Рис. 26

2. Tra­wers wer­sz­czy­ny Sof­rud­żu z pół­noc­no-wschod­niej stro­ny — 2B kat. sł. (rys. 26)

Z pola­ny Dom­baj­skiej przez most na rze­ce Ali­bek i ścież­ką do prze­pra­wy przez rzekę Ama­nauz. Prze­pra­wa na pra­wy brzeg, da­lej po mo­re­nie i przez „ba­ra­nie łby” na lo­do­wiec Ama­nau­z­ski, po nim do mo­re­ny stoż­ko­wej pod lo­do­wiec Zachod­nio-Ama­nau­z­ski. Miejs­ce bi­wa­ku. Od pola­ny Dom­baj­skiej — 3–4 godzi­ny. Da­lej (w wiąz­kach!) pod­jazd na prze­łęcz Ama­nau­z­ską mię­dzy szczy­ta­mi Głów­ny Ama­nauz i Sof­rud­żu. Pod­jazd pra­wą stro­ną sil­nie por­wa­nej cza­sty lo­do­w­ca, za­tem, w gór­nej czę­ści, pod zbo­cza­mi „Zę­ba” Sof­rud­żu wyj­ście w środ­ku lo­do­w­ca, tak jak moż­li­we są la­wi­ny śnież­ne ze zbo­czy „Zę­ba” Sof­rud­żu. Środ­kiem lo­do­w­ca do szcze­li­ny pod­gór­skiej, prze­jście szcze­li­ny pod­gór­skiej po mo­ście śnież­nym i stromym zbo­czem śnież­nym (50°) pod­jazd do prze­łę­czy. Wyj­ście na prze­łęcz le­wiej skal­nej osto­ji na punk­cie prze­łę­cz­nym. Z prze­łę­czy pod­jazd po roz­sy­pu­ją­cych się ska­łach wschod­niej gra­ni na pół­noc­ny szczyt Sof­rud­żu (nie­bez­pie­czeń­stwo spad­nię­cia ka­me­ni, ubez­pie­cze­nie!) i da­lej przez siodeł­ko na szczyt po­łu­d­niowy. Od bi­wa­ku — 6–7 go­dzin.

Zej­ście po ścież­ce 1B ka­te­go­rii złoż­no­ści.

Re­ko­men­da­cje dla wcho­dzą­cych

1. Licz­ba uczest­ni­ków w gru­pie — 10–15 osób.
2. Pierw­szy bi­wak — mo­re­na stoż­ko­wa na lo­do­w­cu Ama­nau­z­skim.
3. Czas wyj­ścia z bi­wa­ku — nie póź­niej niż o go­dzi­nie 3 w nocy.
4. Sprzęt spe­cjal­ny na gru­pę 4 osób: a) lina głów­na 2 × 30 m; b) haki ska­lne — 2; c) haki lo­do­we — 2; d) ka­ra­bin­ki — 8; e) ra­chi­ty — 4 pa­ry (w dru­giej po­ło­wie lata).
5. Miejs­ca moż­li­wych bi­wa­ków: 1-szy — prze­łęcz Ama­nau­z­ska; 2-gi — gór­na, Sof­rudżińs­ka no­ców­ka.
6. Od dru­giej po­ło­wy sierp­nia i do koń­ca lata tras­sa nie jest re­ko­men­do­wa­na, po­nie­waż w tym cza­sie lo­do­wiec Ama­nau­z­ski jest sil­nie po­ro­wa­ny i trud­no­prze­ści­sty.