8-2.4.1.173

Główny Kaukaski Grzbiet i jego odnogi od przełęczy Cziperezao do wierzchołka Ortokara

Sprawozdanie

z pierwszego wejścia na wierzchołek Adyrsu (4370 m) po Ścianie Południowo-Zachodniej przez centralny bastion w dniach od 19 do 22 lipca 2008 r. grupy sportowej AUSB „Ułłutau” w składzie:

• Monaenkov E.I. — kierownik
• Bułocznikow W.S. — uczestnik
• Sandin S.A. — uczestnik

Spis treści

• Paszport wejścia (dodatek nr 1) — 3
• Zdjęcie ogólnego widoku trasy — 5
• Mapa-schemat rejonu wejścia — 6
• Krótki przegląd rejonu wejścia i historia podboju — 7
• Schemat trasy w symbolach (części 1 i 2) — 8–9
• Schemat profilowy części ściennej trasy — 10
• Wykres wejścia — 10A
• Działania taktyczne zespołu — 11–12
• Opis trasy według odcinków — 13
• Ilustracje fotograficzne sprawozdania — 14–18
• Karta marszrutowa — 19
• Schemat pierwszego przejścia (dodatek 1) — 20
• Notatka ze szczytu — 21

Adresy

AUSB „Ułkłutau”: 361602, KBR, Nalczyk, tel. 8 (8662) 77-09-87

dla Kierownika (kwestie dotyczące sprawozdania): 142101, Obwód moskiewski, Podolsk, ul. Pleszczejewskaja, 44a–17, Monaenkov E.I., tel. dom. 8 (343) 348-44-60, kom. 8-922-100-82-25

dla Trenera: 360017, KBR, Nalczyk, ul. Kirowa, 12, m. 50, Porochnia J.I., tel. dom. 8 (8662) 74-08-65

Wysokości zaznaczone w sprawozdaniu były określane wizualnie i za pomocą 50-metrowej liny.

Paszport

1. Główny Kaukaski Grzbiet i jego odnogi od przełęczy Cziperezao do wierzchołka Ortokara, grzbiet Adyrski, dol. Adyrsu. Numer rozdziału według tabeli klasyfikacyjnej (2001) roku: 2.4.1.

2. Nazwa wierzchołka: Adyrsu (4370 m)

   Nazwa trasy: po Ścianie Południowo-Zachodniej przez centralny bastion

3. Kategoria trasy: przypuszczalnie — 5B kat. trudn. pierwsze wejście

4. Charakter trasy: kombinowana

5. Różnica wysokości trasy: 870 m

   Długość trasy: 1195 m

   długość odcinków: 5B kat. trudn. – 455 м 4 kat. trudn. – 560 m

   Średnie nachylenie części głównej trasy – 65° Całej trasy – 57°

6. Pozostawiono haki na trasie: ogółem – 1 zakł.; haków szlam. – 0.

   Użyto haków na trasie:

   stacjonarnych szlam. – 0 (w tym ITO – 0) zdejmowanych szlam. – 0 (w tym ITO – 0) użyto sztucznych punktów podparcia (ITO) – 0.

   skalnych 24/7 szlam. 0/0 zakł. 82/23 lod. 33/9

7. Czas pracy zespołu: 27,5 godz. (bez uwzględnienia zejścia) i dni – 3.

   Biwaki:

   • pierwszy – na górze bastionu na półce w namiocie;
   • drugi – przed wyjściem na grzbiet wierzchołkowy, siedzący.

8. Kierownik: Monaenkov Jewgienij Iwanowicz — MC

   Uczestnicy: Bułocznikow Władimir Siemionowicz — KMC Sandin Siergiej Aleksiejewicz — 1-sza kategoria sportowa.

9. Trener: Porochnia Jurij Iwanowicz — PZS ZSRR

10. Wyjście na trasę: 19 lipca 2008 r.

    Wyjście na wierzchołek: 22 lipca 2008 r.

    Powrót do BL: 22 lipca 2008 r.

