Paszport wejścia

1. Klasa wejścia: techniczna
2. Rejon wejścia: Kaukaz, rejon Gwandry, dolina Kiczkinekola
3. Szczyt, jego wysokość, droga wejściowa: S. Dolomit, 3710 m, przez zachodni grzbiet
4. Proponowana kategoria trudności: około 3B kat. trudn.
5. Charakterystyka marszrutu:
   • Różnica wysokości: 700 m
   • Średnie nachylenie: 35°
   • Długość odcinka 3B kat. trudn.: 250 m
6. Wbite haki:
   • Skalne: 10
   • Lodowe: 10
7. Czas przejścia: 7 godz.
8. Liczba noclegów na trasie: –
9. Nazwisko, imię, patronim lidera i uczestników oraz ich kwalifikacje: Bułgakow Giennadij Jurjewicz (1-szy sp. razrjad), Tkaczenko Aleksiej Pietrowicz (1-szy sp. razrjad)
10. Trener drużyny: Optow Afanasij Sawwowicz
11. Data wyjścia na trasę i powrotu: Wyjście z bazy 28 lipca, wejście i zejście do bazy 29 lipca 1980 r.

Dolomit 3710 m

Opis pierwszego wejścia na wierzchołek północny przez zachodni grzbiet 3B kat. trudn. (Bułgakow G.Ju., Tkaczenko A.P.)

28 sierpnia 1980 r.

Z a/ł „Uzunkol” lewym brzegiem rzeki Kiczkinekol do koszów. Stąd, na lewo od strumienia, w górę ścieżką na drugie duże zielone tarasy – miejsce biwaku – Dolomickie noclegi.

Od obozu 2,5–3 godz.

29 sierpnia 1980 r.

Z biwaku ścieżką w górę do jeziora Dolomit. Od jeziora po usypisku na lewo w górę na przełęcz Ochotniczij.

Od jeziora 40–50 min.

Odcinek R0–R1: z przełęczy Ochotniczij wzdłuż zachodniego grzbietu wierzchołka S. Dolomit, zostawiając żółty żandarm po lewej stronie, 40 m jednoczesnego ruchu pod nachyloną 10-metrową płytą. Płyta jest przechodzona po lewej części (ruch naprzemienny). Punkt asekuracji po 15 m od płyty, dalej nachylone płyty z licznymi pęknięciami, płyty nachylone są w lewo. Przechodzić w prawej części płyt bliżej grzbietu. Od miejsca asekuracji odcinek po płytach ma 40 m (asekuracja hakowa). Tu I punkt kontrolny.

Odcinek R1–R2: od punktu kontrolnego zjazd do zapadliska na odległość 20 m.

Odcinek R2–R3: zapadliska przez żółtą ścianę w lewej jej części przez szczelinę (wspinaczka 4-tej kategorii, haki) w górę 25 m. Można zorganizować asekurację. Dalej w prawo w górę 3 m pod przewieszkami i płytami 60–70° pod podstawę komina. Komin 6 m (cały odcinek od zapadliska – asekuracja hakowa). Komin wyprowadza na wierzchołek żandarma, zjazd z żandarma 10 m do zapadliska. Z zapadliska po dużych blokach wprost w górę 40 m pod 50-metrową ścianę, pociętą szczelinami.

Odcinek R3–R4: Ściana jest przechodzona w centralnej części w kierunku nyży na wierzchołku ściany. Nie dochodząc 7 m do nyży, iść w prawo w górę, zostawiając po lewej stronie wewnętrzny narożnik, płytą 70–75° przez szczelinę na grzbiet. Krawędź grzbietu jest stroma. Wprost po grzbiecie w górę do żółtej przewieszki, którą zostawić po prawej stronie. Tu pozostałych uczestników (haki). Po 20 m za przewieszką wyjście na grzbiet, po grzbiecie wprost w górę i 20-metrową ścianą (stromość 45°), obchodząc duży kamień w górnej części ściany po lewej stronie, iść do 30-centymetrowej szczeliny pomiędzy dwoma nyżami. Szczelina jest przechodzona bez chwytów. Ze szczeliny wyjście jest skomplikowane. Dalej ruch jednoczesny po grzbiecie 150 m w kierunku białej ściany.

Odcinek R4–R5: Biała ściana jest obchodzona 40-metrową półką w prawo w kierunku kontrforsu, utworzonego przez białą ścianę i południowe zbocza grzbietu. Następnie wprost po kontrforsie 40 m pod przewiszający biały nyż (punkt kluczowy, haki). Od przewieszki poruszać się 3 m w kierunku wewnętrznego narożnika o stromości 75–80° i długości 20 m, z wyjściem na główny grzbiet. Po 10 m za wewnętrznym narożnikiem pod dużym głazem II punkt kontrolny.

Odcinek R5–R6: Od punktu po grzbiecie, obchodząc żandarma po prawej stronie i mocno zniszczoną ścianę. Ściana ma 40 m, stromość 70–75°, jest przechodzona przez szczelinę. Z lewej strony szczeliny znajdują się żółte przewieszki. Po 10 m szczelina przechodzi w 2-metrowy komin. Z komina wprost w górę na grzbiet.

Odcinek R6–R7: Dalej po grzbiecie w kierunku żółtych żandarmów. Żandarmy te są obchodzone po prawej stronie bez utraty wysokości po osypiskowych zboczach w kierunku mocno zniszczonego grzbietu, wyjście na wierzchołek. Droga od przełęczy do wierzchołka zajęła 7 godz. Zejście z wierzchołka S. Dolomit po grzbiecie, a następnie po osypiskowych zboczach pod grzbietem, prowadzącym do przełęczy Ochotniczij, i po krótkich żlebkach, cały czas zbaczając w prawo, na zbocza przełęczy. Po nich w dół do jeziora Dolomit i ścieżką w dół do biwaku. Od wierzchołka do biwaku 1,5 godz.

Schemat marszrutu w symbolach UIA

Został sporządzony przez kolejne grupy wspinaczy. Dlatego jest inny od tabeli odcinków, sporządzonej przez pierwszych zdobywców.

Marszrut wejścia na wierzchołek Siewiernyj Dolomit przez zachodni grzbiet 3B kat. trudn. od przełęczy Ochotniczij.

Przełęcz Ochotniczij:

• 20 m, 60°, 3
• 20 m, 60°, 3
• 60 m, 40°, 2+
• 40 m, 25°, 1
• 20 m, 40°, 2+
• 20 m, 40°, 2+

Zejście po osinowej półce: Trawers 40 m, 60°, 3. 80 m, 20°, 2+. Grzbiet 200 m, 20°, 1. 20 m, 85°, 4. 20 m, 60°, 3. Travers 160 m, 2+. 40 m, 60°, 3+. 40 m, 60°, 3+. 40 m, 60°, 3+. 45 m, 80–85°, 4+. 45 m, 80–85°, 4+. 40 m, 60°, 3+. 40 m, 60°, 3+. 40 m, 60°, 3+. 20 m, 40°, 3. Droga zejściowa.

Tabela głównych charakterystyk marszrutu

Pierwszego wejścia na w. S. Dolomit przez zachodni grzbiet

Marszrut wejścia na wierzchołek Siewiernyj Dolomit

Przewieszka biała nyża

Odcinek R4–R5 w dolnej jego części

Odcinek R4–R5. Wewnętrzny narożnik w górnej części odcinka.