Sprawozdanie

z przejścia trasy na szczyt Шоколадный (3650 m) przez «lustra» Południowo-Zachodniej ściany (6А kat. trudn.), przeprowadzonej przez zespół .......... federacji alpinizmu

Kierownik: ANDREJEW A.B., KMS. Trener: DMIETRIENKO E. 2020

Paszport wejścia

Rosja, Kaukaz.
Klasa skalna.
Zachodni Kaukaz, Rejon Gwandryjski.
Szczyt: pik Шоколадный (3650 m), przez «lustra» Południowo-Zachodniej ściany, skalna, 6А kat. trudn.
Charakterystyka trasy: różnica wysokości trasy – 460 m; długość trasy – 700 m; średnie nachylenie trasy – 76°; średnie nachylenie bastionu ściany – 84°; długość odcinków 5 kat. trudn. – 135 m; 6 kat. trudn. – 247 m.
Zakładane haki (w tym w mianowniku dla ITO): skalne lodowe śrubowe podkładki skalne skyhaki elementów 150/75 0/0 0/0 20/10 6
Godzin marszowych 17, dni – 2 (opracowanie 1 dzień, w dzień podejścia);
Kierownik: Andriejew Arkadij Borisowicz – KMS; uczestnicy:
- Korżakow Nikołaj Juriewicz – KMS;
- Łonczinskij Aleksiej Siergiejewicz – MS.
Trener zespołu: Dmitrienko E., MS
Wyruszyliśmy z a/l «Узункол» 17 sierpnia 2020 r., opracowanie 3,5 linii; na trasę i na wierzchołek 18 sierpnia 2020 r.

Zdjęcie 1. Ogólne zdjęcie piku Шоколадный (3650 m), Południowo-Zachodnia ściana

Zdjęcie 2. Zdjęcie techniczne trasy na pik Шоколадный (3650 m) przez «lustra» Południowo-Zachodniej ściany, zrobione przez pierwszych zdobywców pod przewodnictwem Pugaczowa S.

Zdjęcie 3. Profil trasy, pik Шоколадный (3650 m) przez «lustra» Południowo-Zachodniej ściany S. Pugaczowa

Zdjęcie 4. Fotopanorama rejonu wejścia

Mapka rejonu wejścia

Schemat trasy w symbolach UIAA

pik Шоколадный, 3650 m, przez «lustra» Płd-Zach ściany p/p, 6А kat. trudn. (proponowana)

Tabela użycia elementów asekuracyjnych

Część 1

Początek trasy – duże wgłębienie pod ścianą, z samotnie stojącym głazem. Od pierwotnego biwak na lodowcu Западный Далар – 50 min. Początek 60 m na prawo od miejsca Деспье 1975 r.

Część 2

Wierzchołek, 3650 m. Długość 719 m. Różnica wysokości 465 m. Godzin marszowych 38. Haków skalnych 168/144, elementów podkładanych 18/11, razem haków śrubowych 31/30, z nich na stanowiskach 8.

Opis trasy po odcinkach

Opis trasy. Przejście Płd-Zach ściany piku Шоколадный charakteryzuje się skomplikowaną pracą skalną na całej długości tej 500-metrowej ściany. Na poprowadzonej trasie ściana charakteryzuje się dużym nachyleniem, występowaniem rozległych odcinków płyt i «luster». Na trasie znajdują się rynny i żleby, znacznie utrudniające asekurację i wymuszające zmianę kierunku ruchu. Szczeliny widoczne z dołu okazują się niewielkimi wypłukaniami i nie pozwalają na zorganizowanie niezawodnej asekuracji, lub wręcz uniemożliwiają kontynuowanie ruchu. Przejście trasy wiąże się ze znacznym wykorzystaniem ITO i jest związane z dużym napięciem psychicznym.

Podejście do trasy. Z noclegu na biwaku «Далар Западный» wspiąć się po śniegu lodowca ku podstawie piku Шоколадный. Dalej po piaskach i morenach pod początek ściany. Punktem orientacyjnym początku trasy jest duże wgłębienie z pionowo stojącym kamieniem, położone 60 m na prawo od dużego wewnętrznego kąta — początku trasy Деспье (5Б), 50 min od pierwotnego biwaku.

R0–R1 Początek ruchu przebiega po serii pionowych gzymsów i ukośnych płyt (pomiędzy nimi). Wyjście w niejasny kąt wewnętrzny.

R1–R2 Kąt zamyka gzyms. Omijany jest na lewo z wyjściem za krawędź. Dalej po ukośnej szczelinie w prawo i «lustrach», na ITO.

R2–R3 Ruch w górę po pionowej płycie, przechodzącej w system pionowych szczelin wzdłuż czarnych kominów po prawej stronie od nich. Przecięcie komina i dalszy ruch po kominie. Stanowisko na dużym bloku.