Fot. 1. Widok ogólny Ściany Południowo-Zachodniej w. Adyrsu

Fot. 2. Widok ogólny trasy

---3B kat. trudn. m-t D. KOKKINA; --~5B kat. trudn. m-t ZESPOŁU; ---3A kat. trudn. m-t Wialcewa po S-Z grzb. P/P po P-Z śc. po ZACH. kontrf. Połgrzb.

GOSKOMSPORT RSFRR ZWIĄZEK ALPINISTÓW Alpinistyczno-turystyczna mapa

Znaki umowne: AUSB „Ułłutau” noclegi u „Czerwonych kamieni” W. Adyrsu --- droga podchodzenia GŁÓWNY KAUKAZ - ADYRSU ~~~~~ droga zejścia

Krótki przegląd rejonu wejścia i historia podboju wierzchołka Adyrsu (4370 m)

Silnie rozgałęziony grzbiet Adyrski odchodzi na północ od węzłowego wierzchołka GKG – Sarykoł, oddzielając dolinę rzeki Czegema od bocznych dolin dorzecza Baksanu – Adyrsu, Tjutjuśu, Sakaszil. Grzbiet jest działem wodnym rzek Czegema i Baksanu.

Wierzchołek Adyrsu (4370 m) – węzłowy wierzchołek grzbietu Adyrskiego, położony pomiędzy w. Sarykoł za przełęczą Granowskiego na południu a w. Ołrubaży za przełęczą Goleba na północnym wschodzie. W tłumaczeniu z języka bałkarskiego Adyrsubaży – „stroma góra”. Pierwsze wejście zostało dokonane w 1896 r. przez D. Kokkina po Grzbiecie Północno-Zachodnim.

Według „Klasyfikacji marszrut na wierzchołki górskie” Federacji Alpinizmu Rosji, wydanie 2001 roku, na wierzchołek Adyrsubaży prowadzi 6 tras, w tym 3 trasy szkoleniowe 3A–3B kat. trudn. (3 trasy sportowe 4A, 4B, 5A kat. trudn.).

Jeden z najpiękniejszych wierzchołków doliny jest bardzo popularny wśród alpinistów i znajdują się na nim różnorodne trasy. Ze względu na zestaw trudności technicznych jest interesujący przy spełnianiu norm na 1–2 kategorie sportowe. Przygotowując się taktycznie, trzeba brać ten fakt pod uwagę.

Zdaniem uczestników wejścia, pokonana przez zespół trasa po Ścianie Południowo-Zachodniej przez centralny bastion może okazać się dość popularna wśród sportowców przy spełnianiu norm kandydata na mistrza sportu, gdyż jest kombinowana, dość bezpieczna, a przy przejściu bastionu w razie konieczności możliwe jest zorganizowanie bezpiecznego biwaku na skalnych półkach.

Schemat trasy w symbolach (UIAA), część 1

Schemat trasy w symbolach (UIAA), część 2

Schemat profilowy trasy (bez części grzbietowej) 1:2000

Wykres wejścia

Działania taktyczne zespołu

19 lipca 2008 r.

O godz. 10:00 zespół wyszedł z AUSB „Ułłutau” i o 12:30 podszedł do biwaku u „Czerwonych kamieni”, rozbili obóz. Tego samego dnia przeprowadzono rekonesans drogi podchodzenia pod dolną część centralnego bastionu i wizualną ocenę wariantów przejścia trasy. Wyznaczona trasa przebiega środkiem bastionu Ściany P-Z, pomiędzy dwoma żlebami z płynącą wodą.

20 lipca 2008 r.

O godz. 4:30 zespół wyszedł z biwaku i po pokonaniu osypisk wyszli na stromy śnieżno-lodowy stok u początku trasy w dolnej części bastionu na osypną półkę, gdzie ustawili 1. tur kontrolny, oznaczający początek trasy. Związali się i rozpoczęli wspinaczkę w wiązce: Bułocznikow – Monaenkov – Sandin. Ruch pierwszego w wiązce odbywał się w butach skalnych na podwójnej linie 50 m z lekkim plecakiem.

