Paszport wspinaczki

Kaukaz Zachodni, rejon Uzunkol, dolina Kiczkinekоl, numer sekcji według tabeli klasyfikacyjnej 2.3
Szczyt pik 3400 (Raspopova), wschodnią granią
Proponowana kategoria 2А, pierwsze wejście
Charakter trasy: skalny
Różnica wysokości trasy: 250 m Długość trasy: 575 m Długość odcinków:
- I – 135 m
- II – 380 m
- III – 60 m Średnie nachylenie trasy — 30°
Użyto punktów asekuracji na trasie: Kamaloty – 5, Stopera – 5.
Godzin marszowych drużyny: 4 h, 1 dzień
Kierownik: Enin Władimir Iljicz, KMS, instruktor 1 kategorii.

Uczestnicy:
- Nagornow Dmitrij Nikołajewicz, 1-szy sp. razriad, instruktor 3 kategorii.
- Chaszabajew Anton Andriejewicz, 1-szy sp. razriad, instruktor 3 kategorii.
Trener: Enin Władimir Iljicz, KMS
Wyjście na trasę: 12 sierpnia 2011 r., 10:30 Wyjście na szczyt: 12 sierpnia 2011 r., 14:30. Powrót do AUSB Uzunkol: 12 sierpnia 2011 r. Zejście ścieżką podejścia.
Stawropolski kraiowy związek alpinizmu.
Odpowiedzialny za raport: Nagornow Dmitrij, [email protected], tel. 8-918-878-29-56, lub Enin Władimir, 8-928-941-14-44, [email protected]

Linia trasy

Tabela podsumowująca

№ odcinka	Długość	Nachylenie	Charakter reliefu	Kat. trudn.	Liczba haków
R0	300	20–25	Śnieg, firn.	2	0
R1	60	10–15	Grań	1	0
R2	15		Płyta	1	0
R3	15	70–80	Wewnętrzny kąt	3+	4
R4	30	10–15	Grań	1	0
R5	60	35–40	Grań	2	0
R6	30	35–40	Grań	2	0
R7	30	40	Grań	2+	0
R8	30	70	Kominek z zatyczką	3	3
R9	15	75	Ściana	3	3
R10	30	10–15	Grań	1	0
R11	40	15–40	Ostra grań	2	0
R12	40	20–45	Zniszczony kąt	2	0
R13	60	20–50	Grań	2	0
R14	40	10–15	Ostra grań	2	0
R15	50	20–25	Kopuła	2	0

Zdjęcie techniczne

Opis

Szczegółowy opis rejonu i podejścia do trasy całkowicie pokrywa się z opisem pierwszego wejścia na szczyt Tалычат, zachodnią granią, orientacyjnie 1Б kategoria trudności.

R0 — 300 m. Od brudnego jeziora po śniegu średniego nachylenia do przełęczy (Południowy Tалычат). R1 — 60 m. Od przełęczy ruch po zniszczonej grani. R2 — 30 m. W dół po gładkiej, nachylonej płycie. R3 — 15 m. Wewnętrzny kąt, przechodzący w ścianę, ze szczeliną o szerokości 3 palców. To kluczowy odcinek trasy. Na wyjściu kontrolny tur. R4 — 30 m. Szeroka, mocno zniszczona grań. R5 — 60 m. Obchód z lewej strony pierwszego żandarma aż do zapadliska. Punkt orientacyjny: w prawo odchodzi stromy żleb, podobny do lejka. R6 — 60 m. Obchód drugiego żandarma z lewej strony po zniszczonych skałach. R7 — 30 m. W górę lewą częścią grani aż do szerokiego kominka z zatyczką. R8 — 30 m. W prawo po niewielkiej ściance, następnie po gładkiej, nachylonej płycie z stojącymi na niej dwumetrowymi blokami. Tu wygodne miejsce na asekurację przez pętlę. R9 — 15 m. Dalej nieco w lewo i w górę po skałach, podobnych do piór. Spotykane są żywe kamienie. Punkt orientacyjny: 100-metrowa gładka ściana z prawej strony, urywająca się w dół. R10 — 30 m. Proste przejście granią z pokonaniem 1,5-metrowej ścianki aż do płyty, uchodzącej w dół. R11 — 40 m. Po nachylonej płycie, przechodzącej w ostrą grań aż do метровego palca, który obchodzi się z prawej strony. Następnie aż do gładkiej ścianki, przed nią — małe zapadlisko. R12 — 40 m. Zjazd wspinaczkowy do zapadliska, na lewą stronę. Następnie trawersem po lewej części grani z wyjściem na nią po zniszczonym kącie. R13 — 60 m. Zjazd wspinaczkowy prawą częścią grani do zapadliska. R14 — 40 m. Wejście po 10-metrowym żebrze na grań. Ruch 30 m po ostrej, miejscami rozczłonkowanej wzdłuż grani. Wspinaczka na równowadze w odkiдку. R15 — 50 m. Nieskomplikowany, ale interesujący podjazd po płytach wieży szczytowej na sam szczyt.

Polecana droga zejścia: drogą podejścia lub zachodnią granią (trasa 2Б kategoria trudności.), która prowadzi do noclegów na polanie Stawropolskiej. Zejście północnymi zboczami nie jest zalecane z powodu niejednoznaczności i dużego zagrożenia spadającymi kamieniami.