Mistrzostwa Północno-Zachodniego Okręgu Federalnego w alpinizmie (klasa wysokościowo-techniczna)

Raport o wspinaczce

na szczyt Dżyłyk (4424 m) po 1. południowym bastionie 3. żebra (trasa M. Francuzowa 1970 r., 5B kat. trud.)

Trasa została pokonana 5 sierpnia 2024 r.

Uczestnicy:

Jakub
Nikołaj
Czetwierikow
Dienis

Spis treści

1 Paszport wspinaczki — 3 2 Charakterystyka obiektu wspinaczki — 4 3 Schemat trasy w symbolach UIAA — 10 4 Opis trasy według odcinków — 12 5 Taktyka działania zespołu — 13 6 Wykaz wykorzystanego sprzętu — 14 7 Zdjęcia — 15

1 Paszport wspinaczki

1. Informacje ogólne
1.1	Imię, nazwisko, stopień sportowy lidera	Jakub Nikołaj Wiaczesławowicz, KMS
1.2	Imię, nazwisko, stopień sportowy uczestników	Czetwierikow Dienis Pietrowicz, 1. stopień sportowy
1.3	Imię, nazwisko trenera	Siemilietkin Siergiej Aleksiejewicz
1.4	Organizacja	Klub alpinistyczny SPbGU „Bars”, UTS FAS SPb
2. Charakterystyka obiektu wspinaczki
2.1	Region	Kaukaz, Kabardyno-Bałkaria
2.2	Dolina	od szczytu Gumacz do przełęczy Kitłod (dolina Adyrsu, Lekzyr, Czegem)
2.3	Numer sekcji według klasyfikacyjnej tabeli z 2013 roku	2.4.1
2.4	Nazwa i wysokość szczytu	Dżyłyk, 4424 m
3. Charakterystyka trasy
3.1	Nazwa trasy	po 1. południowym bastionie 3. żebra (trasa M. Francuzowa, 1970)
3.2	Proponowana kategoria trudności	5B
3.3	Stopień rozpoznania trasy	-
3.4	Charakter reliefu trasy	skalny
3.5	Różnica wysokości trasy	670 m
3.6	Długość trasy	900 m
3.7	Elementy techniczne trasy	V kat. trud. — 180 m, VI kat. trud. — 80 m
3.8	Średnie nachylenie trasy	58°
3.9	Średnie nachylenie głównej części trasy	79°
3.10	Zejście ze szczytu	po trasie 5A kat. trud. po południowym grzbiecie („Mnich”) W. Rużewskiego
4. Charakterystyka działań zespołu
4.1	Czas przemieszczania się (godzin marszu zespołu, podany w godzinach i dniach)	do szczytu 9:50 (1 dzień), na zejście 5:16
4.2	Noclegi	na trasie nie było noclegów
4.3	Czas przygotowania trasy	Trasa została pokonana bez przygotowania
4.4	Wyjście na trasę	5 sierpnia 4:48 — początek pracy na trasie, 5 sierpnia 9:40 — koniec części ściennej trasy, 5 sierpnia 13:22 — na przełączce, u przedwierzchołkowej wieży
4.5	Wyjście na szczyt	05.08 13:50
4.6	Powrót do bazy	5 sierpnia 19:36 — zejście do noclegu na lodowcu, 6 sierpnia 13:30 — powrót do obozu Ułłutuau
5. Charakterystyka warunków meteorologicznych
5.1	Pogoda	5 sierpnia do 12:00 — słonecznie, po 12:00 — zmienna zachmurzenie, silny wiatr
6. Odpowiedzialny za raport
6.1	Imię, nazwisko, e-mail	Jakub Nikołaj Wiaczesławowicz, [email protected]

2. Charakterystyka obiektu wspinaczki

Dżyłyk (4424 m) jest węzłowym szczytem regionu dolin Adyrsu, Tiutiusu, Sakaszyl i Czegem. Jest to jeden z najwyższych dostępnych szczytów w regionie obozu alpinistycznego Ułłutuau.

Najbardziej znane trasy na szczyt:

Po południowo-wschodnim stoku — trasa 3B kat. trud. (najprostsza)
Po północnym stoku — trasa 4A kat. trud. (jedna z najpopularniejszych)
Po stromych, monolitycznych południowo-zachodnich ścianach — trasy 5A i wyższej kat. trud.