Wprost po ścianie 40 m (45°, 4) w lewo do góry 30 m (55°, 5) wyjście na skalną półkę. Z niej we wnętrze uskoku 35 m (65°, 5) do następnego stanowiska, z którego najpierw w prawo 20 m (90°, 5), a następnie na tarciu w lewo w przejście pomiędzy skalnym nawisem a przewieszeniem na dobrą półkę, stanowisko. Od niego prosto po ścianie 50 m (65°, 5) do niedużej pólki i jeszcze 50 m (55°, 5) wyjście na dużą 15 x 7 m platformę z przewieszającą się nad nią górną częścią. Pod przewieszeniem można rozbić namiot, wody mało. Następnie obejść z lewej strony przewieszającą się część i po nachylonej płycie 50 m (90°, V+) pod ścianę, trudne łamanie. Potem 40 m (60°, 5) na dobrą półkę, stanowisko. Z półki 20 m (55°, 5) prosto po ścianie, a następnie trudne łamanie 50 m (80°, V+) do 2. tura kontrolnego i miejsca na biwak w namiocie. Z miejsca biwaku prosty wyjście w lewo 30 m (35°, 2) na wierzch bastionu, a następnie na śnieżno-lodowy stok. O 17:30 stanęli na biwak. Od biwaku u „Czerwonych kamieni” 13 godz. pracy.

21 lipca 2008 r.

O godz. 7:30 zespół wyszedł z biwaku na bastionie. Dalsza droga prowadzi po stromym śnieżno-lodowym stoku 350 m (45–50°, 4), asekuracja przez lodory i śruby lodowe. Ruch do góry odbywa się po lewej części lodowca, wzdłuż skalnego grzbietu. W górnej trzeciej części podjazd po lodowcu przebiega przez dwie szczeliny lodowcowe, zasypane śniegiem. Asekuracja.

Po śnieżno-lodowym stoku trasa podchodzi pod mokre, zniszczone skały z niewyraźnie zaznaczonymi, nachylonymi półkami. Dalej do góry po zniszczonych skałach 50 m (55°, 5), stanowisko. Z niego wyjście na stromy śnieżno-lodowy grzbiet i po nim podjazd 50 m (45°, 4) do podstawy niezbyt szerokiego żlebu, zatk. śniegiem i lodem, który trzeba przeciąć w prawo 20 m w kierunku niewyraźnie zaznaczonej platformy. Stąd po rozpadlinie do góry 45 m (60°, 5) wyjście do stromego, gładkiego, pionowego uskoku wewnętrznego. Po nim 15 m (90°, V+) wyjście na skały części grzbietowej trasy 40 m (45°, 4). Po skałach grzbietu podejście do śnieżno-lodowego „noża” i po nim 80 m (35–40°, 4) do dużego kwadratowego kamienia, który obchodzi się z lewej, a następnie z prawej strony pod przewieszającą się skałę grzbietu wierzchołkowego Adyrsu. W tym miejscu o 19:30 grupa zorganizowała siedzący biwak na ułożonej wąskiej pólce. Tu ustawiono 3. tur kontrolny. Od biwaku na bastionie 12 godz. pracy.

22 lipca 2008 r.

O godz. 7:00 zespół rozpoczął ruch. Z miejsca biwaku w lewo 25 m po zniszczonych, zasypanych śniegiem skałach, wyjście na grzbiet S-Z. Po śnieżnym grzbiecie o nachyleniu na końcu do 35–40° (nawisy) podeszli do podwierzchołkowego wzniesienia. Po przejściu bergszrund na podwierzchołkowym wzniesieniu wyszli do prostego krótkiego skalnego grzebienia, po którym weszli na wierzchołek Adyrsu, gdzie byli o 9:30.

