Mistrzostwa Rosji w alpinizmie Klasa wysokościowo-techniczna

Raport o wejściu

Na pik Szokoładnyj (3650 m) południowo-zachodnią ścianą (R. Despie, 1975) 5B kat. trudn., Skały.

Drużyna FANO

Trener drużyny: Nikonow A.Je. (1-sza kat. sport.)
Kierownik: Szurygin S.D. (1-sza kat. sport.)
Uczestnicy: Korolewa Je.I. (1-sza kat. sport.), Ryndyk A.P. (1-sza kat. sport.)

Paszport wejścia

Rejon, dolina, nr rozdziału według klasyfikacyjnej tabeli z 2001 roku:

Kraj Krasnodarski i Stawropolski do przełęczy Maruch

Nazwa wierzchołka, jego wysokość, nazwa marszrutu:

pik Szokoładnyj, 3650 m, południowo-zachodnią ścianą, marszrut Rajmonda Despie

Kategoria trudności: 5B
Charakter marszrutu: skały
Różnica wysokości marszrutu: 750 m

Różnica wysokości części ściennej marszrutu: 500 m. Długość marszrutu: 800 m Długość odcinków:

5 kat. trudn. – 350 m.
6 kat. trudn. – 85 m. Średnie nachylenie:
głównej części marszrutu — około 85°
całego marszrutu — około 70°

Liczba pozostawionych "haków" na marszrucie: nie zostawialiśmy

Liczba użytych haków na marszrucie: Użyto wszystkich sztucznych punktów podparcia (SP) — SP nie były używane

Kameloty	74
Haki kotwiące	11
Śruby skalne	5
Razem	90

Godzin pracy drużyny: 9,5 godz., 1 dzień
Kierownik:

Szurygin Siergiej Dmitrijewicz, 1-sza kat. sport. Uczestnicy:

Korolewa Jewa Igoriewna, 1-sza kat. sport.
Ryndyk Aleksandr Pawłowicz, 1-sza kat. sport. Trener: Nikonow Aleksandr Jewgienjewicz, 1-sza kat. sport.

Wyjście na podejście: 29 sierpnia 2020 r., 14:30
Wyjście na marszrut: 30 sierpnia 2020 r., 06:30

Wyjście na wierzchołek: 30 sierpnia 2020 r., 16:00. Powrót do namiotów: 30 sierpnia 2020 r., 17:50. Powrót do BL: 30 sierpnia 2020 r., 22:00

Organizacja: FANO, m. Niżny Nowogród
Odpowiedzialny za raport: Szurygin Siergiej Dmitrijewicz, tel. +7 962 514-26-23, serg.shur1995@gmail.com. Wspólne zdjęcie zrobione z biwakówTechniczne zdjęcie marszrutu (z oznaczeniem odcinków)

Schemat marszrutu w symbolach UIAA:

Opis marszrutu po odcinkach:

R0–R1 (35 m, 90° 6, 20 m, 90° 5+) Do góry po lewej stronie pionowego wewnętrznego kąta pod występ, obejść z lewej. Następnie przejść na prawą stronę kąta i poruszać się do półki R1. R1–R2 (5 m, 5, 85°, 50 m, 85° 5+) Od stacji R1 trawers w lewo, następnie po płytach wrócić do wewnętrznego kąta. R2–R3 (60 m, 85° 5+) Ruch po wewnętrznym kącie do systemu półek, ostatnia z nich — to stacja R3. R3–R4 (35 m, 85° 5+) Po prawej stronie ogromnego wewnętrznego kąta do niewielkiej skośnej półki. R4–R5 (6 m, 80° 5+, 35 m, 80° 5+) Trawers w prawo, następnie do góry i w lewo do półeczki pośrodku komina. R5–R6 (15 m, 90° 6, 25 m, 90° 5) Ruch środkiem komina do stacji na skośnej półce. R6–R7 (35 m, 80° 5) Ruch środkiem komina, najpierw pośrodku, potem z prawej, stacja z prawej na półce. R7–R8 (40 m, 85° 5) Kontynuować ruch po prawej stronie szczeliny-komina do stacji pod występem. R8–R9 (40 m, 90° 5+) Po prawej stronie, a następnie pośrodku podejść do podstawy charakterystycznej ogromnej czarnej szczeliny. Stacja na prawo od jej początku. R9–R10 (45 m, 80° 4+) Ruch w prawo-do góry po skośnej półce do „żywej” zatyczki, po niej — stacja. R10–R11 (35 m, 85° 6) Pośrodku wewnętrznego kąta do gzymsu, obejść z lewej i wyjść na równą półkę. R11–R12 (35 m, 45° 3) Trawers do wygodnej półki w piarżyskowym żlebie. R12–R13 (80 m, 45° 3, 200 m, 30° 2) Od półki po prostych skałach wspiąć się na przełączkę, dalej w prawo granią do wierzchołka.

Zejście z wierzchołka po prostych skałach i śnieżno-piarżyskowych stokach w kierunku Małej Trapezji, następnie po śnieżno-piarżyskowych stokach — do pierwotnego biwaku na lodowcu Zachodnji Dalar.

Marszrut zaczyna się z prawej strony płd.-zach. ściany piku Szokoładnyj, praktycznie pod Zachodnią ścianą góry Dalar.

Czas rozpoczęcia pracy na marszrucie — nie później niż 7:00, ponieważ po 10:00, kiedy słońce oświetla ścianę, pierwsze 2 liny marszrutu są narażone na spadające kamienie od strony Dalaru.