Dostępność tras o wysokiej kategorii trudności sprawia, że szczyt jest szczególnie atrakcyjny dla celów sportowych wspinaczki.

Rys. 1: Mapa-schemat regionu. Na schemacie zaznaczono noclegi, a także ścieżki podejścia i zejścia.

Na rysunku 1 przedstawiono mapę-schemat regionu Ułłutuau, gdzie pod odpowiednimi numerami zaznaczono noclegi:

3 — Noclegi u czarnych skał
4 — Górno-Kiczkidarskie noclegi
5 — Sułłukołskie noclegi
6 — Piaszczyste noclegi
7 — Dolno-Kiczkidarskie noclegi
8 — Średnio-Kiczkidarskie noclegi

Wspinaczka została wykonana w ramach obozu szkoleniowego klubu alpinistycznego SPbGU „Bars”. Po przejściu trasy 4B M. Fojgeła na Tjutiu 2. Zachodnią 3 sierpnia 2024 r., grupa rozpoczęła podejście z górnych rajskich noclegów.

Zespół przeszedł przez Dolno-, Średnio- i Górno-Kiczkidarskie noclegi, przekroczył lodowiec Zachodni Junom i rozbił biwak na polu śnieżnym w 15 min od początku trasy.

Zejście do obozu alpinistycznego przebiegało przez lodowiec Zachodni Junom w dół do Dolno-Kiczkidarskich noclegów, omijając stromy, kamienisty zjazd z Górno-Kiczkidarskich noclegów.

Na rysunku 1

czerwoną linią zaznaczono ścieżkę podejścia na górne rajskie noclegi.
żółtym — ścieżkę podejścia do noclegu na lodowcu.
niebieskim — ścieżkę zejścia do obozu.

Rys. 2: Ogólne techniczne zdjęcie szczytu (skopiowane z raportu KAiS MЭI, 2017)

Rys. 3: Zdjęcie części ściennej z zaznaczonymi liniami sąsiednich tras

Linia trasy Francuzowa biegnie odrębną, samodzielną linią po 1. skalnym bastionie południowej ściany Dżyłyka. Początek trasy łatwo znaleźć. Punkt orientacyjny — ogromna zatyczka, zaklinowana na wysokości około 30 m od początku ściany. Zimą u dołu komina może leżeć śnieg.

Sama trasa jest nasycona interesującym wspinaniem się po monolitycznym reliefie. Technika sprzętu jest zwykle stosowana tylko na zwisających, kluczowych linach w górnej połowie części ściennej, gdzie pierwszoprzechodzcy pozostawili dużą ilość sztymburów.

Poza kluczowymi odcinkami, asekuracja na trasie jest zorganizowana łatwo. Zespół często używał:

przyjaciół średniej wielkości,
ekscentryków,
haków kotwicznych (głównie do organizacji stanowisk).

W górnej części trasy można się zgubić. Trasa prowadzi do przedwierzchołkowej wieży przez lodowy stok na końcu dużego żlebu, na który wychodzi także linia trasy 4A po północnym stoku.

Po obejściu żandarma w górnej części trasy nie należy zbytnio wznosić się do góry. Wystarczy trawersem w lewo po stromych, ale prostych skałach wyjść najpierw do niewielkiego żlebu. Po wejściu wzdłuż niego trzeba podejść już do dużego śnieżno-lodowego żlebu. Latem wszystkie śnieżno-lodowe odcinki można ominąć po skałach.

Duży żleb:

Prowadzi do górnej części lodowego stoku
Dalej do przełączki u przedwierzchołkowej wieży.

Rys. 4: Zdjęcie części ściennej trasy. Sierpień 2024 r.

Rys. 5: Techniczne zdjęcie trasy

Rys. 6: Rysunkowy profil części ściennej

3 Schemat trasy w symbolach UIAA

Zakl.	Krót.	Sztym.
			Odcinek	Dług., m	Nach., stopni	Kat. trud.
7	3 / 2	1 / 5	7	20	90–100	V–VI
6	2	-	6	20	80	V–VI
11	-	-	5	30	80	V–VI
8	-	-	4	25	80	IV
10	1	-	3	30	80	V
8/3	1	1 / 1	2	30	70–90	IV–V
10	1	-	1	30	80	V
-	-	-	0	70	45	II–
102/3	10/2	2/6