R3–R4–R5 W górę po pionowych płytach. Potem przecięcie niewyraźnego, ściekowego żlebu na lewo. Dalej po przewieszonej szczelinie wyjście na lewą ścianę wewnętrzną, otwierającego się ku górze kąta, przewieszonego w górnej części.

R5–R6 Przejście ze stanowiskowych haków śrubowych na lewo–w górę w kierunku drogi. Wyjście na lewo na pochyłą półkę. Ruch na lewo z wyjściem pod pionową ścianę. Warto skrócić poręczowanie. Ruch na ITO po płytach, przechodzących we wnętrze kąta po lewej.

R6–R7 Stąd wahadłowiec na lewo i po półce do podstawy pionowego, wewnętrznego żlebu. Ruch po żlebie w prawo i po pochyłych płytach do stanowiska. Punkt kontrolny.

R7–R8 Ruch w górę, w kierunku przewieszonego kąta wewnętrznego. Kontynuacja ruchu po kącie wewnętrznym, początek na ITO (kotwy), kilka «żywych» płyt (obejście przez haki śrubowe – 2 szt.), górne przewieszenie przechodzi się na lewo–w górę.

Odcinek jest niebezpieczny z powodu występowania «żywych» bloków!

R8–R9 Seria niewielkich, na przemian ułożonych płyt i drobnych gzymsów, uchodzących w prawo. Wyjście do wąskiej półki, nie pozwalającej na rozbicie namiotu, lecz przydatnej do noclegu na siedząco.

R9–R10 Po mokrych skałach głównie wspinaniem swobodnym przeważnie po prawej stronie szczeliny-kamina (na dnie płynie woda). W kominach dużo «żywych» kamieni, ostatni komin przechodzić prosto przez środek (możliwe obejście po prawej stronie po monolitycznej, przewieszonej szczelinie). Następnie ruch w prawo po pochyłych «lustrach» średniej trudności.

R10–R11

Ruch pierwszego za kąt.
Potem po kącie wewnętrznym, przechodzącym w przewieszenie.
Obejście gzymsu na lewo.
Po żlebie i pochyłych płytach wyjście do noclegu.

Na odcinkach R9–R11 utrudniona jest łączność wzrokowa i głosowa. Od R11 odejść trawersem na lewo w osypiskowy żleb. Po żlebie wspiąć się na przełączkę przedwierzchołkowego grani.

Na R12 możliwa jest rozbiórka namiotu. Następnie po 200-metrowym śnieżnym stoku i prostych skałach grani, po wielkoblokowych skałach, po skałach płytowych i osypiskowych stoczniach wspinaniem swobodnym wspiąć się na wierzchołek. Ruch jednoczesny, 1–2 kat. trudn.

Zejście z wierzchołka po prostych skałach i śnieżno-osypiskowych stokach w kierunku Trапеции Малой, następnie po stokach piku. Wyjście ze skał na śnieżny stok – 50-metrowy dulpfer. Dalej po śnieżnym stoku i osypiskowych stokach do pierwotnego biwaku na morenie lodowca Западный Далар (w 50 minutach od ściany).

Zalecenia dla wspinaczy

Trasa jest zalecana dla dobrze przygotowanych grup, posiadających doświadczenie w kilku wejściach 6 kategorii trudności. Grupie niezbędny jest pełny zestaw sprzętu alpinistycznego, w tym skyhaki.

Brak dobrych miejsc na nocleg na całej długości bastionu (do R9) sugeruje przetarcie lub użycie hamaków. Wskazane jest wstępne przetarcie do R3 i następne wejście bez pośredniego biwaku aż do R8–R9.

Dalej miejsce pod namiot jest możliwe dopiero na R11 (lub rozdzielne noclegi na siedząco).

Na odcinku R1 przy przetarciu lepiej pozostawiać pośrednie punkty dla dalszej pracy, ze względu na charakter przewieszenia odcinka. Na odcinkach: R2–R3, R7–R8, R9–R10, R10–R11 wskazane jest skrócenie poręczowania dla dalszego ruchu.

Na większości odcinków trzeba wracać się i zdejmować sprzęt z powodu braku jednakowych punktów asekuracyjnych. Obecność pośrednich haków śrubowych na stanowiskach — to umożliwia.

Brak wody na całej długości trasy. Niezbędne jest około 2 l na osobę na dzień.

Brak śniegu na «dachu», jak i znaczna stromość i wygładzenie ściany zmniejsza prawdopodobieństwo spadania przypadkowych kamieni.

Nie zaleca się noclegu po wyjściu na grań w czasie burzy.

Działania taktyczne zespołu

Zgodnie z zaleceniami otrzymanymi od Dmitrienko E., zespół wyruszył z АУСБ «Узункол» 17 sierpnia 2020 r. i o 13:00 przystąpił do przetarcia trasy. Zostało zawieszone 3,5 linii.

Następnego dnia, 18 sierpnia, o 5:00 wyszliśmy na trasę. Na wierzchołku byliśmy o 18:00. Zejście po prostych skałach bez użycia dulpferów.