Mistrzostwa Moskwy w alpinizmie

Klasa wysokościowo-techniczna

Raport z wejścia

Na w. Dżajłyk, 4424 m, 1-sze południowo-wschodnie trzy żebra trasą Francuzowa

Drużyna KAiS MPEI

Moskwa, 2017 r.

Paszport wejścia

1. Kaukaz Centralny, północny grzbiet Głównego Kaukaskiego pasma, odchodzący od w. Mestia-tau, węzeł Dżajłyk pomiędzy przełęczami Donkina i Kiłłar, nr rozdziału według tabeli klasyfikacyjnej 2.4.1.
2. Wierzchołek Dżajłyk 4424 m po 1-szym południowo-wschodnim 3 żebrze (trasa Francuzowa 1970 r.).
3. Kat. trud.: 5B.
4. Charakter trasy: skalna.
5. Różnica wysokości trasy: 670 m. Długość trasy: 905 m. Długość odcinków 5–6 kat. trud. — 210 m. Średnie nachylenie: — części ściennej trasy — 79° — całej trasy — 58°
6. Pozostawiono „haczyków” na trasie: Pętle z liny na grzebieniu, dla zorganizowania zjazdu. Użyto na trasie: elementów zaklinowanych: 102/3. haczyków: 10/2. śrub skalnych: 2/6. śrub lodowych: 3.
7. Godzin marszowych drużyny: na trasę 16 h, na zjazd 5 h. Nocleg po części ściennej, leżący.
8. Kierownik: Andriej Władimirowicz Zadvornij (1-szy sp. разряд). Uczestnicy: Siergiej Leonkin (1-szy sp. разряд), Ksenija Mosina (1-szy sp. разряд).
9. Trener: Siergiej Anatoljewicz Kutin (KMS).
10. Przetarcie: 19 lipca 2017 r. do R3. Wyjście na trasę: 9:30, 19 lipca 2017 r. Na wierzchołku — 13:40, 21 lipca 2017 r. Powrót do a/l — 8:00, 22 lipca 2017 r.
11. Organizacja: KAiS MPEI, Moskwa.
12. Odpowiedzialny za raport: Andriej Władimirowicz Zadvornij: [email protected], tel. 8(926)562-778

Ogólne zdjęcie wierzchołka

Nitkowanie sąsiednich tras

Profil ściany z prawej strony

Narysowany profil części ściennej

Część ścienna według odcinków

Opis trasy według odcinków

R0–R1: Śnieżno-lodowy żleb z dużym kamieniem-korkiem w górnej części. R1–R2: Travers w górę–w lewo przez trudną ściankę. R2–R3: Krótka ścianka. Jest śruba skalna. Nawis przechodzi się na ITO przez szczelinę. Następnie wewnętrzny kąt prowadzi na półkę. R3–R4: Zjazd w lewo na 2 m i przez wewnętrzny kąt i ściankę wyjście na szeroką półkę. Możliwy nocleg. R4–R5: Przez szczelinę 4 m wyjście na stromą płytę pod ściankę. Po niej wyjście na prawą stronę dużego wewnętrznego kąta. R5–R6: 20 m w prawo–w górę przez rozpadlinę. Po małym nawisie wyjście w lewo na wygodną półkę. R6–R7: 20 m po stromej ściance wewnętrznego kąta w górę. Pośrednia stacja, aby zebrać „żelazo”. R7–R8: 15 m po stromej ściance pod nawisający 2-metrowy gzyms w szczelinę. Gzyms przechodzi się na ITO. Są stare śruby skalne. Wychodzimy na pochyłą półkę. R8–R9: Po pochyłej półce 10 m w lewo. Następnie 10 m po mokrym wewnętrznym kącie do wąskiego komina (wewnątrz jest lód). 10 m przez komin, następnie 10 m po ściance, wspinaczka średniej trudności. Po prostych skałach wyjść na szeroki taras. Tutaj nocleg, jest śnieg, woda. R9–R10: Po lodowym żlebie wyjść na płyty, następnie w osypiskowy żleb po prawej stronie „żandarma”. R10–R11: Omijając „żandarma” z prawej strony po półkach i zniszczonych skałach traversem wyjść na przesmyk w grzebieniu. R11–R12: Z przesmyku travers 200 m w górę–w lewo po stromych skałach, żebrach, przeplatających się z lodowo-śnieżnymi odcinkami lewej strony Południowego grzebienia wyjść w górną część dużego żlebu. R12–R13: Następnie po stromym lodowo-śnieżnym grzebieniu podnieść się na taras przesmyku Południowego grzebienia pod wierzchołkowy wzniesienie. R13–R14: W górę–w prawo 70 m do wyjścia na system skalnych półek z przytrzymaniem, okrążających wierzchołkową wieżę z lewej w prawą stronę w kształcie serpentyny. Po półkach, następnie po pochyłych płytach wyjście na wierzchołek.

