Paszport wejścia

1. Klasa wejścia — skalna
2. Rejon wejścia — a/l „Uzuńkol” Zachodni Kaukaz
3. Trasa wejścia — wierzchołek FILTR 3760 m, północny kontrfors
4. Proponowana kat. trudn. — 3B kat. trudn.
5. Charakterystyka trasy — różnica wysokości 760 m, średnie nachylenie 45–50°
6. Wbite haki:
   • skalne: 18 (do asekuracji), — (do tworzenia p.p.)
   • lodowe: 3 (do asekuracji), — (do tworzenia p.p.)
   • szlamбурwe: — (do asekuracji), — (do tworzenia p.p.)
7. Ilość godzin marszu — 15 h
8. Ilość noclegów na trasie — brak
9. Nazwiska i imiona kierownika i uczestników, ich kwalifikacje sportowe:
   • SZPAK Wia — 1-sza kat. sport.
   • ALIMOW WP — 1-sza kat. sport.
   • SZYCHOW BA — 2-ga kat. sport.
   • PANTELEJEW GA — 2-ga kat. sport.
   • PRIJATKINA PH — 2-ga kat. sport.
10. Trener zespołu — kierownik części szkoleniowej Zacharow PP
11. Data wyjścia na trasę i powrotu do obozu — 1972 r.

Wierzchołek Filtr — 3690 m

Wejście północnym kontrforsem 3B kategorii trudności

Z obozu alpinistycznego „Uzuńkol” wzdłuż ścieżki lewą stroną doliny Kiczkinekioł do biwaku „zielony kieszeń” — 2 h. Stąd ścieżką na biwak „baranice” — 30 min. Od tego biwaku lewą szarą moreną na płaskowyż lodowca Śr. Kiczkinekioł, który przecinając w prawo, podchodzimy do p. kontrforsu, który kończy się u góry sierpowatym śnieżnym wzniesieniem i przylegającym do grani wierzchołkowej lewiej trapezoidalnej przełęczy. Od biwaku „baranice” — 1 h 30 min.

Trasa zaczyna się lewą stroną kontrforsu z dużej półki usypiskowej. Wyjście na nią — przez rankmoft i dalej 4 m specjalną ścianę — asekuracja!

Po pochyłej 50° półce trawers 20 m — w prawo za róg — asekuracja! Haki! — do podstawy wewnętrznego kąta, porośniętego trawą i przeciętego czarną żyłą — ostrożnie, luźne kamienie!

Prawą stroną kąta 10 m 80° — haki! Wspinaczka napięta! Następnie trawers 10 m w prawo i do góry po pochyłej szarej płycie — haki! — za róg, pod przewieszającą się szarą ścianę (dobrze widoczna z biwaku „baranice”).

Ścianę przecinają kilka pochyłych półek, szerokości 20–30 m, które prowadzą do stromego żlebu (nie wchodzić — kamienie! Niebezpiecznie!). Po półkach w prawo i do góry 60 m, kilka metrów poniżej linii grani — haki! Nie dochodząc do żlebu 20 m — podciąganie prosto do góry, 15 m — haki! — po przewieszających się żółtych skałach. Wspinaczka tu napięta — zniszczone skały!

Przewieszkę żółtych skał obchodzimy z prawej strony 5 m — haki! I w lewo i do góry 15 m — haki! — po szarych skałach wyjście na grań. Tu znajduje się punkt kontrolny. Od początku trasy 3–3,5 h.

Od punktu kontrolnego prosto wzdłuż grani 50 m po blokowatych skałach — asekuracja! — wyjście do początku 250 m śnieżnej grani o nachyleniu do 45°. Szczególnie trudne ostatnie 20 m tej grani — cienka warstwa śniegu, lód, płyty — pod nim.

Ta grań wyprowadza na główną grań trasy 2B kat. trudn. Wzdłuż niej w prawo w trapezoidalną i trójkątną przełęcz i wyjście na wierzchołek. Stąd do wierzchołka 2–2,5 h. Zejście z wierzchołka do przełęczy Kiczkinekioł trasą 2B kat. trudn. zajmuje 3 h.

Cechy charakterystyczne trasy

• w dolnej części trasy skały strome, zniszczone;
• do wyjścia na śnieg — nie ma gdzie się zebrać całej grupie.

Zalecenia dla wspinaczy

1. Liczba uczestników grupy — 4–6 osób
2. Miejsce biwaku — „baranice”
3. Czas wyjścia z biwaku — 4 h rano
4. Wyposażenie specjalne na grupę 4-osobową:
   • lina główna — 2×40 m
   • lina pomocnicza — 5 m
   • haki skalne — 15 szt., w tym 5–7 kliny, szelery
   • młotki skalne — 3 szt.
   • karabinki — 10 szt.
   • raki i haki lodowe w zależności od sytuacji lodowej w rejonie