Paszport

1. Klasa techniczna
2. Kaukaz, wąwóz Uzunkol
3. Dalar północno-wschodnią granią (szlak Stepanowa)
4. 5B kat. trudn., kombinowany
5. Przewyższenie: 1200 m, długość 1500 m, długość odcinków 5–6 kat. trudn. – 840 m. Średnie nachylenie głównych odcinków 80° (3000–3900), z nich 5 kat. trudn. 85° (3400–3600, 3750–3900)
6. Wbite haki: skalne 94/16, szlamburowych –/–, закладок "frenów" 36/4, lodowych 7/–
7. Godzin marszu zespołu: 28 i dni – 2
8. Biwaki: 1 – na morenie po prawej stronie lodowca Siew. Dalar, 2 – na "baranich łbach" powyżej trzeciego pasa skalnego (siedzący), 3 – na przełęczy Dalar.
9. Kierownik: Timoszenko W.N. – 1-sza kat., uczestnicy: Szuralev S., Prasol I., Żeleźniak S. – 1-sza kat.
10. Trener: Kowenskij G.I. (220005, Mińsk, pr. Fr. Skoryny, 43–2)
11. Wyjście na trasę: 31 lipca 1997 r. Szczyt: 1 sierpnia 1997 r. Powrót: 2 sierpnia 1997 r.

Wyjściowy biwak na bocznej terasie lodowca Siewiernyj Dalar. Z obozu alpinistycznego Uzunkol wzdłuż lewego brzegu rzeki Kiczkinekola do kosza. Obok kosza przejście przez most na prawy brzeg. Dalej wzdłuż prawego brzegu rzeki w górę wąwozem do dużej bocznej moreny lodowca Bol. Kiczkinekola. Wzdłuż grani moreny do jej końca i w prawo w górę po stromych trawiastych zboczach na dużą terasę ponad lodospadem lodowca Siew. Dalar. Od obozu alpinistycznego 4 godz.

Trasa wyróżnia się swobodnym wspinaniem i logiczną drogą. Każdy pas skalny, a są trzy, jest trudniejszy od poprzedniego. Jednym z trudnych miejsc jest wierzchołkowy 120-metrowy wewnętrzny kąt-komin. Cechą taktyczną jest przejście obiektywnie niebezpiecznego lodospadu na podejściach od biwaku.

Z biwaku zejście po "baranich łbach" ku lodospadowi. Iść po lodowej półce-terasie pod rumowiskiem i serakami. Przez lodowiec Siew. Dalar w górę pod prawą część północno-zachodniej grani Dalaru. Przez dolną część ściany ku grani prowadzi skośna półka. Jej prawy odcinek opiera się o ogromny żleb, dzielący północną i północno-wschodnią ścianę Dalaru. Wyjście na półkę w jej prawym zakończeniu po wygładzonych skałach. Po półce w lewo do wyjścia na grań. Tutaj jest placówka, ale jest ostrzeliwana przez spadające kamienie.

Poruszać się w górę wzdłuż grani po jej lewej stronie, ale nie oddalać się zanadto w lewo na zdające się łagodniejszymi przejścia od pasa do pasa: płyty ze zwrotnym nachyleniem, płynie woda, lecą kamienie, przejścia po skałach są bardziej niebezpieczne.

Po trzecim paśmie skalnym w dolnej części dużej półki usypiskowej, zasypanej śniegiem, biwak na półce wielkości 1,5 na 2 m. Od miejsca biwaku podьем 40 m w górę po śniegu i dalej w lewo po skałach typu "baranich łbów" pod kątem 40–45° do podstawy komina. Komin w kilku miejscach zamknięty skalnymi zatyczkami. Komin wyprowadza do usypiskowej muldy. Wzdłuż jej prawego brzegu wyjście ku wierzchołkowej grani i po niej w prawo na wierzchołek. Zejście po trasie 3B kat. trudn. na południe w kierunku przełęczy Dalar. Na przełęczy biwak. Z przełęczy powrót do obozu alpinistycznego Uzunkol przez wąwóz Myrd (4–5 godz).

Pierwsze przejście trasy do wierzchołkowej wieży z podьемem na wierzchołek z południa – grupa N. Siemienowa, 1956 r., pełne przejście – grupa W. Stiepanowa, 1962 r.