Działania taktyczne drużyny

19 lipca 2017 r.

8:00 Drużyna w składzie Zadvornij A., Mosina K., Leonkin S. wyszła z ramienia Szogenczukova. Przez przełęcz Włos Dragona podeszli do początku trasy i rozbili bazowy obóz na równej części lodowca Zach. Junom w odległości 400 m od początku trasy. O 13:00 pogoda pogorszyła się: — mokry śnieg, — deszcz, — podmuchy wiatru.

16:00. Po posiłku, podejmujemy decyzję wyjścia na obróbkę dolnej części trasy. Widoczności prawie nie ma, bastion zasnuty gęstymi chmurami. Na szczęście początek trasy ma oczywisty punkt orientacyjny — zaklinowany kamień u góry śnieżnego żlebu. Do 18:30 po mokrych skałach zawiesiliśmy 2 liny na odcinkach R1–R2 i R2–R3. Jako pierwsza pracowała Mosina K. Zdjęcie №1, 2 (pogoda).

19:30. Wróciliśmy do biwaku. Podczas obróbki wiatr zerwał namiot, rozrzucił rzeczy.

20 lipca 2017 r.

9:30 Zmienna zachmurzenie. Ze względu na niestabilną pogodę podejmujemy decyzję zdjęcia namiotu i wyjścia na trasę z biwakiem.

10:00 Przeszedłszy zawieszone poręcze, zaczynają pracować na odcinku R3–R4. Jako pierwszy pracuje Zadvornij A. Pogoda pogarsza się, tempo ruchu zwalnia. Na „kluczu” Zadvornij stosuje w kilku miejscach technikę ITO. Zdjęcie №5 („Klucz”).

16:30 Podchodzimy do stacji R9 na półce z dobrą, równą powierzchnią pod namiot. Koniec bastionu i technicznie skomplikowanej części trasy. Biorąc pod uwagę, że wierzchołek Dżajłyka podczas burzy jest niebezpieczny przez pioruny, podejmujemy decyzję rozbicia namiotu i noclegu. Zdjęcie №6 „Biwak”.

21 lipca 2017 r.

6:30 Poprawia się pogoda, zmienna zachmurzenie, bez opadów. Ledwo wysuszamy rzeczy i o 8:30 wychodzimy w kierunku wierzchołka.

13:30 Wierzchołek Dżajłyk. Jest jasno, odpoczywamy, grzejemy się na słońcu i o 13:40 zaczynamy zjazd trasą 5A Rużewskiego „przez Mnicha”. Zdjęcie №10 („Wierzchołek”).

17:30 Zjeżdżamy na lodowiec Zach. Junom.

Na części ściennej (do R9) pierwszy prowadził na podwójnej linie, w górnej uprzęży, bez plecaka, drugi i trzeci — poruszali się jumarami z górną asekuracją. „Fif” i „skyhooków” nie braliśmy. Nie było wypadnięć i kontuzji.

Trasa jest interesująca, z różnorodnym reliefem, skalny bastion niezbyt zniszczony, na części ściennej praktycznie nic nie leciało. Przy dobrej pogodzie, możliwe jest przejście swobodnym wspinaniem. Wymaga uwagi przy organizacji asekuracji na kluczowych odcinkach, ponieważ śruby skalne są stare i nie budzą zaufania. Uważamy, że trudność trasy 5B jest adekwatna, ponieważ linia Francuzowa jest bardziej skomplikowana i dłuższa niż sąsiednia linia Łaskawego, przebyta przez uczestników drużyny wcześniej.

Wykres przejścia trasy. Warunki pogodowe

Zdjęcie 1. Odcinek R1–R2

Zdjęcie 2. Praca pierwszego na odcinku R2–R3

Zdjęcie 3. Praca pierwszego na odcinku R5–R6.

Zdjęcie 4. Praca pierwszego na odcinku R6–R7.

Zdjęcie 5. Praca pierwszego na „kluczu” — odcinku R7–R8.

Zdjęcie 6. R9. Nocleg.

Zdjęcie 7. Odcinek R10–R11

Zdjęcie 8. Odcinek R10–R11. Ten „żandarm” lepiej ominąć z lewej strony

Zdjęcie 9. Odcinek R11–R12

Zdjęcie 10. Wierzchołek