4 Opis trasy według odcinków

Odcinek	Opis	Zdjęcie
R0–R1	Śnieżno-lodowy żleb z dużym kamieniem-korkiem w górnej części.	Rys. 7
R1–R2	Trawers w górę — w lewo wspinaczką po trudnej ściance. Wyjście na półkę przez nawieszenie.	Rys. 8
R2–R3	Trawers w lewo pod nawieszającą się szczelinę. Nawieszenie przechodzi się na sprzęcie po szczelinie. Dalej wewnętrzny kąt wyprowadza na półkę.	Rys. 9
R3–R4	Po wewnętrznym kącie i ściance wyjście na szeroką półkę.
R4–R5	Po szczelinie 4 m wyjście na stromą płytę pod ściankę. Po niej wyjście na prawą stronę dużego wewnętrznego kąta.	Rys. 10
R5–R6	20 m w prawo-w górę po rysie wspinaczką. Po małym nawieszeniu wyjście w lewo na wygodną półkę.	Rys. 11
R6–R7	20 m po stromej ściance wewnętrznego kąta w górę.
R7–R8	15 m po stromej ściance pod nawieszający się 2 m gzyms w szczelinę. Gzyms przechodzi się na sprzęcie. Są stare sztymbury. Wychodzimy na nachyloną półkę.
R8–R9	Po nachylonej półce 10 m w lewo. Dalej 10 m po wewnętrznym kącie do wąskiego komina. 10 m wspinaczką po kominie, dalej 10 m po ściance, wspinaczka średniej trudności. Po prostych skałach wyjść na szeroki płaskowyż. Miejsce na nocleg. Jest śnieg, woda.
R9–R10	Po żlebie wyjść na płyty, dalej w osypiskowy żleb na prawo od żandarma.
R10–R11	Omijając żandarma z prawej strony po półkach i zniszczonych skałach trawersem wyjść na przełączkę w grzbiecie. Są pętle do dülfera na przełączkę.
R11–R12	Z przełączki trawers 200 m w górę — w lewo po stromych skałach, żebrach, przeplatających się z lodowo-śnieżnymi odcinkami lewej strony południowego grzbietu wyjść w górną część dużego żlebu.	Rys. 12
R12–R13	Po stromym lodowo-śnieżnym grzbiecie podnieść się na płaskowyż przełączki południowego grzbietu pod wierzchołkowy wzlot.
R13–R14	W górę — w prawo 70 m do wyjścia na system skalnych półek z przytrzymaniem, opasujących wierzchołkową wieżę z lewej — na prawo w postaci serpentyny. Po półkach, następnie po nachylonych płytach — wyjście na szczyt.

5 Taktyka działania zespołu

Data, godzina	Działania zespołu
2–3 sierpnia 2024 r. Wspinaczka na Tjutiu 2. Zachodnią
Zespół w składzie Suszkow M., Czetwierikow D., Jakub N. wyszedł z obozu alpinistycznego Ułłu-Tau i podszedł do górnych rajskich noclegów, skąd 3 sierpnia 1953 r. dokonał wejścia na szczyt Tjutiu 2. Zachodnią trasą Fojgeła 4B („Eksromptus”). Po zejściu Suszkow M. zszedł do bazy, a dwójka Jakub i Czetwierikow pozostała na biwaku w celu odpoczynku i dalszego przeniesienia obozu pod Dżyłyk.
4 sierpnia 2024 r. Przeniesienie obozu
9: 50	Wyjście z górnych rajskich noclegów w stronę Dolno-Kiczkidarskich noclegów. Zabrali zaopatrzenie.
11:10	Przeszli przez Dolno-Kiczkidarskie noclegi.
12:03	Doszli do Średnio-Kiczkidarskich noclegów, zrobili przerwę.
14:12	Podnieśli się do Górno-Kiczkidarskich noclegów.
16:00	Rozbili biwak na lodowcu Zachodni Junom pod początkiem trasy.
5 sierpnia 2024 r. Dzień wspinaczki
4:00	Wyjście z biwaku pod 1. bastionem południowego grzbietu
4:48	Początek pracy na odcinku R0–R1
5:01	Lider na R1
6:18	Lider na R2
6:28	Lider na R4
6:55	Lider na R5
8:08	Lider na R7
8:48	Lider na R8
9:40	Zespół wyszedł na nocleg u R9. Koniec części ściennej trasy.
13:22	Zespół wyszedł do R13, na przełączkę u przedwierzchołkowej wieży.
13:50	Wyjście na szczyt
14:20	Początek zejścia z przełączki po trasie 5A Rużewskiego
19:36	Zeszli do miejsca noclegu na lodowcu.
6 sierpnia 2024 r. Zejście do obozu
9:40	Początek zejścia w dół po lodowcu Zachodni Junom wzdłuż Smoczego Ogona
13:30	Powrót do obozu alpinistycznego Ułłu-Tau

