemat trasy w symbolach UIAA