Sprawozdanie

O wejściu zespołu KCR na wierzchołek Semenov Bashi 3602 m

granią od północno-wschodniej ściany. Przypuszczalnie 3B kat. trudn. Drugie przejście.

Semenova E. A. — 3. sp. roz., kierownik Semenov M. A. — KMS, uczestnik Alpklub — «Gornyje Bezumije»

2. Kaukaz

2.2. Od przełęczy Maruch do przełęczy Nachar

Uczestnicy wejścia

Kierownik — Semenova Ekaterina Aleksandrovna. 3. sp. roz. Trener — Szypiłow W. A. Adres: 144001, m. Elektrostal, ul. Oktyabrskaya, d. 8, кв. 117. Tel. +7 (977) 753–12–18. E-mail: katrin_vrn@bk.ru
Semenow Michaił Aleksandrowicz. KMS. Trener — Szypiłow W. A. Adres: 144001, m. Elektrostal, ul. Oktyabrskaya, d. 8, кв. 117. Tel. +7 (906) 724–94–53. E-mail: aravigehc@mail.ru

Paszport wejścia

Kaukaz Zachodni, region Dombaj, sekcja 2.2 klasyfikatora tras na górskie wierzchołki.
Semenov Bashi 3602 m. Grań od śc. S–W.
Proponowana kategoria trudności 3B. Drugie przejście.
Trasa skalna.
Przewyższenie: 502 m. Długość trasy: 930 m. Do wyjścia na grań (klasyczna trasa 1B) Długość odcinków 1 kat. trud.: 200 m Długość odcinków 2 kat. trud.: 95 m Długość odcinków 3 kat. trud.: 145 m Długość odcinków 4 kat. trud.: 120 m Po wyjściu na grań do wierzchołka klasyczną trasą 1B należy przebyć ok. 350–400 m. Średnie nachylenie: 60–65° (do wyjścia na trasę 1B).
Pozostawiono „haczyków” na trasie: 3 kotwy, 2 śruby.
Czas marszu zespołu: 12 godz. 15 min, 1 dzień.
Zejście z wierzchołka trasą 1B kat. trud. z południowego wschodu.
Kierownik: Semenova Ekaterina Aleksandrovna — 3. sp. roz., uczestnik Semenov Michaił Aleksandrowicz, trener Szypiłow W. A.
Wyjście na trasę: 7:00 12 września 2020 r. Wyjście na wierzchołek: 19:15 12 września 2020 r.
Alpklub «Gornyje Bezumije».
Osoba odpowiedzialna za sprawozdanie Semenov M. A. aravigehc@mail.ru

Opis rejonu wejścia

Wierzchołek Semenov Bashi 3602 m znajduje się w bocznym grzbiecie od Głównego Kaukaskiego Grzbietu i jest otoczony dolinami Alibek i Chutyj.

Opis podejścia

Droga do wierzchołka zaczyna się na polanie Dombajskiej lub w byłym obozie alpinistycznym „Alibek” wzdłuż ścieżki, ze zboczem trawiastym i usypiskami, wyjście na przełęcz Chrustaľnыj. Zjazd z przełęczy do Jezior Chrustaľnыch. Obok dużego jeziora miejsce na biwak. Drugi możliwy wariant podejścia — wzdłuż ścieżki biegnącej przez dolinę Chutyj do biwaku u Wielkiego Jeziora Chrustaľnogo. W zależności od przygotowania 3–8 godz. Polecany wariant noclegu na najwyższych platformach pod przełęczą Chrustaľnыj od strony wschodniego żlebu. Jest woda. Łatwiej zejść z przełęczy Chrustaľnыj bez obciążenia pod początek trasy.

Semenov Bashi 3602 m

Cała trasa jest dobrze widoczna z biwaku nad Wielkim Jeziorem Chrustaľnыm (przynajmniej jej skalna część od początku do wyjścia na trasę 1B z południowego wschodu). Wariant podejścia do grani jest możliwy z dwóch skalnych odnóg.