Odcinek R0–R3. Początek marszrutu prowadzi po pionowym wewnętrznym kącie z gzymsami i wąskimi występami. Na początku marszrutu była wbita śruba skalna, ale teraz została tylko dziura. Według starych opisów odcinek ma 4 liny, ale przy linach 60-metrowych można skrócić do 3, co uczyniła nasza drużyna. Pierwsze liny marszrutu są czytelne, na miejscach stacji wbite są śruby skalne i haki, są pętle. Skały są lite. Kąt łączy się z ukośną szczeliną na pierwszej tercji ściany. W miejscu połączenia jest platforma dla namiotu R3. To jedyne dogodne miejsce na biwak na marszrucie. Dalej biwaki tylko:

siedzące
wiszące

Odcinek R3–R5. Pośrodku wszystko żywe, omija się z prawej na odcinku R3–R4 (2–3 m od środka kąta) po wygładzonych litych ścianach. Począwszy od R3 do R10 bardzo dużo żywych kamieni. Od stacji R3 w prawo-do góry wzdłuż szczeliny, marszrut jest czytelny bez wątpliwości.

Odcinek R5–R9. Dużo żywych kamieni. W deszczową pogodę marszrut prowadzi przez wodospad. W dobrą pogodę po ścianach komina płynie woda. Ruch po trudnych skałach do R9 odbywa się wolnym wspinaniem głównie po prawej stronie mokrej szczeliny-komina.

Odcinek R9–R11. Stacja R9 zorganizowana jest na skośnej półce (nie wchodzić do żlebu, niebezpieczeństwo spadających kamieni), dalej należy ominąć zatyczkę i kontynuować ruch w lewo-do góry po przewieszonej ściance. Wygodniej zrobić stację po ominięciu zatyczki — wbito kilka śrub skalnych. Na odcinku R10–R11 żywych kamieni nie ma. Najbardziej złożone wspinanie (odcinek kluczowy) — przewieszona ścianka z gzymsami. Postawienie namiotu możliwe jest na stacji R11.

Od R11 odejść trawersem w lewo do śnieżno-piarżyskowego żlebu, po nim wspiąć się na przełączkę przedwierzchołkową granią. Następnie po 200-metrowym odcinku skalnym wspiąć się na wierzchołek.

Harmonogram przejścia marszrutu i warunki pogodowe:

29 sierpnia 2020 r., 14:30 — Wyjście na biwak z AUSW „Uzunkol”
29 sierpnia 2020 r., 18:30 — Rozbicie obozu na biwaku
30 sierpnia 2020 r., 04:00 — Pobudka
30 sierpnia 2020 r., 05:00 — Wyjście z biwaku
30 sierpnia 2020 r., 06:30 — Rozpoczęcie pracy na odcinku R0–R1
30 sierpnia 2020 r., 09:15 — Stacja R3, przebyty pierwszy odcinek kluczowy
30 sierpnia 2020 r., 15:00 — Stacja R11, przebyty drugi odcinek kluczowy
30 sierpnia 2020 r., 16:00 — Wierzchołek
30 sierpnia 2020 r., 16:10 — Rozpoczęcie schodzenia
30 sierpnia 2020 r., 17:50 — Powrót na biwak
30 sierpnia 2020 r., 19:00 — Rozpoczęcie schodzenia do obozu bazowego
30 sierpnia 2020 r., 22:00 — Powrót do AUSW „Uzunkol”

Warunki pogodowe: przed i w trakcie wejścia były korzystne. Rankiem 30 sierpnia — bezchmurnie, po południu zachmurzenie bez opadów. Każdego wieczora po 18:00 wszystko pokrywa się mgłą, to trzeba uwzględnić przy planowaniu wejścia, ponieważ zejście z wierzchołka w mgiełce jest utrudnione.

Działania taktyczne drużyny: 29 sierpnia 2020 r. o 14:30 drużyna wyszła na biwak na lodowcu Zachodnji Dalar, o 18:30 rozbili obóz. Rankiem o 5:00 wyszli z biwaku i o 6:10 podeszli do początku marszrutu, o 6:30 lider rozpoczął ruch. Schemat ruchu: lider z małym plecakem wychodził na podwójnej linie, organizował górną asekurację i przyjmował dwóch pozostałych uczestników z plecakami. Wszyscy członkowie zespołu poruszali się wolnym wspinaniem, SP nie były używane. Wzięte żumary nie przydały się. Liderem cały marszrut przepracował Ryndyk A.P. Według dostępnych opisów do komina, przez który prowadzi główna część marszrutu 4 liny. Nasza drużyna skróciła ich liczbę do 3, to możliwe, jeśli liny mają po 60 m. O 9:15 doszli do początku szczeliny-komina. Środek jest zniszczony, na całym odcinku dużo żywych kamieni, trzeba być uważnym. Ruch głównie po prawej części komina. O 14:00 pokonali kominową część marszrutu, sama szczelina — komin ciągnie się dalej aż do przełączki. Wchodzić tam nie warto: dużo żywych kamieni i płynie woda — dalej według opisu trawers po półkach w prawo. O 15:00 pokonali główną część marszrutu, dalej trawers i proste, lecz mocno zniszczone skały, uważnie! Od przełączki po oczywistym, prostym i bezpiecznym szlaku wyszli na wierzchołek o 16:00. Zejście w stronę Małej Trapezji, trzymać się prawej strony, z lewej zrzuty, końcowy odcinek schodzenia do śnieżnika prowadzi po wąskim piarżyskowym żlebie. Dalej po śnieżniku i piarżyskach o 17:50 wrócili na biwak, zebrali się i o 22:00 wrócili do obozu alpinistycznego.

Przyjemny skalny marszrut, problemów z asekuracją nie ma. Orientacja prosta, linia ruchu logiczna, najważniejsze to się jej nie oddalać i nie odchylacć w stronę od komina. Na stacjach trafiają się stare śruby skalne.

W deszczową pogodę: