Opis

Wejście na wierzchołek „Piki Awiacji” południową ścianą 2B kat. trudn.

Rejon lokalizacji: rejon Elbrusu, dol. Kurmy, lodowiec Kurmyczy (górna część).

Charakterystyka trasy: południowa ściana, skalna.

Trasa: wejście po południowej ścianie (z moreny lodowca Kurmyczy).

Charakterystyka wierzchołka:

• wierzchołek położony jest w dolnej części odnogi łączącej wierzchołki Kurmyczy (4056 m), Pik 1 Maia i Pik Awiacji;
• podobnie jak wszystkie wierzchołki w rejonie pików MRP, Pik Awiacji reprezentuje silnie zniszczony skalny masyw o klinowatym kształcie z kaskadą półek, ścianek i wewnętrznych kątów;
• skały na trasie są zasypane odłamkami zniszczonych skał;
• należy stale pamiętać o zagrożeniu spadającymi kamieniami na trasie.

Opis trasy

Od bazy „Adył-Su” droga prowadzi w dół drogą w dolinie Baksanu do osiedla Kurmy. Od osiedla należy iść w prawo i do góry dobrą ścieżką lewego brzegu rzeki Kurmyczy. Droga prowadzi obok wodospadu i koczowiska na morenie. Następnie trzeba przejść na prawy brzeg rzeki i wzdłuż niego wyjść do jęzora lodowca Kurmyczy. Trzymając się prawej strony lodowca, wejście przez lodospad na śnieżne plateau lodowca. Ponad lodospadem należy skręcić w prawo i wyjść na osypiska moreny u podnóża południowo-wschodnich stoków Piku Awiacji. Tu na osypisku urządzony jest początkowy biwak. Podejście z bazy zajmuje 1 dzień.

Wyjście z noclegu do góry przez morenę lodowca Kurmyczy o godz. 4:00. Po 35–40 minutach marszu należy wejść do góry po drobnym osypisku, trzymając się na prawo od czerwono-ryжих grzebieniowych skał (te ostatnie wyraźnie wyróżniają się na tle zniszczonych skał szarych skał).

Dalej wchodzimy w prawo do góry po półkach zniszczonych skał pod pionową ogromną jasno-ryżą skałę. Ta ostatnia jest obchodzona z prawej strony z orientacją na czarne monolitne płyty. Po niewyraźnie zaznaczonym wewnętrznym kącie (15–20°) wejście odbywa się z użyciem ubezpieczenia hakowego — tu jest kluczowe miejsce. Następnie po dużych płytach prosto do góry 40–50 m. Po tym uchodzimy w prawo 30 m po stromych monolitycznych płytach (ostrożnie — kamienie!). Następnie wychodzimy w lewo do góry na śnieżną przełęcz. Wejście na przełęcz od wewnętrznego kąta zajmuje 3,5–4 godz. Od przełęczy 30–40 m trudnego wspinania do wierzchołka „Piku Awiacji”.

Zejście z wierzchołka odbywa się:

• przez południowy żleb;
• lub zachodni grań (trasa 1B kat. trudn.).

Do noclegu początkowego biwaku i dalej drogą wejścia lub przez wierzchołek Kurmyczy, przełęcz WCSPS w dol. Adył-Su.

Opis opracował instruktor Olejnikow A.Ja. lipiec 1975 r.

Protokół rozpatrzenia wejścia (pierwszego przejścia)

Na wierzchołek „Pik Awiacji” po południowej ścianie orientacyjnie 2B kat. trudn.

Obecni:

Olejnikow A.Ja. — kier. Sokolenko J.A. — u-k Morgojew A.Ch. Gołownoj J.I. Bobrownik A.Ja. Szyłow Ju.D.

Kier. sekcji szkoleniowej Szyłow Ju.D. Kier. oddziału ratunkowego Suchodolski D.P.

Z noclegu (górna część lodowca Kurmyczy) wyszliśmy na trasę o godz. 3:50. Po wejściu po osypisku przez 40 minut, grupa podeszła do grzebieniowych czerwono-ryżych skał. Następnie po półkach wchodzimy pod jasno-ryżą ścianę (skałę) i dalej, prosto do góry po monolitnych skałach (ubezpieczenie hakowe) wychodzimy na przełęcz i wierzchołek. Trasa jest skalna i wystarczająco trudna. Według grupy, która dokonała pierwszego przejścia, dana trasa zasługuje na 2B kat. trudn. i jest rekomendowana do szkoleniowo-sportowych wejść. Na trasie prawie nie ma odcinków zagrożonych spadającymi kamieniami. Skały są suche, monolitne.

Kier. sekcji szkoleniowej Szyłow Ju.D.: Proponuję kierownictwu zatwierdzić t. Olejnikowa A.Ja. jako kierownika i uczestnikom zaliczyć i zobowiązać grupę do przygotowania dokumentacji pierwszego przejścia 2 kategorii trudności.

2 sierpnia 1974 r.