Zejście z wierzchołka trasą 3B kat. trudn. po grzbiecie S-Z (m-t D. Kokkina) na skalną przełączkę do dużego żandarma. Z przełączki 20 m w dół w prawo do pierwszej pętli zjazdowej. Dalej pięć ukośnych zjazdów w prawo po 50 m, zjazd na lodowiec. Po bezimiennym lodowcu, trzymając się jego prawej strony, zeszli do biwaku u „Czerwonych kamieni”. Zejście zajęło 4 godz. 30 min. Powrót zespołu do AUSB „Ułłutau” o 18:00.

Wnioski i rekomendacje dotyczące trasy wejścia

Trasa jest dość bezpieczna, „żywych” kamieni niewiele, samoczynnego spadania kamieni i lodu nie zaobserwowano.

Są miejsca na organizację biwaku na ścianie bastionu na półkach, gdzie można wyłożyć platformę. Platforma pod namiot na górze bastionu (w momencie przejścia) jest dość bezpieczna, gdyż wytapiające się z lodowca drobne kamienie spadają w prawo i lewo do koryt potoków. Do biwaku we dwoje można polecić niszę 1 x 2 m z przewieszoną górną częścią w ścianie tej platformy.

W drugiej części trasy (po bastionie) przy przejściu części lodowej dogodnych miejsc na biwak nie ma. Miejsce siedzącego biwaku pod przewieszoną skałą grzbietu podwierzchołkowego jest rekomendowane dla kolejnych grup. Przy późnym wyjściu na grzbiet S-Z i konieczności biwaku istnieje możliwość rozbicia go 50 m niżej po grzbiecie:

• 50 m niżej po grzbiecie
• w zagłębieniu terenu

Zalecane jest przechodzenie trasy w pierwszej połowie sezonu letniego. Ponadto należy liczyć się z obecnością grup idących po podwierzchołkowym grzbiecie S-Z (3B) i grzbiecie P-Z (3А), gdyż spadające spod nóg kamienie mogą lecieć prosto po drodze podjazdu po lodowcu. Możliwe wytapianie się kamieni i ich spadanie po lodowcu w drugiej połowie doby sprawia, że wejście staje się problematyczne i niebezpieczne. Wyjście na lodowiec — nie później niż 6–7 godz. porannych.

Opis trasy wejścia według odcinków

Zejście z wierzchołka trasą 3B kat. trudn. po grzbiecie S-Z (m-t D. Kokkina).

Ilustracje fotograficzne sprawozdania — 1

Odcinek R3–R4

Odcinek R7–R8

Odcinek R3–R4

Odcinek R7–R8

Ilustracje fotograficzne sprawozdania — 2

Ilustracje fotograficzne sprawozdania — 3

Odcinek R14–R15

Ilustracje fotograficzne sprawozdania — 4

Ilustracje fotograficzne sprawozdania — 5

Na wierzchołku

Schemat pierwszego przejścia m-t 3 kat. trudn. Zach. kontrf. Poł. grzb. m-t zespołu po PZ śc. przez centr. BASTION 5B pierw. m-t 3B kat. trudn. S. kontrf. Zach. grzb. m-t 3B kat. trudn. po S-Z grzb. W. Adyrsu 4370 m = Dodatek 1= do karty marszrutowej nr 66 AUSB "Ułłutau" 3 KT 21 lipca 2008 r. zejście Część szkoleniowa rekomendujemy pierwsze przejście na w. Adyrsubaży Porochnia o AUSB Ułłutau Kab. Bałkarii 2 KT 20 lipca 2008 r. 1 KT Kierownik: E.I. Monaenkov

Karta marszrutowa nr 66

a) wyposażenie służbowe, dodatkowe, specjalne:

• lina główna 50х3
• lina pomoc. 15 m
• karabinki 15
• lodory 1
• czekany lod. 2
• młotki skal. 1
• młotki lod. 1
• haki skal. 15
• haki lod. 5
• raki 3
• uprząż, pętla 3
• zakł. 10
• pętle do zjazdu 8
• pętle samouw. 3
• pętle-wydłużacze 2
• pudełko, kliny 8

b) wyposażenie biwakowe, odzież, apteczka:

• wyposażenie osobiste na 3 os.
• śpiwór puchowy „NOGA” 2
• kurtka puchowa 3
• kaski ochronne 3
• zapałki ZAPALKA
• świece
• namiot lekki 1
• płaszcz-namiot
• płachta przeciwd. 2
• palnik TORELKA 1
• gaz, l. 16
• garnki 2
• latarki 3
• race
• rakietnice

c) środki łączności, sygnalizacji:

• radiostacja (typ) TOK-17
• zasilanie rad. zest.

d) zaopatrzenie w produkty żywnościowe: na 3 os. na 3 dni

2. Plan interakcji, rozkład połączeń i sygnalizacji z obozem bazowym i innymi grupami

godz. łączności: 9:30, 12:00, 14:30, 18:30, 21:00

FEDERACJA ALPINIZMU ROSJI KARTA MARSZRUTOWA NR 66 (Sporządzana w dwóch egzemplarzach) Do wejścia (wyprawy) Pierwsze wej. na w. Adyrsu po PZ śc. przez BASTION ok. 5B kat. trudn. po trasie pod kierownictwem MONAENKOVA E.I. w składzie 3 os. od 19 lipca do 22 lipca 2008 r. Wejście zorganizowane przez AUSB „Ułłutau” określić przedsięwzięcie Wyjście grupy uzgodnione, dozwolone przez Porochnię i 31 Data 16 lipca 2008 r. stanowisko i podpis osoby upoważnionej do wypuszczenia Grupa zarejestrowana w KSP, oddziale ratunkowym

Kontrolny termin powrotu do Ułłutau wyznaczono na 23 lipca 2008 r. o 18:00 podpis

Wyjście uzgodnione w KSP rejonu podpis pracownika KSP

Grupa wróciła z marszrutu 22 lipca 2008 r. o 19:00, odbywając wejście (wyprawę) w składzie: pełnym pełnym, niepełnym, nazw., imię, nazwisko nie odbywających wejścia

Wskazówki i uwagi wypuszczającego, służby ratunkowej Podczas wejścia notować odcinki trasy zdjęciem trasy Porochnia stanowisko, podpis Pouczony: kier. grupy E.I. Monaenkov podpis

Wykaz uczestników grupy

Przy przygotowaniach do wejścia grupa wykorzystała materiały przeprowadzonego wywiadu, kartoteki KSP lub obozu, podręczniki, otrzymała konsultację (od kogo)

My, kierownik i uczestnicy grupy, znamy „Zasady przeprowadzania przedsięwzięć alpinistycznych w ZSRR”, zasady zapewnienia bezpieczeństwa wejść górskich i ponosimy pełną odpowiedzialność za ich przestrzeganie podczas wejścia.

Plan taktyczny wejścia, rozkład czasu, odcinków trasy itd.

SCHEМАТ

19 lipca 2008 r.

• 10:00–12:30 — Podejście AUSB „Ułłutau” na biwak u „Czerwonych skał”;
• 16:00–18:00 — Obserwacja ściany i wybór trasy pierwszego wejścia na Ścianę PZ.

20 lipca 2008 r.

• 4:30 — Podejście pod Ścianę PZ do centralnego bastionu;
• 6:00 — Rozpoczęcie pracy na bastionie;
• 19:00 — Zakończenie pracy na bastionie, biwak.

21 lipca 2008 r.

• 7:00 — Rozpoczęcie pracy na śnieżno-lodowym stoku aż do wyjścia na odcinek skalny;
• 18:00 — Zakończenie pracy na odcinku skalnym pod wierzchołkiem, biwak.

22 lipca 2008 r.

• 7:00 — Rozpoczęcie pracy z wyjściem na grzbiet S-Z i aż do wierzchołka o 10:00.
• Zejście trasą 3B kat. trudn. na przełączkę, lodowiec i dalej na biwak u „Czerwonych skał” do 15:00.
• Powrót do AUSB „Ułłutau” do 18:00.

Ledwie rzęsice rozchylę — Opanowuje mnie od dawna, Wzywa wytrwale do okna Gwiazda doliny — UŁŁU-TAU

Ujrzę potężne skal