UIAA Schemat trasy na Semenov Bashi 3B kat. trud.

Opis techniczny trasy na wierzchołek Semenov Bashi granią od północno-wschodniej ściany

Wznoszenie się od biwaku przy Wielkim Jeziorze Chrustaľnыm następuje po dość prostych zboczach i piarżyskach w kierunku lodowca pod granią.

R0–R1 — W kierunku początku grani równocześnie po prostym lodowcu. Uwaga! Możliwe bezgłośne spadanie po lodowcu wytapiających się kamieni. Wyjście na szeroki skalny półek i po nim ok. 50 m w lewo. Dogodna stacja. 200 m, 40°, 1.

R1–R2 — Zygzakiem w górę w kierunku „Brwi”. Dogodna stacja. 60 m, 60–75°, 3.

R2–R3 — Kierunek ruchu ten sam — po 35 m wychodzimy na szeroki monolitowy półek pod dużym przewieszzeniem — „Brwią”. W prawej części „Brwi” wbity hak z kontrolnym kopczykiem. Dogodna stacja. 35 m, 65–75°, 3.

R3–R4 — Z prawej strony „Brwi” biegnie stromy wewnętrzny kąt, omijanie „Brwi” zaczyna się po nim, wychodząc z tego kąta na jego lewą krawędź. Dogodna stacja. 55 m, 70–85°, 4.

R4–R5 — Dalej po lewej ścianie bardzo szerokiego kąta wewnętrznego prosto w górę — wyjście do niecki. Dogodna stacja. 55 m, 70–75°, 3–4.

R5–R6 — Ruch w górę w kierunku ściany do niewyraźnie zaznaczonego półka, odchodzącego w prawo. Podjęta została przez nas próba pokonania ściany prosto w górę, ale ściana jest bardzo trudna, górna część 5, możliwe 6. Trzeba było wbić śrubę i wrócić na półkę. Od stacji do zakrętu na półkę 35 m. Dogodna stacja. 35 m, 50–60°, 2.

R6–R7 — Po niewyraźnie zaznaczonym półku trawersem w prawo z niewielkim wzniesieniem do prostszego ukształtowania kąta wewnętrznego. Dogodna stacja. 60 m, 30–40°, 2.

R7–R8 — Po stromym kącie wewnętrznym prosto w górę, wspinaczka trudna, miejscami po luźnych skałach do wyjścia na żwirowy półek, po nim do końca w lewo ok. 8–10 m pod niewielkie przewieszenie. Dogodna stacja. 60 m, 85°, 4–5.

R8–R9 — Dalej są możliwe dwa warianty: przez przewieszenie w górę z prawej strony lub nieco w lewo od krawędzi i po monolitowym kącie z ubogimi uchwytami w górę. Technicznie trudna wspinaczka ok. 5–8 m. Dalej teren staje się znacznie prostszy, kierunek ruchu w prawo-w górę do wyjścia na główną grań — klasyczną trasę 1B. Tu na ogromnym kamieniu wbita śruba. 5–8 m, 85–90°, 4. 50 m, 60–65°, 2–3.

R9–R10 — Dalej nić trasy całkowicie pokrywa się z klasyczną trasą 1B. Od miejsca wyjścia z grani na grań do wierzchołka trzeba przebyć ok. 350–400 m.

Zejście z wierzchołka trasą 1B.

https://www.risk.ru/blog/215165 ↗ — publikacja na Risk.ru o tym przejściu. Porównując wszystkie dostępne trasy na tę górę — ta linia jest najbardziej technicznie skomplikowana. Gdyby ta linia była dłuższa, trasę można by śmiało zakwalifikować jako 4B. Biorąc pod uwagę stosunkowo niewielką długość części ściennej trasy, a także jej techniczną trudność, uważamy, że trasa zasługuje na kategorię 3B.

Przejście odcinka R0–R1