PASPORt WEJŚCIA

1. Klasa wejścia: kombinowana.
2. Region wejścia: odnogi Głównego Kaukaskiego Grzbietu od przełęczy Czyperazaou do przełęczy Kitłod.
3. Szczyt, jego wysokość i trasa wejścia: Ułłutau Główna, 4207 m, przez środek Północno-Zachodniej ściany przez „Skalną Wyspę”.
4. Przewidywana kategoria trudności: 5B
5. Charakterystyka trasy: a) różnica wysokości – 900 m, b) średnie nachylenie – 65°, c) długość odcinków: III kat. sł. – 670 m, IV kat. sł. – 1360 m, V kat. sł. – 650 m.
6. Zakotwiczono: Dla asekuracji:
   • skalnych 38
   • lodowych 98
   • śrubowych 2 Dla stworzenia ITO:
   • skalnych 3
   • lodowych 5
   • śrubowych —
7. Liczba godzin marszu: 38 h
8. Liczba noclegów i ich charakterystyka: dwa noclegi.
   • 1-szy siedzący na półce
   • 2-gi siedzący na grani w namiocie
9. Nazwisko I. O. uczestników i ich kwalifikacje sportowe:
   • Li Władimir Nikołajewicz, Kandydat na Mistrza Sportu ZSRR
   • Krasnenko Siergiej Gieorgijewicz, Kandydat na Mistrza Sportu ZSRR
10. Trener drużyny — Mistrz Sportu ZSRR, instruktor 1-szej kategorii Pietuchow W.P.
11. Data wyjścia na trasę i powrotu: 21–23 sierpnia 1981 r.

Wykaz tras na fotografii ogólnego widoku szczytu:

1. Ułłutau W. z przełęczy Mestiijski (A. Zołotariew) — 3B kat. sł.
2. Ułłutau W. po S-W krawędzi Wschodniego ramienia (A. Naumow) — 5B kat. sł.
3. Ułłutau W. po Północnej ścianie Wschodniego ramienia (O. Czernosliwin) — 5B kat. sł.
4. Ułłutau W. po prawym żebru Płn. ściany Wsch. ramienia (W. Artiomionow) — 5B kat. sł.
5. Ułłutau W. po prawym żebru Północnej ściany (J. Manuczarow) — 5B kat. sł.
6. Ułłutau W. po skalnych wyspach Północnej ściany — (O. Czernosliwin) — 5B kat. sł.
7. Ułłutau Gł. po Północnej ścianie (W. Abałakow) — 5B kat. sł.
8. Ułłutau Gł. po skalnych wyspach Północnej ściany i Zachodnim grzbiecie (W. Małcew) — 5B kat. sł.
9. Ułłutau Gł. przez skalną „Wyspę” — trasa pierwszego wejścia.
10. Ułłutau Gł. po Północnej ścianie przez „Raka” (D. Łaskawy) — 5B kat. sł.
11. Ułłutau Zach. po Północnej ścianie (E. Lipień) — 5A kat. sł.
12. Ułłutau Zach. po Północno-Zachodniej ścianie (L. Gudkow) — 4B kat. sł.

Krótkie wyjaśnienie do tabeli przejścia trasy po odcinkach.

Od „Czegieckich noclegów” wyjść na lodowiec Ułłutau i po jego płycie (zamknięte szczeliny) nie dochodząc do „Centralnych placów” skręcić w prawo pod Północną ścianę Ułłutau, gdzie nachylenie stoku 35° stopniowo wzrasta i dojść do bergschruntu. Przejść go z pomocą sztucznych punktów podparcia (6 m).

Następnie wspiąć się po naciekowym lodowym stoku w kierunku „ogona” skalnej wyspy (Odc. R1, 160 m).

Dalej po skałach, oblanych lodem, dojść do skośnej półki (Odc. R2, 70 m). Z półki poruszać się prosto w górę w prawo do wewnętrznego kąta. Nie wchodząc do wewnętrznego kąta, poruszać się w lewo po skałach średniej trudności do niedużej półki na dwoje (Odc. R3–R4, 130 m).

Dalej po niewyraźnie zaznaczonym żebru skalnej wyspy, wyjść na niedużą półkę (Odc. R5). Nocleg! Punkt kontrolny!

Po noclegu:

• Skalną wieżę ominąć z lewej strony po stromym lodowym stoku (Odc. R6, 40 m);
• Dalej po lodowym stoku dojść do niedużej trójkątnej wieży (Odc. R7, 300 m);
• Następnie w prawo w górę poruszać się w kierunku skał żandarma „Żelazka”;
• Z przełączki żandarmów „Rombu” i „Żelazka” lecą kamienie (Odc. R8, 60 m);
• Dalej po skałach średniej trudności poruszać się w kierunku w lewo-w górę ku kominowi (Odc. R9, 40 m).

Komin z „żyjącymi” kamieniami, w górnej części przechodzi w monolit, leje się woda, wspinaczka komplikuje się. Od górnej części komina uchodzić w lewo i wyjść trochę powyżej przełączki dwóch żandarmów (Odc. R10, 35 m).

Na grani biwak. Dalej po trasie 4A kat. sł. wyjść na wierzchołek Ułłutau Główna. Zejście po grani ku przełęczy Garwasz po trasie 4A kat. sł.

Tabela podstawowych charakterystyk trasy wejścia.

0,6 × 80° A