Podczas części ściennej trasy zespół pracował według schematu jednoczesnego poruszania się (wariant krasnojarskiego jednoczesnego schematu). Użyto dwóch lin: dynamiki i statyki 60 m.

Lider był związany z końcem liny dynamicznej, a drugi uczestnik był zaczepiony karabinkiem do jej środka. Drugi koniec liny (30 m od drugiego) swobodnie zwisał wzdłuż linii trasy.

Statyka również była „podzielona na pół”: lider przyczepiał koniec statyki do siebie, wspinał się na 30 m, robił stanowisko, dalej drugi uczestnik, zbierając cały sprzęt z poprzedniego odcinka, przyczepiał go na pętli do węzła na środku liny statycznej i przekazywał na górę. Lider wybierał linę do węzła, zdejmował sprzęt i przyczepiał na muflowaną odciągę liny dla drugiego. Drugi wchodził po linach z jednoczesną asekuracją lidera przez „grim-grig”. Dalej schemat powtarzał się.

Na odcinkach skośnych liny były przeciągane przez punkty asekuracyjne, aby uniknąć wahadła.

Po zakończeniu części ściennej z odcinka R9–R10 dwójka poruszała się jednocześnie wspinaczką w butach, dokonując asekuracji partnera na linie dynamicznej.

Na odcinku R10–R11 grupa skorzystała z dostępnych pętli i wykonała skośny dülfer po zniszczonych skałach na przełączkę w grzbiecie.

Na stromym śnieżno-lodowym wzniesieniu R12–R13:

Przed wyjściem na przełączkę u przedwierzchołkowej wieży uczestnicy założyli raki.
W najstromszej części wzniesienia do asekuracji został wkręcony lodowy śruba.

Na przedwierzchołkowym grzbiecie, gdzie trasa łączy się z już znanym uczestnikom trasą 4A po północnym stoku zachodniego grzbietu, grupa pozostawiła plecaki i sprzęt i z lekkim obciążeniem doszła do szczytu.

Zejście według planu miało przebiegać trasą 5A Rużewskiego. Jednak z powodu nieznajomości trasy grupa nie dotarła do potrzebnej stacji ze sztymburami i w rezultacie zeszła na sąsiednią trasę 5B Łaskawego.

W sumie wykonano około 10 dülferów po 50–60 m. Większość dostępnych pętli na zejściu była przydatna do użytku, jednak w jednym miejscu grupa zdecydowała się pozostawić swój rep шнуr do wykonania dülfera.

6 Wykaz wykorzystanego sprzętu

2 plecaki burzowe (u lidera i u drugiego)
2 liny 60 m (statyka + dynamika)
9 przyjaciół (totemy + duplikaty)
Komplet trikamów
7 haków, 2 z odgięciem
Para skyhooków (nie użyto)
8 pętli-wydłużaczy (z karabinkiem)
3 odciągi + 1 muflowany odciąg
2 pary hakonóg
2 drabinki, hako-pająk
2 żumary + pętle
Gri-gri, kubek, 2 karabinki
2 uprzęże z uszami samozabezpieczającymi
2 pary raków
2 śruby lodowe, 1 instrument lodowy
4 karabinki niemuflowane
3 wolne karabinki muflowane u każdego (razem 6)
2 pętle Prusika, 2 rep шнуry 5 m, rep materiał 7 m
2 hełmy, okulary przeciwsłoneczne
2 latarki + baterie zapasowe
Radio + akumulator zapasowy
Apteczka grupowa i osobista (bandaże, plastry, krem przeciwsłoneczny, soczewki, chusteczki)
Dżetbojl 1 l, butla gazowa
Nóż, 2 łyżki
Namiot, 1 mata, 1 śpiwór
Żywność na 2 dni, 2 butelki na wodę 1 l + izotonik
Ubrania zapasowe, 2 kurtki puchowe 7 Zdjęcia